💥بیش از ‌52.000.000.000 ریال( 5 میلیارد و 200 میلیون تومان) کمک به هلال احمر بروجرد🌹«شصت و نهمین» س…

❤️اُمیدِ خَلْق بَرآوَر چُنانْ‌که بِتْوانیبه حُکْمِ آن که تو را هَم اُمیدِ مَغْفِرَتَسْتکه گَر زِ پایْ دَرآیی، بِدانی این مَعْنیکه دَسْتْ‌گیریِ دَرْمانْدگان چه مَصْلَحَتَسْت@farhad90news

💥کودک بروجردی از خدا خواست برایش یک دوچرخه بفرستد!🌹کودکی که در خواب از خدا «مرغ و برنج و گوشت و دوچرخه» می‌خواست؛ رؤیایش بلافاصله واقعی شد✍فرهاد داودوندی مادرش پیام داد:آقای داودوندی «پسرم آرزو دارد شب‌ها خوابِ مرغ و برنج ببیند… و از خدا خواسته یک دوچرخه برایش بفرستد.»همین چند کلمه کافی بود تا دل آدم بلرزد…کودکی کم‌سن‌وسال، که از داشتن پدر محروم است، با آرزوهایی که برای خیلی از ما ساده و معمولی‌اند؛ اما برای او، شاید بزرگ‌ترین رویاهای زندگی بودند.به لطف خدای مهربان و از طریق کمک‌های مجمع خیرین فرهاد داودوندی، کمتر از نیم ساعت طول کشید تا این آرزوها رنگ واقعیت بگیرند؛مرغ و گوشت و برنج برای سفره مادر و پسر، و یک دوچرخه برای قلب کوچکی که مدت‌ها چشم‌انتظارش بود…وقتی دوچرخه را دید، باورش نمی‌شد.مگر می‌شود برق شوق را در چشمان یک کودک دید و دل آدم نلرزد؟مادرش گفت:«پسرم، از دایی فرهاد تشکر کن.»نگاهی عمیق و معصومانه به چشمانم انداخت و گفت:«آقای دایی فرهاد، دستت درد نکنه…»همین چند کلمه برای من از هزاران تشکر باارزش‌تر بود.بعد سوار دوچرخه شد، رکاب زد و همراه مادرش راه افتاد…و من ماندم و تصویری که شاید هیچ‌وقت از ذهنم پاک نشود؛کودکی که تا چند دقیقه قبل از خدا آرزوی یک دوچرخه را داشت و حالا با چشمانی پر از شوق، رکاب‌زنان به سمت خانه می‌رفت.گاهی برای نشان دادن بزرگی یک کار،لازم نیست اتفاق عجیبی بیفتد…گاهی فقط کافی است آرزوی یک کودک بی‌پدر را برآورده کنی.شاید برای ما یک دوچرخه باشد،اما برای او…یک دنیا امید بود....@farhad90news

💥دیدار با یار دیرین کوهستان؛ ادای احترام به استاد علی‌محمد زنده‌دل🌹دیدار «گروه دیدار با یاران ورزش بروجرد» با استاد زنده دل✍فرهاد داودوندی غروب امروز، ۲۷ مرداد ۱۴۰۵، خانه استاد علی‌محمد زنده‌دل حال‌وهوای دیگری داشت؛ حال‌وهوای دیداری از جنس محبت، خاطره و قدردانی از مردی که بخش بزرگی از عمر خویش را در مسیر ورزش و کوهنوردی بروجرد سپری کرده است.جمعی از اعضای «گروه دیدار با یاران ورزش بروجرد» با حضور در منزل این پیشکسوت خوش‌نام و دوست‌داشتنی کوهنوردی، ضمن عیادت و آرزوی سلامتی و تندرستی برای ایشان، دقایقی را پای صحبت‌های گرم و شنیدنی استاد زنده‌دل نشستند؛صحبت‌هایی که هر کدام رنگی از خاطره، تجربه، عشق به کوه و سال‌های پربار ورزش داشت.در این دیدار صمیمانه، خانم‌ها: خاکزاد و زندی و آقایان: غلامرضا محمدی، حسین نصیری، رئیس هیأت کوهنوردی بروجرد، محسن فتحی، مجید کحالیان، ابراهیم رحیمی و فرهاد داودوندی حضور داشتند.حاضران ضمن ابراز محبت و احترام، از استاد زنده‌دل به پاس دهه‌ها حضور ارزشمند در عرصه کوهنوردی و ورزش بروجرد تقدیر کردند؛ تقدیری نه فقط برای سال‌هایی که بر قله‌ها و مسیرهای کوهستان گام نهاده‌اند، بلکه برای سال‌هایی که با اخلاق، منش پهلوانی، عشق به طبیعت و تربیت نسل‌های ورزشی، نام نیکی از خود بر جای گذاشته‌اند.کوه، فقط سنگ و صخره و قله نیست؛کوه، مکتب مردانی است که استوار می‌مانند، حتی وقتی سال‌ها از صعودهایشان گذشته باشد.استاد علی‌محمد زنده‌دل از همان مردانی است که نامشان با کوه‌های بروجرد، خاطرات نسل‌های ورزشکار و فرهنگ جوانمردی گره خورده است. امروز شاید قدم‌ها آرام‌تر از گذشته باشد، اما عشق به کوه همچنان در نگاه و کلام او زنده است.چه زیباست که در روزگار پرشتاب امروز، هنوز کسانی هستند که به یاد یاران دیروز می‌روند؛دست بر شانه پیشکسوت می‌گذارند، پای حرف‌هایش می‌نشینند و به او می‌گویند:«شما فراموش نشده‌اید؛ چرا که بخشی از تاریخ ورزش این شهر، با نام شما نوشته شده است.»برای استاد علی‌محمد زنده‌دل، این چهره ماندگار و پیشکسوت ارزشمند کوهنوردی بروجرد، از صمیم قلب آرزوی سلامتی، آرامش و روزهایی سرشار از نشاط داریم.باشد که قله‌های زندگی همچنان بلند و دل استاد، همچنان استوار و سربلند باشد@farhad90news