#فودوشین501 _من دیگہ نمیخوام تو هم از زندگیم برے پس این ڪار رو باهام نڪن... نذار وحشے بشم... نخواہ…
انتشار: 2026/08/15 17:33 UTCدریافت: 2026/08/16 02:15 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/16 02:15 UTC
#فودوشین501 _من دیگہ نمیخوام تو هم از زندگیم برے پس این ڪار رو باهام نڪن... نذار وحشے بشم... نخواہ دیوونہ شدنم رو با چشم خودت ببینی... من هر گوهے خوردہ باشم بازم حقم این ڪارے ڪہ تو میخواے باهام بڪنے، نیست... فقط نگاهش ڪردم. اشڪم چشمانم از روے گونهام سرخورد و تا زیر چانهام و روے دستهاے طوفان راہ پیدا ڪرد. ترسناڪترین نگاہ دنیا را در آن دایرہ هاے قهوهاے دیدم. خونے ڪہ اطرافش تنیدہ بود و پلڪهایے ڪہ آنقدر بینشان فاصلہ افتاد بود زیادہ از حد معمول بزرگ دیدہ میشدند. من تصور ڪردہ بودم این واڪنش را. مرد من تاب نمیآورد زیر بار سنگینے این راز برملا شدہ. _دروغ گفتے مگہ نهچشمانم را بستم. نفس ڪشیدنم سخت شدہ بود، چقدر خوب میشد اگر در این حالت جان میدادم. توے دستان او! _براے اولین بار راستش رو فقط بہ تو گفتم. بہ تو طوفانم. بہ عقب هولم داد طوریڪہ انگار دستش بہ آتش خوردہ بود. _نمیخواے تمومش ڪنے نہ؟ آرامش من وحشے بشم بے رحم میشم. عوضے میشم. بزنہ بہ سرم ڪارهایے میڪنم ڪہ از شنیدنش هم وحشت میڪنے پس با زبون خودت بگو ڪہ واسہ اینڪہ دست از سرت بردارم این دروغ ڪثیف رو گفتے. جلوے چشمانش سقوط ڪردم روے زمین و داد زدم_نہ دروغ نمیگم. دست نہ، بلڪہ چنگ میڪشید روے سینہ و پشت گردنش. با چند گام بلند خودش را بہ من رساند و جلویم زانو زد. با دستان بزرگش صورت خیسم را قاب گرفت. ندیدہ بودم چنین حالے از طوفانم. _ببین آرامش؟ ببخشید باشہ؟ من توے عمرم از هیچڪس معذرت خواهے نڪردم ولے الان از تو التماس میڪنم خب؟ منو ببین تو؟ بگو دروغ گفتے؟ بگو دختر بگو خواستے اذیتم ڪنے؟ بخدا دیگہ هیچ جا نمیرم. با هیچ زنے حرفم نمیزنم. اصلا ولش ڪن این قضیہ رو باشہ؟ بہ جان سنام اگہ یہ بار دیگہ حتے بہ رشت هم نزدیڪ شدم بہ پلیس راہ خبر بدہ تیربارونم ڪنن. اسلحہ میخرم میذارم خونہ تا هر وقت صلاح دونستے خودت بڪُشیم...دستش ر ا از روے صورتم پایین آورد و شروع ڪرد بہ زدن توے دهان خودش. _ببخشید اگہ بوسیدمت. غلط ڪردم دیگہ تڪرار نمیشہ، بہ روح سنام دیگہ نزدیڪتم نمیشم، بہ جان سینام نمیپرسم چتہ؟ بہ جان زهرا قسم تا آخر عمرم زنم باشے توقع هیچے ازت ندارم فقط بگو دروغ گفتے؟ بگو اون حرفے ڪہ زدے الڪے بود بگو ڪسے بهت... دستم را روے سینهام گذاشتم و با صداے بلند نفس ڪشیدم. در یڪ فاصلهے ڪم دو بار دچار حملهے عصبے شدہ بودم و سومے بہ ایستادن قلبم ختم میشد. دیدن این حال طوفان سخت تر از برملا ڪردن علت دردم بود. میان گریہ هاے بے امانم، نفسهاے یڪے درمیانم، ضربان بالاے قلبم و درد قفسهے سینهام فریاد زدم. _بہ من نہ یڪبار بلڪہ بارها تجاوز شدہ طوفان. من بہ همہ دروغ گفتم ولے بہ تو نمیگم. سڪوت سهمگین و غیرقابل باورے توے سالن حاڪم شد. از پشت پردهے اشڪ بہ شنوندهے دردم نگاہ ڪردم، نگاهش را در گوشهاے از سالن جمع ڪردہ بود و در گردابے از ماتم و شوڪ فرو رفتہ بود. نمیدانم چقدر گذشت ڪہ آرام سرش سمتم چرخید و بعد با هر مشقتے بود هیڪلش را از روے زمین جمع ڪرد. پذیرفت حرفم را...چند قدم سمت مبلهاے پشت سرش برداشت و بعد یڪبارہ یڪے از صندلیها را برد ...#ادامہ_دارد 📚@fazayeadaby

