#فودوشین442 اما تو خیلےزود از پسش براومدے، وظیفہ فقط اونے نیست ڪہ تو فڪر ڪردے. آخرین دڪمہ را ڪہ بست…
انتشار: 2026/08/04 05:23 UTCدریافت: 2026/08/04 16:57 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/04 16:57 UTC
#فودوشین442 اما تو خیلےزود از پسش براومدے، وظیفہ فقط اونے نیست ڪہ تو فڪر ڪردے. آخرین دڪمہ را ڪہ بست باز عقب ڪشید، بلندے پیراهنش تا روے زانوهایم بود و سر شانههایش روے بازوهایم آویزان. لباسش بہ تنم زار میزد، ولے انگار ڪہ دور تن آتش گرفتهام یڪ پتوے خیس پیچید... متنفر بودم از اینڪہ همیشہ حرف دلم بغض میشد و بہ زبان نمے آمد. _یعنے اگہ اونم بود، منظورم لیلاست... یہ لحظہ فڪر ڪن روح لیلا توے جسم من ظهور ڪردہ اونوقت بازم ڪارے نمیڪردے؟ قطرات اشڪے ڪہ توے چشمانم بودند را وادار ڪردم بہ ادامہ حیات تا با فرو ریختنشان جلوے چشم طوفان حقیرتر از این نشوم. _لیلا؟ میدونے اگہ چند سال پیش یڪے بهم میگفت در آیندہ لیلا تو رو بہ خونهش دعوت میڪنہ تا بخوابے و تو ردش میڪنے چے میگفتم؟ میزدم زیر خندہ و میگفتم محالہ، اما اون شب لیلا بااصرار ازم خواست تا بمونم و استراحت ڪنم بعد برگردم، ولے واسہ یہ لحظہ هم وسوسہ نشدم و دلم نخواست تا بمونم چون دلم پر میزد واسہ برگشتن پیش تو و روے تخت ڪنارت خوابیدن. نمیدونم چرا! تو با همون لباسهاے چند سایز بزرگترے ڪہ موش و گربہ دارہ اونقدرے براے من مهم شدے ڪہ هیچ زن دیگهاے نشدہ! دستش را روے سینهاش و پشت گردنش ڪشید، تنها پوششے ڪہ برایش ماند همان ڪاور مشڪے تنش بود. _اولین بارے ڪہ پیشونیت رو بوسیدم یادتہ؟ هر بار ڪہ اونطورے میاومدے توے صورتم و حرف میزدے یا مثل اون روز ڪہ از اهواز برگشتیم و یقهم رو گرفتے، جونم داشت در میرفت واسہ بوسیدنه... قشنگ نیست گفتن بعضے از حرفها، فقط اینو بدون ڪہ خیلے جاها جلوے خودم رو گرفتم تا نبوسمت چون نمیخوام اولین بوسہ زندگیت فداے هوس بشہ. میخوام با عشق باشہ، دوطرفہ باشہ! بہ دیوار ڪنار دستم تڪیہ دادم و بلاخرہ بہ چشمانم اجازہ دادم تا بریزند. ڪلے حرف داشتم براے گفتن، ولے همچنان توے گلویم حبس شدہ بودند و زبانم زیر بار گفتنشان نمیرفت. فقط میتوانستم با چشمانم براے گفتنشان بہ توافق برسم و امیدوار باشم ڪہ طوفان سواد نگاِہ من رادارد. _چیہ آرامش؟ بگو؟ دردت چیہ؟ این ڪارا واسہ چیہ؟ چے باعث شد بخواے خودت رو حروم بودن با مردے ڪنے ڪہ برات یہ همخونہ ست نہ شوهر؟ از چے عصبانے شدے ڪہ خواستے با رابطہ داشتن با من انتقامش رو از خودت بگیرے؟ چہ فڪر ڪردم و چہ شد! من برهنہ آمدم تا طوفان را وسوسہ ڪنم و این ازدواج را واقعے، حاال من پوشیدہ بودم و او برهنہ در حالیڪہ اصرار بر ڪشف علت این حراج ڪردن خودم دارد، آن هم بہ مردے ڪہ بہ خیال خودش دوستش ندارم. این غول نفهم با این ڪارش چندین برابر بیشتر از قبل مرا عاشق خودش ڪرد. چقدر از دستم عصبانے بود! _نگفتم؟ تصور اینڪہ با اون دستهایے ڪہ فعلا بہ من حلالہ و بہ همهے زنهاے دنیا حروم بخواے موهاے ڪس دیگهاے رو نوازش ڪنے میمیرم. _و اینطورے خواستے حلال بودنت رو ثابت ڪنے؟ خدایا دارم دیوونہ میشم! من چرا نہ حرفهاے این دختر رو میفهمم نہ دلیل ڪارهاش رو؟ جلو آمد و روے تنم سایہ انداخت. قسمتے از موے سرم را دور انگشتش پیچید و گفت: _تو بااجبار و بخاطر بہ اتفاق اومدے توے زندگیم. اومدنت زد هرچے برنامہ داشتم رو بهم ریخت. بعضے روزها مثل اسب روے اعصابم یورمتہ میرفتے، بعضے وقتها مثل سہ شب پیش با دیدن بدنت گند زدے بہ فڪر و زندگیم و امشب ڪارے ڪردے ڪہ هے بہ خودم لعنت بفرستم و هزار و یڪ جور حدس بزنم، ولی..#ادامہ_دارد 📚@fazayeadaby

