#فودوشین469 دستم رفت روے سینهام و بعدش پشت گردنم. _احساسم؟ دیدے یہ قطرہ آب میفتہ توے روغن داغ چہ جو…

#فودوشین469 دستم رفت روے سینهام و بعدش پشت گردنم. _احساسم؟ دیدے یہ قطرہ آب میفتہ توے روغن داغ چہ جورے بالا و پایین میپرہ؟ دلم بعد از شنیدن حرفات شدہ روغن داغ و اون عشقے هم ڪہ گفتے شدہ همون قطرهے آب... آرامش پر از آشوبم. بغضے ڪہ توے گلویش بود را من احساس ڪردم. _این یعنے چے؟ میدانم الان وقتش نیست، ولے دست خودم نبود و عصبے شدم. چند قدم سمت جلو برداشتم. چندین قدم عقب رفت. گاهے ناخودآگاہ میترسید و من هنوز دلیلش را نمیدانم! همین ندانستن بود ڪہ باعث شد صدایم بالا برود و عصبانیتم توے ظاهرم مشخص شود _حالا ڪہ حرف این سوال شدہ سر درد دل منم وا شده... از دیشب تا حالا دارم حرفهایے ڪہ زدے رو واسہ هزارمین بار با خودم تڪرار میڪنم و هر بارم یہ چیز جدید ازشون ڪشف میڪنم. چانهاش را بالا داد و قدمے دیگر بہ سمت عقب رفت. نمیدانم از این حرفم چہ برداشتے ڪرد ڪہ آنطورے رنگش پرید. _عشق یہ معنے بیشتر ندارہ طوفان. ناچارم ڪرد سرش داد بزنم. نباید من را احمق تصور میڪرد و تمام حقیقت را هم پشت احساسے ڪہ میگفت اسمش عشق است مخفے ڪند! _آرامش میگم باور ڪردم ڪہ خدا زدہ پس ڪلهت و عاشقم شدے. تو دیشب گفتے همونطور ڪہ واسہ نفرت ازم دلیل داشتے حالا هم واسہ اینڪہ دوستم داشتہ باشے دلیل دارے و منم باز باور ڪردم. ولی... تمام حواسش را توے چشمان عسلیاش جمع ڪردہ و بہ لبهاے من دوختہ بود. با این نگاہ عجیبش منتظر شنیدن ادامهے حرفم بود. _نمیتونے من رو گول بزنے. من هم سرد و گرم این روزگار رو چشیدم و هم داغش رو ڪشیدم. گفتم از ڪجا فهمیدے عاشقم شدے و تو گفتے چے؟ هیچے نگفت. صدایم را بالاتر بردم و با انگشت اشارہ ڪوبیدم روے شقیقهام. _این مغز لعنتیم اونقدر بہ حرفهایے ڪہ زدے فڪر ڪردہ ڪہ دیگہ وقت نمیڪنم بہ هیچ چیز دیگهاے فڪر ڪنم... چرا باید دلیلت این باشہ ڪہ وقتے بغلت ڪردم اذیتت نڪردم؟ مگہ آدم هرڪسے رو بہ هر دلیلے بغل بگیرہ اذیتش میڪنہ؟ وقتے پدرت مردے مثل ڪوروشہ ڪہ بہ خاطرت از همہ ڪس حر ف شنیدہ، هے بہ خاطرت بلا سر خودش و خانوادهش اومدہ و باز ولت نڪردہ و همیشہ پشتت بودہ چرا باید بگے ڪہ طاقت بغل گرفنتهاش رو نداشتے ولے اونطورے با آب و تاب از بغل گرفنتهاے منے بگے ڪہ تا چند ماہ پیش ازم متنفر بودے؟ گفتے ڪنار من خواستے ڪہ بہ روح و جسمت امنیت تزریق ڪنے تا بلاخرہ یہ جایے آروم بگیرہ! باز رفت توے همان حالتے ڪہ قبلا هم چندبار دیدہ بودمش. اشڪهایش بند آمدہ بود و فقط داشت بہ حرفهایم گوش میداد. درست شبیہ خودم در شبے ڪہ گذشتہ بود. منم فقط توانستہ بودم گوش بدهم! انتظار شنیدن آن حرفها را نداشتم و او هم حاال انتظار شنیدن این حرفها را نداشت _گفتے اینطورے شروع شد ڪہ ترسیدے و من پناهگاہ امنے براے ترسهات شدم. واسہ بچہ هیچ ڪجا امنتر از آغوش پدر و مادرش نیست. چرا باید از اونا فرارے باشے و منے ڪہ تا چند وقت پیش هفت پشت غریبہ و دشمنت بودم رو پناہ خودت ببینے؟ دخترے مثل تو ڪہ اینقدر میترسہ و همش دنبال امنیت و آرامش میگردہ چرا باید توے سن ڪم قید زندگے توے خونهش رو و با خانوادهش رو بزنہ و توے یہ قوطے ڪربیت توے محلهے پایین شهر زندگے ڪنہ؟ ها آرامش؟ چرا؟ نزدیڪتر شدم. دورتر شد. تا اینڪہ پشتش خورد بہ دیوار خالے ڪنار پاتختے.#ادامہ_دارد 📚@fazayeadaby