اگه به کارما اعتقاد داشتم، می‌گفتم کارمای اوباما اومد و خر ترامپ رو سنگین گرفت. این وسط ولی فقط مای…

«یک صبر برایم مانده؛ و کل دنیا می‌خواهد مرا با آن امتحان کند.»

یکی از خاطرات پررنگ دوران مجردیم هم مال ظهر روزای تعطیله که با بوی پلوی زعفرونی مامان و کباب بابا بیدار می‌شدم و همزمان صداش دم‌در اتاق می‌پیچید: پاشو ببین چه کباب مشتی زدم.انقدر زندگی پیچ و خم‌های عجیب خورده و انقدر اون دوران دور از دسترسه که گاهی وقتا شک می‌کنم واقعا اون روزا وجود داشتن؟ همونقدر شاد؟ همونقدر بدون غم و پر نور؟ زندگی چی سر ما آورد که حسرت ساده‌ترین روزهای زندگی موند کنج قلبمون؟