پدیدار شناسی قرآن

‌💠 کنفرانس «اسلام آغازین و یهودیت عهد باستان متأخر»✅ این کنفرانس در 3-4 آگوست 2026 (۱۲-۱۳ مرداد ۱۴۰۵) به‌صورت حضوری در مدرسۀ الاهیات دانشگاه هاروارد، به‌کوشش محسن گودرزی، شری لووین و هولگر زلنتین برگزار می‌شود. رابطۀ اسلام آغازین و قرآن با یهودیت از دیرباز، چه در متون سنت اسلامی (برای نمونه، ذیل مفاهیمی همچون «اسرائیلیات») و چه در پژوهش‌های مدرن مورد توجه بسیار بوده است؛ در واقع، بخش مهمی از نخستین نسل اسلام‌پژوهان غربی، نظر به پیشینۀ یهودی‌شان، توجه بسیاری نسبت به این رابطه معطوف داشته‌اند (برای نمونه می‌توان از پژوهش کلاسیک آبراهام گایگر و پژوهش کلاسیک هاینریش اشپایر با عنوان روایت‌های بایبلی در قرآن نام برد)؛ هم‌چنان‌که این رابطه، بخش قابل توجهی از پژوهش‌های نسل‌های بعدی اسلام‌پژوهان غربی را به‌خود اختصاص داده است. در واقع، برخی پژوهشگران برآن شده‌اند که «یهودیت‌شناسی (Wissenschaft des Judentums)» رشته‌ای بوده است که پژوهش انتقادی قرآن از دل آن بیرون آمده است. با این‌حال، پژوهش در جوانب متعددی از این رابطه کماکان در گام‌های آغازین خود قرار دارد. این کنفرانس، که با حضور چهره‌های برجستۀ این حوزه برگزار شده است می‌کوشد تا مساهمتی در پرتو افکندن بر رابطۀ یهودیت عهد باستان متأخر در یک‌سو، و اسلام آغازین و قرآن در سوی دیگر ارائه کند. 🗂 فهرست عناوین ارائه‌ها⭐️ آیا می‌توان کیستیِ یهودیانِ قرآنی را بازسازی کرد؟ اگر بله، چگونه؟آیزاک دبلیو. اولیور (دانشگاه کبک): پدیده‌های شگرف، آموزه‌های خارق‌العاده؛ تشخیص خاستگاه و الگوهای در پس گزینش تعالیم ربّنی در قرآن این مقاله به بررسی چگونگی بازتولید سنت‌های ربّنی در قرآن برای ساخت هویت مؤمنان پرداخته و راه‌های احتمالیِ انتقال این تعالیم یهودی به محیط قرآنی را تحلیل می‌کند.نیکلای ساینای (دانشگاه آکسفورد): جدل‌های قرآن و مسئلۀ واقع‌نماییساینای در این پژوهش به‌بررسی خصلت جدل‌های قرآن با مخالفانش می‌پردازد و با تفکیک جدل‌های قرآن با گروه‌های گوناگون مخالفان -مسیحیان، یهودیان و مشرکان-، نشان می‌دهد که میزان واقع‌نمایی این جدل‌ها به این مسئله ارتباط دارد که قرآن با کدام‌ گروه از مخالفان در جدل است.‌⭐️زبان آیینی مشترک، گویش‌های آیینی واگرا: «صلوة»، ختنه و پیدایش‌ هویت‌های جمعیاری ام. گوردون (دانشگاه پنسیلوانیا): بازشناسی‌شده اما واکاوی‌نشده؛ فضای آیینی مشترک در عهد باستان متأخر و اسلام آغازینمقاله با بررسی تحولات مربوط به قبله در سنت‌های گوناگون یهودی، مسیحی، سامری و اسلامی، نشان می‌دهد که چگونه اشتراک در مناسک آیینی در عهد باستان متأخر، به شکل‌گیری هویت‌های متمایز جمعی در اسلام آغازین کمک کرده است.اشتفانی رودولف (موسسۀ تاریخ علوم ماکس پلانک): «صلوة» تا چه‌ حد یهودی است؟ دربارۀ حدود الگوهای ربّنی برای نماز در قرآناین ارائه ادعایِ ریشۀ صرفاً یهودیِ «صلوة» را به چالش کشیده و استدلال می‌کند که نماز قرآنی برآمده از یک بستر عبادیِ گسترده‌تر -شامل سنت‌های مسیحی و پیشااسلامی- است.راشد اس. گویال (دانشگاه توبینگن): آیین ختنۀ اسلامی: بافتار یهودی دیدگاه شرعی ابن‌عباس دربارۀ «أرغل [مرد ختنه‌نشده]»این پژوهش به‌بررسی دیدگاه شرعی سخت‌گیرانۀ ابن‌عباس دربارۀ نجاست افراد ختنه‌نشده (دیدگاهی متأثر از یهودیت) می‌پردازد و سیر تحول جایگاه ختنه را از یک نشانۀ الزامیِ ایمان به یک عمل مربوط به بهداشت ردیابی می‌کند.‌⭐️میان ویرانی و تبعید: یهودیان، از «کبار» بایبلی تا خیبر عربستانمحسن گودرزی (دانشگاه هاروارد): اسرائیل به‌سان آدم؛ تاریخ، برگزیدگی و ویرانی در قرآنمقاله استدلال می‌کند که قرآن ،تاریخ اسرائیل را نه بر اساس الگوی نابودیِ جمعی (مانند قوم لوط)، بلکه با الهام از پارادایم داستان آدم و حوا (لغزش، توبه و اخراج) روایت می‌کند.ثاقب حسین (دانشگاه لویولا مریمونت): تبعید اسرائیل و دیاسپورا در قرآن این پژوهش مفهوم قرآنیِ «تبعید» (جلاء) برای یهودیان را با متون بایبل و تلمود مقایسه می‌کند تا دریابد قرآن با کدام سنت فکریِ یهودی (برای نمونه، تلمود بابلی یا فلسطینی) تعامل داشته است.یَعرا پرلمان (پژوهشگر مستقل): ارزیابان [ارسال‌شده توسط] محمد برای محصولات خرما در خیبراین پژوهش نشان می‌دهد که پیامبر اسلام، ارزیابانِ محصول خرمای خیبر را بر اساس دو معیارِ راهبردی انتخاب کرده است: آشنایی پیشینِ آن‌ها با یهودیان و وفاداری مطلقشان به شخص پیامبر.‌⭐️پژوهش‌هایی در سورۀ بقره: آدم و ابراهیم از تفسیرهای اسلامی تا سنت‌های ربّنینادیا ابوحسین (دانشگاه توبینگن): آزموده‌شده با «کلمات»؛ ابراهیم و کلام الاهی در بقره:۱۲۴ و پیوت‌های [شعرهای نیایشی یهودی] فلسطینیمقاله با مقایسۀ بقره:۱۲۴ و شعرهای نیایشی یهودی، نشان می‌دهد که قرآن آزمون‌های ابراهیم را نه به‌عنوان چند عمل نامشخص، بلکه به‌عنوان وفاداری به «کلام» و فرمان شفاهی خداوند مفهوم‌پردازی می‌کند.آنا داویتاشویلی (دانشگاه توبینگن): «تو را به خون‌ریزی خواهم انداخت، چنان‌که تو این درخت را به‌ خون‌ریزی انداختی»؛ کیفر حوا و پیدایش قاعدگی در اسرائیلیاتاین روایت به‌ردیابی و تحلیل ریشه‌های روایتی در ضمن «اسرائیلیات» سنت اسلامی می‌پردازد که قاعدگی زنان را برآمده از مجازات حوا برای به‌خون‌ریزی‌انداختن درخت بهشتی می‌داند.‌⭐️سلیمان و دیوان، در میانۀ قرآن و ادبیات آپوکریفایی یهودیهیثم صدقی (دانشگاه شیکاگو): خواندن از روی شانه‌هایشان؛ ردیابی متون آپوکریفایی و جادونامه‌های یهودی در بستر قرآناین مقاله ادعا می‌کند که قرآن به‌طور مستقیم با جادونامه‌های یهودی آشنا بوده و به‌نحوی هدفمند با آن‌ها جدال کرده است تا ادعاهایشان را باطل کرده و از شخصیت‌هایی چون سلیمان و ابراهیم اعادۀ حیثیت کند.مهدی صالح (دانشگاه هاروارد): فرشتگان در بابل؛ هاروت و ماروت (بقره: ۱۰۲) از دیوشناسی قرآن مکی تا جدل‌های قرآن مدنیمقاله داستان هاروت و ماروت را پاسخی جدلی به اتهاماتِ یهودیان و مشرکان مبنی بر منشأ شیطانیِ قرآن می‌داند و آن را تلاشی برای تبرئۀ سلیمان از به‌کارگیری جادو ارزیابی می‌کند.‌⭐️حاملان کلام خدا: جدل‌های قرآن و منابع یهودی و مسیحیشان دابلیو. آنتونی (دانشگاه ایالتی اوهایو): «سزاوار الرحمن نیست که فرزندی بگیرد...»؛ عربستان عهد باستان متأخر و جدل‌ قرآن علیه فرزند داشتن خداونداین پژوهش به‌بررسی احتمال وجود ارتباط میان جدل‌های قرآن علیه فرزند داشتن خدا در یک‌سو، و تحولات الاهیاتی یکتاپرستیِ پیشااسلامی در پادشاهی حمیَر در جنوب عربستان می‌پردازد. هولگر زلنتین (دانشگاه توبینگن)؛ چقدر نزدیک‌بودن، بیش‌ازحد نزدیک‌بودن است؟ خوانش غزل‌ غزل‌ها ربّا [میدراش بر غزل غزل‌های سلیمان] و قرآن در گفت‌وگو با یکدیگراین پژوهش، با مقایسۀ روایت قرآنیِ «معلق شدن کوه طور بر سر بنی‌اسرائیل» و روایت مشابه آن در میدراش بر غزل غزل‌های سلیمان، بر وجود تعاملات نزدیک ادبی میان یهودیان حجاز و یهودیان فلسطین در قرن هفتم میلادی تأکید می‌کند.شری لووین (کالج استون‌هیل): دربارۀ یهودیان همچون خران بارکش، سگانِ له‌له‌زن و کوه واژگون در قرآن و میدراش این پژوهش نشان می‌دهد که قرآن چگونه با استفاده از تمثیلِ «خرِ بارکش»، روایات ستایش‌آمیزِ ربّنی را وارونه کرده و با تلفیقِ جدل‌های مسیحی، اسرائیل را به‌عنوان قومی جاهل به تصویر کشیده است.‌⭐️سنت‌های اسلامی و/ در تورات شفاهیشلومو تسوکیر (مؤسسۀ مطالعات پیش‌رفتۀ پرینستون): «تورات شفاهی» در میانۀ گفتمان تلمودی متأخر و گفتمان اسلامی متقدماین پژوهش به‌بررسی دیدگاهی می‌پردازد که ممنوعیت کتابت حدیث در اسلام آغازین را الهام‌گرفته از رویکردی مشابه در یهودیت می‌داند (برای نمونه، مقالۀ مایکل کوک)، و آن را مردود برمی‌شمارد؛ و نشان می‌دهد که مخالفت‌های تلمودی با کتابت سنت شفاهی، واکنشی همزمان به تحولات اسلام آغازین بوده است.الیاف گروسمن (دانشگاه وندربیلت): ام‌الکتاب: یک فقرۀ تفسیری تلمودی (سوگیا) اسلامی‌شدهاین پژوهش با بررسی دو اصطلاح تلمودی «yesh em la-miqra» و «yesh em la-masoret»، نشان می‌دهد که معنای این دو اصطلاح را به‌بهترین نحو در پرتو اصطلاحات و مفاهیم متناظر اسلامی، و مشخصاً اصطلاح «ام‌الکتاب» در قرآن می‌توان دریافت. گروسمن بر همین اساس پی‌آمدهای این مسئله را برای تاریخ‌گذاری تدوین تلمود مورد بررسی قرار می‌دهد. ماریانا کلار (دانشگاه آکسفورد): تحلیلی سینوپتیک از توازی‌های ربّنی با تشریع طلاق در قرآناین پژوهش به بررسی شباهت‌ها و هم‌پوشانی‌های چشمگیر میان احکام طلاق در قرآن و متون ربّنی پرداخته و تأملاتی دربارۀ مسئلۀ روش‌شناختی استفاده از ترجمه‌های رایج از تلمود (ترجمۀ سونسینو و گوگنهایمر) در مطالعات قرآنی ارائه می‌کند.⭐️موسی در اسلام و محمد در یهودیت: دست‌وپنجه‌ نرم‌کردن با پیامبرِ یکدیگرروون فایرستون (کالج اتحاد عبری - مؤسسۀ یهودیِ دین): انکار و یافتن محمد در بایبل؛ دربارۀ پاسخ‌های یهودیان به ادعاهای قرآن مبنی بر وجود ارجاعات/ اشاراتی به محمد در بایبل (اعلام‌النبوة/ دلائل‌النبوة)این پژوهش استدلال‌ها و واکنش‌های یهودیانِ ساکن در قلمرو اسلامی را در برابر ادعای وجود پیش‌بینی ظهور پیامبر اسلام در بایبل مورد بررسی و تحلیل قرار می‌دهد.‌#انعکاس_رویداد@inekas

اندر حکایت عیاران و "شیادان" !:۱-فهم گذشته و نقد راه طی شده سخت ترین است.باورهای بدیهی را به کوره نقد سپردن و رنج دست کشیدن بر زخم های کهنه را از نو تحمل نمودن ؛ جستجویی تازه برای یافتن چگونگی "تاریخ گشتن" خویش .۲-شریعتی را چه خوشمان بیاید و چه بد، چه طرار و چه عیار ،بخشی از تاریخ و هویت ما ایرانیان شده است(انقلاب ۵۷) پس به قاعده می باید در هر سخن عالمانه ای از نیم قرن پیش ایران ، سهم او را داد چه به گشودگی چهره و چه به گره افکندن و تلخی! شاید این همه غیض هیستریک از همین مواجه با "خود" (بخوان مدرنیته بدقواره مان و کژ مدرن )پس از قرنی شانه زدن این گیسوی آشفته و مشاطه گری آن باشد؛ شاید!).۲-آمدن مدرنیته به این کهنه سرای بدون پیشواز آمدن سنت، و حرکت کردن از جای گرانبار و سنگین خودش امکان نداشت(بسیار بر تصلب سنت پیش از این اندیشیدند). ۴-اما بازخوانی یک قصه تاریخی :سنت در جامعه ما پس از مشروطه و آمدن تجدد آمرانه در قلعه خویش مجددا جای گرفته بود و برج و باروها بلندتر باز برکشیده بود از هراس تجدد!جنگجویان و قهرمانان بسیاری در تلاش بودند بر در این قلعه ایستند و حافظان آن را به چالش و نبردی سخت فرا خوانند(تو بخوان توسط منورالفکران و روشنفکران). نه قلعه گشوده شد و نه مبارزی توانست از دروازه سنگین و باروی بلندش بالا رود و در بگشاید(چه ساکنان اش را آزاد کند و راه به بیرون شان دهد و چه فتح کنندش).قهرمان بخت یار ما شبی اسب تروا (توبخوان روشنفکری دینی )را پر از سلاح نمود و رزمجو بر در نهاد .فردا ی آن روز قلعه نشینان به شادی این اسب را به درون کشیدند(استفاده شوق زده سنت از ابزارمدرن )و هم زمان مبارزان از درون آن بیرون آمدند و جنگ و جدالی اکبر شکل گرفت .اگر چه قلعه فتح نشد اما دروازه آن گشوده شد و راه باز شد(تو بخوان تسریع و تشدید فرایند سکولاریسم).در این نبرد گاه مبارزان پیشی می گرفتند و گاه قلعه بانان (تو بخوان جدال قدیم و جدید)! و چنین نیم قرن گذشت و دیگر دروازه گشوده شده بود و ساکنان قلعه به بیرون می رفتند و گاه بیرونی ها به داخل (تحولات و تغییرات بنیادی جامعه امروز ایران ). در این میان روندگان (تو بخوان نسل های جدید) هنگام رفتن و آمدن با تعجب و شگفتی به آن کهنه جنگجویان فرسوده دو سو می نگریستند و هیچ نمی شناختندشان و بر کهنه سلاح های زنگ خورده و هیکل آن اسب باستانی آن گوشه افتاده ، تسخر می زدند و می خندیدند !و این قصه هنوز ادامه دارد !@khayamkhani

🔊فایل صوتیدکتر فرامرز معتمد دزفولی از کتاب " جدال با نیستی "می گوید/ در اینکه شاعران چگونه واقعیت را تاب می آورند. .🆔 @sokhanranihaa🆔 @Bookcitycc🆑 #کانال‌سخنرانی‌ها🌹

#مخاطبان_آیه " ذَر " یا همان < #الست> چه کسانی بوده اند؟آیه زیر از آیاتی است که پر از ابهام در مضمون و مصداق است و بسیاری در وادی عرفان تفسیر کرده اند و بسیاری دیگر مبنای خداجویی فطری بشر دانسته اند:وَ إِذْ أَخَذَ رَبُّک مِنْ بَني آدَمَ مِنْ ظُهُورِهِمْ ذُرّیَّتَهُمْ وَ أَشْهَدَهُمْ عَلی أَنْفُسِهِمْ أَ لَسْتُ بِرَبِّکمْ قالُوا بَلی: سورۀ اعراف، 173مشهور به آیۀ ذراخیرا دکتر #نکونام( استاد گروه علوم قرآن و حدیث دانشکدۀ الهیات و معارف اسلامی، دانشگاه قم) در پژوهشی نو به نتیجه بدیعی رسیده است که تفسیر سنتی فوق را به چالش جدی کشیده است:پرسشی که در تحقیق حاضر بدان پرداخته میشود این است که در آیۀ ذر مراد از #ذریه ای از ظهور بنی آدم که خدا آنان را بر خود شاهد گرفته است که پروردگارشان است چه کسانی اند و این شاهد گرفتن چگونه بوده است.شایان ذکر است که تفسیر آیه ذر در حدود سه قرن بر ای مفسران مسئله آفرین نبود؛ چون در این سه قرن کمابیش گفتمان اهل حدیث حاکم بود و لذا همۀ مفسران با استناد به روایاتی که از پیامبر و صحابه و تابعان نقل شده بود، عقیده داشتند که این آیه ناظر به #عالم ذر است. اما از آغاز قرن چهارم بر اثر اقتدار یافتن گفتمان ادبی و کلامی، ناسازگار ی ظاهر آیۀ ذر با روایات عالم ذر نظر مفسران را به خود جلب کرد؛ لذا آنان یا قائل به توقف در معنای آیه شدند و اظهار داشتند که مراد از این آیه را نمی دانند و آن از متشابهات قرآن است........ (اما نکته ای که در تاریخ تفسیر کمتر به آن توجه شده است اینست که) بسیاری از #مشکلات تفسیری قرآن جز با مراجعه به #کتاب_مقدس تفسیر صحیح نمی‌پذیرد. یکی از آن آیات آیۀ ذر است. این آیه را قریب به اتفاق مفسران مسلمان یک آیۀ عام ناظر به #نوع_بشر دانستند و تنها معدودی از مفسران آن را ناظر به #جماعتی_خاص دانستند. آنان نیز روشن نکردند که این جماعت خاص به چه تاریخی و قومی تعلق داشتند و به چه کیفیتی به ربوبیت خدا شهادت دادند. فقط گفتند که آنان جماعت خاصی بودند یا نهایتاً افزودند که آن جماعت از قوم بنی‌اسرائیل بودند. بررسی‌های پژوهش حاضر نشان می‌دهد که آیۀ ذَر ناظر به قوم بنی‌اسرائیل در ایام #یوشع_نبی است. یوشع تمام قبایل بنی‌اسرائیل زمان خودش را فرامی‌خواند و از آنان پیمان می‌گیرد که برخلاف اجدادشان بت‌ها را نپرستند و فقط خدا را بپرستند و آنان را در این زمینه بر خودشان شاهد می‌گیرد و آنان اقرار می‌کنند که ما شاهد هستیم. روش تحقیق در مقالۀ حاضر، بینامتنی است؛ یعنی میان متن قرآن و کتاب مقدس مقایسه شده است که می توان در مقاله زیر مطالعه کرد:محمد صالحیt.me/beshnofekrkon/2907