🐬@faramatniخدای قلعه نوعیاز منظری فرامتنی یعنی از منظری فراتر از ادیان و باورهای پارادایمیک (که من…

🐬@faramatniخدای قلعه نوعیاز منظری فرامتنی یعنی از منظری فراتر از ادیان و باورهای پارادایمیک (که من از این منظر به عالم هستی نگاه می کنم) ، خدای هر انسانی متناسب با ظرفیت وجودی خود اوست، یعنی دقیقا معادل تصوری که آن شخص از خدا دارد. به همین دلیل هم هست که در نظر یکی خدا ، انرژی بی پایان هستی است ، در نظر دیگری منبع لطف و محبت و عشق و در نظر فرد دیگری خدا، کسی که بخاطر یک کار خوب یا بد بنده اش، میوه های او را زیاد می کند یا گوسفندانش را می کشد. خدای قلعه نوعی هم در نوع خود خدای جالبی است. خدایی که کارش تنظیم برد و باخت های امیرخان است. خدایی که گاهی با او لج می کند و گاهی هم پول حسابهای بانکی اش را زیاد می سازد. بخاطر همین هم هست که قلعه نوعی وقتی تیمش می برد می گوید خدا هوای مرا داشت که بردیم و وقتی تیمش می بازد می گوید خدا با ما سر ناسازگاری دارد.( عین جمله به نقل از مصاحبه ایشان). و چه کوچک و چه حقیر است تصور کودکانه ی خدایی که جهان هستی و قوانین جاودانه اش از جاذبه تا عمل و عکس العمل و تمام حیات و رازها و نیازها و رنج ها و گنج هایش را رها کرده و کارش شده است برد و باخت های امیرخان.نمی خواهم به فلسفه و چیستی خدا بپردازم و اینکه اصولا آیا خدا انسان را آفریده است یا انسان خدا را ، اما سر تعظیم فرود می آورم پیش خداباورانی که حداقل خدای خود را به ابتذال سود و زیان های شخصی شان، آلوده نکرده اند. #انوش🐬@faramatni