چو سرو سهی گوژ گردد به باغبدو بر شود تیره روشن چراغ👤 فردوسی@FerdowsiPoet

به لشکر نگه کرد سلم از کرانسرش گشت از کار لشکر گران👤 فردوسی@FerdowsiPoet

ز بس کشته شد روی هامون چو کوهبشد خسته از زندگانی ستوه👤 فردوسی@FerdowsiPoet

شب تیره ز اندیشه پیچان بخفتهمه شب دلش با ستم بود جفت👤 فردوسی@FerdowsiPoet

چنین بود تا بود گردان سپهرگهی جنگ و زهرست و گه نوش و مهر👤 فردوسی@FerdowsiPoet

گروهی که کاتوزیان خوانی‌اشبه رسم پرستندگان دانی‌اش👤 فردوسی@FerdowsiPoet

به راهی کشیدیش موج مددکه ملاح خواندش فم الاسد👤 فردوسی@FerdowsiPoet