صبح از افقِ خاموشِ کوهستان برمیخیزدو نور، مثل نفسِ تازهٔ زمین،روی برگهای خیس مینشیند.مهٔ نازک، م…
انتشار: 2026/08/07 06:49 UTCدریافت: 2026/08/08 23:56 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/08 23:56 UTC
صبح از افقِ خاموشِ کوهستان برمیخیزدو نور، مثل نفسِ تازهٔ زمین،روی برگهای خیس مینشیند.مهٔ نازک، مثل پردهای از ابریشم،درهها را در آغوش گرفتهو رودخانه آهسته آهستهداستان شب را برای سنگها تعریف میکند.پرندهها از خوابِ عمیقِ ستارهها بیدار شدهاندو آوازشان رابا نسیمِ خنکِ صبح یکی کردهاند.خاک هنوز بوی باران دیشب را داردو گلهای وحشی،با لبخندِ گلبرگهایشان،به خورشید سلام میگویند.در این لحظه،طبیعت دوباره متولد میشودو ما، مسافرانِ بیقرارِ این سیاره،برای لحظهای کوتاهفراموش میکنیم که از کجا آمدهایمو فقط گوش میدهیمبه آوازِ آرامِ صبح.#طبیعت کانال ما رو به دوستان خود معرفی کنید@FARZAMINIHA#Author_bh1212

