از بعضی اتفاقا که عبور کنی، دیگه هیچ چیز نه اون قدر سخته، نه اون قدر قشنگ...

‏تشکر‌کردن رو یاد بگیریم؛‏از نگهبان پارکینگ‏از راننده اسنپ‏از شریک عاطفی‏از دوستی که برات کاری انجام داده‏از همکاری که کمکت کرده‏آدم‌ها برده ما نیستند…

تو فعلا خودتو به زندگی وصل نگهدار قول ميدم اين روزا هم بگذره...

تماشای غریبه شدن کسی که یه روزی همه چیزت بوده، خیلی خیلی غم انگیزه.

و در پایان نوشتزندگی کردن برای آدم‌هایی که زیادی به همه چیز اهمیت می‌دهند سخت‌تر است...

"به موقع گفتن، مهم‌تر از گفتنه. به موقع بودن، مهم‌تر از بودنه. به موقع شنیدن، مهم‌تر از شنیدنه. به موقع انجام دادن، مهم‌تر از انجام دادنه. به موقع بودن رو جدی بگیرید."

چیزی که قسمت تو نیست بارهانا امیدت میکنه...تا بالاخره یاد بگیریرهاش کنی!