#فودوشین440 چشم بست و خواست از ڪنارم رد شود، دستم را دور بازویش حلقہ ڪردم و فریاد زدم. _ڪجا میرے؟ م…
انتشار: 2026/08/04 05:23 UTCدریافت: 2026/08/04 16:57 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/04 16:57 UTC
#فودوشین440 چشم بست و خواست از ڪنارم رد شود، دستم را دور بازویش حلقہ ڪردم و فریاد زدم. _ڪجا میرے؟ مگہ زنت نیستم؟ لعنتے دیگہ چے میخواے؟ دردت چیہ؟ بہ طرزے دور از ملایمت بازویش را از توے دستم بیرون ڪشید و بہ عقب هولم داد. _بگو ڪہ دارم خواب میبینم و این تو نیستے ڪہ اینطورے جلوم وایسادے؟ درد من اینہ؟ نگاهش را سمت بالا نمیڪشید و در همان حالت هم دستش را سمت ساق پاهایم دراز ڪرد. _درد من شدہ فهمیدن علت این زخمها... چند روزہ فڪر و ذڪرم شدہ این ڪہ چرا پوستت رو مثل مداد تراشیدہ بودے و حالا تو درد من رو این دیدے؟ سردرد وبے حوصلگیم بخاطر اینہ؟ بخاطر رابطہ؟ یعنے اینقدر شهوتم بالا زدہ؟ چیڪار ڪردم ڪہ همچین فڪرے ڪردے لعنتے؟ ها؟ مسئلهے ترسناڪے ڪہ توے ذهنم مطرح شدہ بود را همراہ با بغض در مرز ترڪیدنم بہ زبان آوردم. _چرا نگام نمیڪنے؟ چون هنوزم فڪر میڪنے بچهم واز پس هیچ ڪدوم از وظایفم برنمیام؟ یا بخاطر اینڪہ مثل لیلا نیستم ڪہ بے طاقتت ڪنم و بتونم تو رو سمت خودم بڪشم دستهایش را براے اولین بار مثل تازیانہ روے سر شانهے برهنهام ڪوبید، تازیانهاے ڪہ نرم بود، اما بخاطر برخوردش با پوست لختم آتشش میزد. _چون بخاطر لخت ڪردن این شونہ و پوشیدن این لباس مسخرہ وحشے نشدم و مثل یہ خوڪ بهت حملہ نڪردم این حرف رو میزنے؟ باز روے شانهام زد. تازیانههایش مهربان بودند با پوستم. درد نداشتند، فقط ترس داشت. _اینڪہ مدام خودت رو با لیلا مقایسہ میڪنے گوہ میڪنہ توے رابطهمون... سرش را بلاخرہ بالا آورد و بہ چشمانم زل زد. دیدم رگهاے ڪنار شقیقهاش را ڪہ مثل رگ دستانش از زیر پوست نازڪش بیرون زدہ بودند _یہ چند وقتہ دیگہ میشہ ۳۶ سالم. توے این همہ سال بجز سنا هنوز هیچ دخترے ڪنارم نخوابیدہ بود بجز تو. چون نہ خودم خواستم نہ بہ هیچ زنے همچین اجازهاے رو دادم. دوبارہ ڪوبید روے شانهام. _من حتے توے ذهنمم خوابیدن با همون لیلایے ڪہ دم بہ دقیقہ اسمش رو میارے تصور نڪردہ بودم، اینقدر بے ارادہ نشدہ بودم. ولے ڪنار تو شدم... این بار ڪمے محڪمتر از قبل ڪوبید. صدایش شبیہ قطعهاے موسیقے شدہ بود ڪہ توسط یڪ فرد ناشے نواختہ میشد، اولش آرام بود، بعد یڪ دفعہ اوج میگرفت و ڪمے طول میڪشید تا فرود داشتہ باشد. _بعد از این همہ سال بے تفاوتے بہ نیازهایے ڪہ دیگہ داشت فراموشم میشد چون دلم با هیچ زنے صاف نبود، واسہ اولین بار پیش تو زندہ شدن و حس ڪردم ڪہ منم یہ َمردم ودلم میخواد یہ چیزهایے رو تجربہ ڪنم. فڪر ڪردے شب تا صبح بدون هیچ حرڪتے پیش زنے ڪہ شرعاو عرفا بهت حلالہ بخوابے راحتہ واسہ یہ مرد؟ میدونے واسہ اینڪہ هقهقهاے اون شبهاے اولے ڪہ مجبور بودے ڪنارم بخوابے بہ نفس ڪشیدن راحت و زود خوابیدن الانت ختم بشہ من چہ حالے رو تجربہ ڪردم؟ میدونے چندبار نصفہ شبے از اون تخت لعنتے فرار ڪردم طبقہ پایین و توے حیاط تا خطا نڪنم؟ هر بار ڪہ بہ اندازهے یہ اَرزن حسے بہ این تنت داشتم از اون اتاق بیرون زدم تا جلوے بیشتر شدن اون حس رو بگیرم. تا نشم یہ حیوون ڪثیف ڪہ توے خواب بہ دخترے ڪہ بااعتماد و خیال راحت ڪنارش خوابیدہ حملہ ڪنہ و واسہ برطرف ڪردن نیازش از بدن اون تغذیہ ڪنہ.#ادامہ_دارد 📚@fazayeadaby

