با گسترش آتشسوزیهای جنگلی در بلژیک، دشتهای سرسبز این کشور در محاصره دیواری از آتش فرو رفتهاند./…
انتشار: 2026/08/15 19:21 UTCدریافت: 2026/08/16 08:06 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/16 08:06 UTC
با گسترش آتشسوزیهای جنگلی در بلژیک، دشتهای سرسبز این کشور در محاصره دیواری از آتش فرو رفتهاند./فراز @farazdailyفراخبر | شعلههای سرمایه؛ وقتی نظام تولید غذا جنگلهای جهان را به آتش میکشدتصویر ذهنی ما از بحران اقلیمی و آتشسوزیهای جنگلی، همواره با دودکش کارخانهها و گازهای گلخانهای گره خورده است. اما جغرافیای بحران در ماههای اخیر، پرده از حقیقتی بنیادینتر برمیدارد.از جنگلهای کلمبیا در آمریکای لاتین و مناظر سرسبز اسپانیا، فرانسه و بلژیک در اروپا گرفته، تا کانادا در روزهای برگزاری جام جهانی، ایالات متحده و آسیای جنوب شرقی، کره زمین در حصار شعلههایی سوخته که بیش از محصول دود ماشینها، نشاندهنده فروپاشی اکولوژیکی ناشی از منطق سوداگرانه نظام تولید غذای مدرن است.در کانون این فاجعه، کشاورزی و دامداری صنعتی قرار دارند که پویایی خود را بر مبنای انباشت سرمایه و تولید بیش از نیاز تعریف کردهاند.سالانه میلیونها هکتار جنگل بکر تخریب میشوند تا به زمینهای تکمحصولی و مراتع صنعتی تبدیل گردند؛ فرایندی که با انتشار انبوه گاز متان و نابودی ریههای تنفس زمین، اکوسیستمها را به انبارهای باروت تبدیل میکند.اما چرا سیستمی که به تولید مازاد بر نیاز واقف است، به این روند مخرب ادامه میدهد؟راز این پدیده در منطق درونی انباشت سرمایه نهفته است که سودآوری را بر پایداری حیات مقدم میدارد.غولهای کشاورزی برای کاهش هزینههای تمامشده در بازار رقابتی و جبران افت نرخ سود، ناچارند به تولید انبوه روی بیاورند.در این چرخه، مواد غذایی نه برای رفع گرسنگی، بلکه به ابزاری برای گردش نقدینگی بدل میشوند که سیستم با تکیه بر اقتصاد مقیاس، ایجاد تقاضای کاذب از طریق تبلیغات و کالاییسازی ضایعات، چرخه آن را حفظ میکند.نتیجه این سازوکار، تبدیل پهنههای وسیعی از جهان به اکوسیستمهای سوخته است؛ گواهی بر این حقیقت تلخ که ماشین سوداگرانه تولید مواد غذایی در نظام سرمایهداری، نهتنها سفرهها، بلکه هستی و زیستبوم سیاره را به آتش کشیده است./فراز@farazdaily
تاریخچه بازدید مشاهدهشده
حدود 26 بازدید تازه در ساعت در این نمونهپستهای تلگرام — روزنامه اینترنتی فراز
ادعای ترامپ درباره ایران:ما داریم—شاید این روند متوقف شود، یا شاید حتی بیشتر هم باز شود—داریم میلیونها بشکه نفت در هفته خارج میکنیم.تنگه باز است، قیمت نفت هم در حال کاهش است و این کاهش ادامه خواهد داشت، مگر اینکه تصمیم بگیریم کاری بسیار شدیدتر از آنچه اکنون انجام میدهیم انجام دهیم.این ادعا درحالی مطرح میشود که به گزارش رویترز، نفت برنت امروز با ۶ سنت افزایش به ۸۸.۵۸ دلار و نفت آمریکا با ۱۸ سنت افزایش به ۸۲.۲۲ دلار رسید و عبور کشتیها از هرمز کاهش یافت؛ شنبه ۵ کشتی عبور کردند و یکشنبه هیچ کشتی ثبت نشد./فراز@farazdaily
ترامپ مدعی شد ایالات متحده بهدنبال تمدید تفاهمنامه با ایران نیست./فراز@farazdaily
سیانان | سایه تهدیدهای بیسرانجام ترامپ علیه ایران بر سر عماندونالد ترامپ اخیراً عمان را به بمباران در صورت دخالت در امور تنگه هرمز تهدید کرد. تحلیلها نشان میدهد این تهدیدها مشابه وعدههای توخالی پیشین او علیه ایران است که هرگز اجرایی نشدند.رئیسجمهور آمریکا پیشتر نیز کشورهایی مانند مکزیک، کانادا و کوبا را تهدید کرده بود. کارشناسان معتقدند تکرار این تهدیدهای بیپشتوانه، اعتبار راهبرد فشار آمریکا را در خاورمیانه تضعیف کرده است. /فرازTrump’s TACOs on Iran loom over his big threat to OmanSource: CNN@farazdaily
رویترز | نفت در پی بنبست جنگ ایران ثابت ماندبه گزارش رویترز، نفت برنت با ۶ سنت افزایش به ۸۸.۵۸ دلار و نفت آمریکا با ۱۸ سنت افت به ۸۲.۲۲ دلار رسید.عبور کشتیها از هرمز کاهش یافت؛ شنبه ۵ کشتی عبور کردند و یکشنبه هیچ کشتی ثبت نشد./فرازOil steady on Iran war stalemateSource: Reuters@farazdaily
ایران یک نفتکش متعلق به امارات را در نزدیکی قشم و در تنگه هرمز توقیف کرد./فارس@farazdaily
فرازان | سقوط خاموش در قعر هرم: مرگ تدریجی رویاهای طبقه متوسطگای استندینگ در کتاب «پریکاریا: طبقه خطرناک جدید» پرده از واقعیتی برمیدارد که سالهاست زیر غبار روایتهای سنتی شایستهسالاری پنهان مانده است.برخلاف تصور رایج بورژوازی که آموزش و تخصص را بلیط طلایی و تضمینشدهی ورود به دالانهای رفاه میداند، روند تحولات دهههای اخیر نشان میدهد که چطور موتور محرکهی نظام سرمایهداری جدید، متخصصان را نه به سمت ثبات، بلکه به سوی پرتگاه بیثباتی و پرولتریزهشدن هل داده است. این سقوط، یک انحراف مقطعی نیست، بلکه محصول منطق ساختاری انباشت سرمایه و کالاییسازی خدمات عمومی است که از دههها پیش با تعدیلهای ساختاری آغاز شد و امروز به بدنهی طبقه متوسط سرایت کرده است.ریشهی این بحران در دگرگونی کارکرد دولتها و بازار کار نهفته است. از زمانی که آموزش عالی، بهداشت و مسکن از حوزهی حقوق اجتماعی خارج شده و به کالا تبدیل شدند، هزینهی بازتولید نیروی کار فکری سر به فلک کشید.از سوی دیگر، با انبساط کاذب دانشگاهها و عرضهی انباشتهی فارغالتحصیلان در غیاب یک اقتصاد مولد و صنعتی پویا، ارزش نسبی تخصص سقوط کرد.مهندسان، معلمان، پزشکان عمومی و روزنامهنگارانی که روزگاری ستون فقرات ثبات اجتماعی بودند، امروز به کارگران فکری استثمارشدهای مبدل شدهاند که دستمزدشان حتی هزینههای پایهای زیست روزمرهشان را پوشش نمیدهد.استندینگ به درستی نشان میدهد که این طبقه جدیدِ بیثباتکار، فاقد امنیت شغلی، حقوقی و اجتماعی است و این روندِ قهقرایی، ساختار طبقاتی جوامع را از بنیاد دگرگون کرده است./فراز@farazdaily