چو آمد سوی زابلستان بگفتکه پیل ژیان گشت با خاک جفت👤 فردوسی@FerdowsiPoet

شگفتی‌تر از کار من در جهاننبیند کسی آشکار و نهان👤 فردوسی@FerdowsiPoet

بکشت او ازان دشمنان بی‌شمارکه آویخت اندر بد روزگار👤 فردوسی@FerdowsiPoet

ولیکن پدر چون به خون آخت دستاز ایران نکردم سران نشست👤 فردوسی@FerdowsiPoet

سرافراز گردان گیرنده شهرهمه تیغ کین آب داده به زهر👤 فردوسی@FerdowsiPoet

همان نیز هر سال با باژ و ساوبه درگه شدی هرک بودیش تاو👤 فردوسی@FerdowsiPoet

جهان سر به سر در پناه منستپسندیدن داد راه منست👤 فردوسی@FerdowsiPoet