ای کاش میتوانستم از محدوده تنگ زبان فارسی عبور کنم و شعرم را به مخاطب عرب و اروپایی هم برسانم.چه ر…
انتشار: 2026/08/01 10:28 UTCدریافت: 2026/08/15 02:08 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/15 02:08 UTC
ای کاش میتوانستم از محدوده تنگ زبان فارسی عبور کنم و شعرم را به مخاطب عرب و اروپایی هم برسانم.چه راهکاری میشناسید؟اینجا ترجمههایی از شعری منتشر نشدهام را برای نمونه میگذارم. منتظر راهنمایی دوستان کاردان، هستم.نسخه عربی:«في تلك الأيامِ البعيدة،هل كنتَ تضربُ بقبضتِكَعلى جبهةِ ابتذالِ "الجراموفون"؟أم هجمتَ بمسدّسِكَ الموروثِعلى شاشةِ السبعينياتِ المضيئة؟مَن ذا الذي سيذكر؟و تلك الذكرى،التي تُبصرُ الشمسَ في كلِّ يومٍ جديد،تزدادُ برودةً وغُموضاً؛و أنا، لا أزالُ غارقاً في ترددي:هل صرخاتُ الشبابِ المتكررة،حين تهرعُ إلى الشوارعِ طلباً للتغيير،و حلمُ المحبوبِ القابعِ في خلجاتِ نفوسهم،يأتي بأسطورةِ الخلاصِ...أم هو كابوسُ "الظهورِ الجديد"النابتِ في عروقِ التاريخِ المتعبة،يُديمُ دوامةَ الاكتئابِ... إلى الأبد؟»نسخه انگلیسی:Back then, your fist struckthe crown of the gramophone’s vulgarity,or, with your ancestral pistol,you assaulted the seventy-inch display –who remembers?And a memory that sees the sunanew each daygrows colder and more indistinct;and I remain in doubtwhether the repetition of the young cries,when they took to the streets for change,and the dream of a belovedthat appears and vanishesbehind their minds,brings along the legend of deliverance,or is a nascent nightmarelodged in the weary veins of history,setting depressionforever into a spin.نسخه فرانسوی:Autrefois, tu as frappé de ton poingle sommet de la banalité du gramophone,ou, avec ton pistolet hérité,tu as assailli l’écran de soixante-dix pouces –qui s’en souvient ?Et un souvenir qui voit le soleilchaque jour à nouveause refroidit et s’obscurcit ;et je doute encoresi la répétition des cris des jeunes,quand ils descendaient dans la rue pour le changement,et le rêve d’une aiméequi apparaît et se dissimuleau fond de leurs esprits,apporte avec elle la légende de la délivrance,ou si elle est un cauchemar naissantdans les veines lasses de l’histoire,entraînant la dépressiondans une spirale éternelle.
تاریخچه بازدید مشاهدهشده
حدود 1 بازدید تازه در ساعت در این نمونهپستهای تلگرام — فرنود فغفور مغربی
تازه بعد از محرم و صفر است که آدم میفهمه، روضه و اشک برای امام حسین (ع) چه مزهای داشته...
موسم عزا به سر آمد و سیاهپوشی را کنار نهادیم، اما برای شیعه، هر روز عاشوراست و هر سرزمینی کربلا. شیعیان اصیل را در ماههای پس از محرم و صفر، از عبادتشان، پاکیِ نگاهشان و خوشخلقیشان میتوان بازشناخت.
فاطمه بدرالدجی امشب سه جا دارد عزا...سه جا فقط؟ نه! صدها جا دارد عزا. مگر حسین (ع) درس آزادگی را فراتر از هر دین و مذهبی به انسانهای جهان نیاموخت؟#آخر_صفر
خوراکی با خوردن پایان مییابد و سنگ با شکستن. صدا اما؟ در هیچ حبسی نمیگنجد. نشنیدنش ممکن است، آری؛ اما طنینش در نسلها ریشه میدواند و باز در گوشها ترانه میشود. من، پس از نزدیک به چهل سال، هنوز گاهبهگاه صدای تو را از زیر خروارهای خاک، در مغاکی ناشناخته، میشنوم...بُردِ یمانی و ساعت و مسواکِ تو را برادرانت از ما پنهان کردند؛ میدانستند شوریدگیِ تو در نسلهای بعد زبانه خواهد کشید. ما اما سالهاست در بینشانیِ تو به سوگ نشستهایم. از خاک تو نشانهای نیست؛ تسلی ما، تنها این است که گورگاه قاتلت پیداست. اینجا، در حریم امام هشتم، ما و همهٔ زائران، زیر لب و گاه بیپروا، بر او لعنت میفرستیم؛ پیش از هر صلواتی که بر مدفونِ ارض طوس فرستاده میشود...#مرثیه#خاوران
چندیاست خبر انتصاب آقای فلانی به فلان منصب خطیر در فضای مجازی دستبهدست میشود، همراه با انبوه پیامهای تبریک از سوی مسئولان عالیرتبه کشوری و لشکری. اگر مسئولیت را نه یک امتیاز، که انجام وظیفهای سنگین و میدانی برای محاسبه دقیق بدانیم، این جایگاه را مبارک نمییابیم؛ بلکه آن را سبب رنج دنیوی و اخروی میشماریم. چه رسد به اینکه کوتاهی یا خطایی سر بزند که دیگر پایانی بر آلام آن متصور نیست. بهنظرم، فرهنگ انقلابی و اسلامی با آفرینگویی به فردی صرفاً بهدلیل انتصاب (و حتی نه رأی و گزینش مردمی) ناسازگار است و این مراسم تبریک، بیشتر یادآور آیینهای جهان سرمایهداری است؛ و چه پوچ است که با همان ابزار فرهنگی دشمن، به جنگ فرهنگ و سازمان نظامی او برویم.
علیه امر سیاسی در هر شکل! اگر به مجموعهٔ مسائل سیاسی در یک سال اخیر – چه در حوزهٔ داخلی ایران و چه در واقعیتهای بینالمللی دربارهٔ ایران – با نگاهی کلنگر بنگری، به این نتیجه میرسی که سیاست، خانهتکانی کرده و بخش قابلتوجهی از (مگوها و مکنهای) خود را بیرون ریخته و بیمهاباتر از همیشه به سوی بیاخلاقی و تنگتر کردن معیشت و فهم انسانها، اعم از موافق، مخالف و بینظر، میتازد. بارها گفتهام که مخالف امر سیاست در همهٔ شئون آن هستم. دقت کنید که من مخالف یک شخص یا یک نظام خاص نیستم؛ بلکه مخالف هر سیاستی در هر شکلی و در هر جایی هستم و اصولاً این حوزه را حوزهای ضدِّانسانی میدانستهام و میدانم.نکتهٔ مهم آنکه حتی با نیت اصلاح هر وضعیت سیاسی، به وضعیتی غیرانسانی دچار میشویم؛ و از سوی دیگر، باقیماندن، سکوت، مماشات و پیگیری نکردن مسائل اجتماعی نیز عملاً رفتاری غیرانسانی است! ما در باتلاقی زیست میکنیم که سیاست آن را لزجتر ساخته است.