ادای احترام قالیباف به سردار مقاومت ملی رئیسعلی دلواری🔹رئیس مجلس شورای اسلامی و هیأت پارلمانی همراه…

آناتومی یک سانسور سیاسی درباره توافق اسلام‌آباد✍🏼 مصطفی صادقی: گاهی برای شکست‌خورده نشان‌دادن یک کشور، لازم نیست شکستش دهید؛ کافی است نیمی از قدرتش را روایت نکنید. سیاست فقط میدان تصرف سرزمین‌ها نیست، میدان تصرف «معنا» نیز هست؛ و گاه حذف یک واقعیت، مؤثرتر از جعل آن است.🔸این روزها از اسلام‌آباد روایتی ساخته‌اند که در آن آمریکا هم بازیگر است، هم بازی‌گردان؛ هم فریب می‌دهد، هم عهد می‌شکند و ایران تنها یک نقش دارد: فریب‌خوردن. این همان مغالطه «ایرانِ بازنده» است.🔸می‌پرسند مگر قرار نبود پول‌های ایران در قطر آزاد شود؟ پس چه شد؟ پرسش کاملاً مشروع است؛ اما سیاست از جایی به پروپاگاندا میل می‌کند که پرسش دوم سانسور شود: در برابر پولی که آمریکا آزاد نکرد، ایران کدام مابه‌ازا را تحویل داد؟🔸اسلام‌آباد یک «قول» نبود؛ یک موازنه قراردادی بود. در برابر تعهدات آمریکا، ایران نیز قرار بود محدودیت‌های تردد در هرمز را کاهش دهد تا عبور کشتی‌ها به وضعیت پیش از جنگ نزدیک شود. اما در سه هفته حدود ۲۰۰ کشتی عبور کرده‌اند؛ نزدیک به ۱۰ کشتی در روز، در برابر حدود ۱۰۰ کشتی پیش از جنگ.🔸پس صورت مسئله را بدون آرایش جناحی بخوانیم: پول آزاد نشد؛ هرمز هم به وضعیت پیش از جنگ بازنگشت. آن‌وقت این همه مرثیه برای «ایران فریب‌خورده» دقیقاً برای چیست؟🔸وقتی تعهد طرف مقابل متوقف شده و اهرم متناظر ایران نیز واگذار نشده، «دادیم و نگرفتیم» دیگر تحلیل نیست؛ شعاری است که برای درست درآمدنش باید نصف ترازنامه قدرت را پاره کرد.🔸توافق میان دشمنان، میثاق اخلاقی میان دوستان نیست؛ صورت حقوقی یک موازنه قدرت است. دولت‌ها مذاکره نمی‌کنند چون به یکدیگر اعتماد دارند؛ مذاکره می‌کنند چون هیچ‌کدام قادر نیست دیگری را بی‌هزینه به اطاعت وادارد. مسئله نیز «اعتماد به دشمن» نیست؛ معماری بی‌اعتمادی است: چگونه توافقی بسازید که دیگری برای نقضش هزینه بپردازد و شما پس از نقض، همچنان امکان کنش داشته باشید.🔸اینجاست که هرمز اهمیت پیدا می‌کند. هرمز فقط یک آبراه نیست؛ قدرتی است که صورت جغرافیا به خود گرفته است. تلاقی ژئوپلیتیک، انرژی، تجارت و ظرفیت اجبار. قدرت همیشه با شلیک اثبات نمی‌شود؛ گاهی قدرت همان گلوله‌ای است که دیگری می‌داند در خشاب هست.🔸طنز ماجرا اما جای دیگری است. برخی منتقدان وقتی از میدان سخن می‌گویند، ایران را قدرتی بزرگ تصویر می‌کنند؛ اما همین که پای دیپلماسی وسط می‌آید، همان ایران تبدیل می‌شود به بازیگری ساده‌دل که آمریکا هر بار فریبش می‌دهد!بالاخره ایران کدام است؛ بازیگر یا بازیچه؟🔸این نوعی آمریکامحوری وارونه است؛ ظاهراً علیه آمریکا سخن می‌گوید، اما آمریکا را یگانه فاعل سیاست می‌بیند: آمریکا طراحی می‌کند، تصمیم می‌گیرد و بازی را عوض می‌کند و ایران فقط موضوع افعال آمریکاست. چه تصویر سخاوتمندانه‌ای از قدرت آمریکا و چه تصویر ضعیفی از ایران؛ آن هم به نام دفاع از ایران!🔸البته اسلام‌آباد مقدس نیست و باید پرسید تضمین‌ها چقدر کارآمد بود و ایران چگونه باید قدرت ژئوپلیتیکی خود را به عایدی ژئواکونومیک تبدیل کند. اینها پرسش‌های واقعی سیاست‌اند؛ چراکه سیاست نه شیفتگی به مذاکره است و نه اعتیاد به منازعه؛ سیاست، هنر تبدیل قدرت به منفعت است.🔸پول‌ها آزاد نشدند؛ درست. اما ایران چه داد که نگرفت؟ اگر اهرم متناظر ایران نیز واگذار نشده، «ایرانِ بازنده» بیش از آنکه واقعیت باشد، محصول یک سانسور سیاسی است:نخست هرمز را از تصویر حذف می‌کنند، سپس عاملیت ایران را؛ بعد مقابل تصویری که خود ساخته‌اند می‌ایستند و می‌گویند: ببینید ایران چگونه فریب خورد!این دیگر نقد توافق نیست؛ مونتاژ شکست است.منبع : روزنامه صبح نو@fardanews

پزشکیان: کنار گود ایستادن و حرف زدن خیلی راحت استخیلی وقت‌ها می‌گویند این را نگو که اگر کسی می‌تواند بیاید کمک کند اما کنار گود ایستادن و حرف زدن خیلی راحت استکمکم کنید بتوانیم گره از کار مردم برداریم. ما هرچه در توان داریم همین است.@Fardanews

ماجرای تغییر راهبردی در محاسبات همسایگان ایران ؛ شماره جدید صبح نو@Fardanews

تفاهم اسلام آباد؛نجات یا خیانت به حزب الله؟🔴پشت پرده تقدیر صریح شیخ نعیم قاسم از ایران به خاطر تفاهم چیست و چرا برخی معتقدند ایران در قبال حزب الله کم کاری کرد؟🔴چرا ایران با وجود پیام «علی‌الاصول»، پای میز مذاکرات سوئیس نشست؟@fardanews

یک رفع فیلتر، یک توقیف؛ «فوتبال ۳۶۰» برگشت، «درجام» متوقف شد🔹فردا: خبرگزاری فارس از دو اتفاق متفاوت در فضای رسانه‌ای خبر داده؛ سایت «فوتبال ۳۶۰» عادل فردوسی‌پور رفع فیلتر شده و هم‌زمان کارگردان برنامه «درجام» از توقیف این برنامه خبر داده است.🔹«فوتبال ۳۶۰» که در روز پایانی جام جهانی از دسترس خارج شده بود، حالا دوباره در دسترس قرار گرفته است. بسته‌شدن این سایت با واکنش‌هایی همراه شده بود؛ به‌خصوص بعد از صحبت‌های احساسی فردوسی‌پور در آخرین برنامه و جمله‌ای که در فضای مجازی فراگیر شد: «من جلوی کسی سر خم نمی‌کنم.»🔹در فاصله فیلتر تا بازگشت سایت، دیدار عادل فردوسی‌پور با وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی هم خبرساز شده بود؛ حالا فوتبال ۳۶۰ دوباره رفع فیلتر شده است.🔹اما آن‌طرف ماجرا، «درجام» مهیار حسن که از نماوا پخش می‌شد، متوقف شده است. سجاد شاه‌حاتمی، کارگردان برنامه، شخصاً خبر توقیف را اعلام کرده است.🔹آخرین قسمت «درجام» هم بی‌حاشیه نبود؛ بخش‌هایی از بازی «نون بیار کباب ببر» میان مهیار حسن و السا فیروزآذر در شبکه‌های اجتماعی واکنش‌هایی به دنبال داشت. این برنامه پیش‌تر نیز در قسمت مربوط به حضور قدرت‌الله ایزدی «رشید» حاشیه‌ساز شده بود.▫️خلاصه اینکه امروز برای دو برنامه پربحث، دو خبر کاملاً متفاوت رسید؛ قفل «فوتبال ۳۶۰» باز شد و «درجام» فعلاً به ایستگاه توقیف رسید.@fardanews

چرا سفر قالیباف به عراق «راهبردی» بود؟🔹حسن هانی‌زاده، کارشناس مسائل منطقه، در گفت‌وگو با روزنامه صبح نو معتقد است سفر محمدباقر قالیباف به عراق را نباید یک سفر معمول پارلمانی دید؛ به‌ویژه آنکه به گفته او، قالیباف هم به‌عنوان رئیس مجلس و هم در جایگاه رئیس هیئت مذاکره‌کننده ایرانی مجموعه‌ای از پرونده‌های راهبردی، امنیتی، اقتصادی و منطقه‌ای را روی میز بغداد گذاشته است.🔹یکی از مهم‌ترین پرونده‌ها، امنیت مرزهای شمال‌غرب ایران بوده است. هانی‌زاده می‌گوید پنج پایگاه متعلق به گروهک‌های مسلح تجزیه‌طلب در اقلیم کردستان مستقر هستند که تهران آنها را کانون تهدید علیه امنیت مرزهای خود می‌داند.🔹ماجرا البته تازه نیست؛ ایران و عراق چهار سال قبل توافقنامه‌ای امنیتی امضا کردند، اما به گفته هانی‌زاده، برخی طرف‌های عراقی به‌ویژه در اقلیم کردستان، مانع اجرای کامل بندهای مربوط به برچیده‌شدن پایگاه‌های این گروه‌ها شده‌اند.🔹حالا یکی از مأموریت‌های سفر بغداد، عبور از مرحله «توافق روی کاغذ» و رسیدن به اجرای میدانی توافق امنیتی تهران و بغداد عنوان شده است.▫️در این روایت، اهمیت سفر قالیباف فقط در دیدارهای سیاسی نیست؛ بخشی از ماجرا به یک مطالبه مستقیم امنیت ملی ایران برمی‌گردد: مرز امن و برچیده‌شدن کانون‌های مسلح آن سوی مرز.@fardanews