به نام نامی ایران سالها به فرزندان این سرزمین آموختم که وطن فقط خاک نیست، خاطره است، ریشه است، امی…
انتشار: 2026/08/01 16:15 UTCدریافت: 2026/08/03 21:17 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/03 21:17 UTC
به نام نامی ایران سالها به فرزندان این سرزمین آموختم که وطن فقط خاک نیست، خاطره است، ریشه است، امید است. هر روز با عشق نام ایران را بر زبان آوردم و باور داشتم که ساختن آینده از کلاسهای کوچک مدرسه آغاز میشود.امروز اما نام من در فهرست ممنوعالخروجهاست نه حسرت دیدن سرزمینهای دیگر را دارم و نه سودای گریختن از این خاک، مگر میشود از خانهای که تمام عمر برای آبادانیاش کوشیدهای گریخت؟درد من ممنوعالخروج بودن نیست، درد آنجاست که عشق به وطن گاهی با سوءتفاهم پاسخ میگیردبا این همه هنوز باور دارم که ایران را باید با دانایی خِرد و از خودگذشتگی ساخت.مرا از مرزی منع کردهاید که هیچ وقت مقصدم نبود.عاشق از مرز نمیگذرد میماند تا بسازدپیام کوکب بداغی پگاه، آموزگار زندانی سیاسی سابق از ایذه۹ مرداد ماه ۲۵۸۵@Siasattalkh



