پس از روزگار سکندر جهانچه گوید کِرا بود تخت مهان👤 فردوسی@FerdowsiPoet

جهان خرم و آب چون انگبینهمی مشک بویید روی زمین👤 فردوسی@FerdowsiPoet

چو شاپور شد همچو سرو بلندز چشم بدش بود بیم گزند👤 فردوسی@FerdowsiPoet

مشو غرق ز آب هنرهای خویشنگه‌دار بر جایگه پای خویش👤 فردوسی@FerdowsiPoet

اگر تخت یابی اگر تاج و گنجوگر چند پوینده باشی به رنج👤 فردوسی@FerdowsiPoet

پدید آمد از هر سویی خسروییکی نامجویی ز هر پهلُوی👤 فردوسی@FerdowsiPoet

ز بیشه به بالا نهادند رویدو خونی دلاور دو پرخاشجوی👤 فردوسی@FerdowsiPoet