سه روز تا آغاز فصل تازهٔ بوندسلیگا باقی مانده‌است. به همین مناسبت، یادی کنیم از بیسنته لیزارازو؛ مد…

سه روز تا آغاز فصل تازهٔ بوندسلیگا باقی مانده‌است. به همین مناسبت، یادی کنیم از بیسنته لیزارازو؛ مدافع چپ باسکی‌تبار ملی‌پوش فرانسوی که دو دوره در بایرن مونیخ بازی کرد و به یکی از معدود بازیکنانی تبدیل شد که همزمان جام جهانی، یورو و لیگ قهرمانان اروپا را برده‌اند.…دو روز تا آغاز فصل تازهٔ بوندسلیگا باقی مانده‌است. به همین مناسبت، یادی کنیم از هانس-هوبرت «برتی» فوگتس؛ مدافع راست شمارهٔ ۲ مونشن‌گلادباخ که در دوران بازی‌اش به «در تریِر» مشهور بود؛ لقبی که از سماجت سگ شکاری تریر می‌آمد و با توصیفی که از سر تسلیم نسپردن او می‌شد، هم‌خوانی داشت.فوگتس از ۱۲ سالگی یتیمی بود که نزد دایی و خاله‌اش بزرگ شد. پس از پشت سر گذاشتن کودکی دشوار، استعداد فوتبالی‌اش خیلی زود پدیدار شد و او را از خیابان‌های بوتگن به درون مستطیل سبز کشاند. پیش از انتخاب نخستین باشگاه حرفه‌ای، دتمار کرامر او را به سوی هنس ویزویلر و تیمش سوق داد تا پیراهن مونشن‌گلادباخ را به تن کند. از ۱۹۶۵ تا ۱۹۷۹، او به باشگاهش وفادار ماند و هرگز در دوران بازی‌گری‌اش پیراهن دیگری را بر تن نکرد. این وفاداری کمیاب، رکوردی از او بر جای گذاشته که به سادگی شکسته نمی‌شود: با ۴۱۹ بازی بوندسلیگا و ۳۳ گل، او رکورد بیشترین بازی در پیراهن مونشن‌گلادباخ را دارد و هنوز کسی به جابه‌جایی این حد نزدیک نشده‌است.در همان سال‌ها، برتی ۵ قهرمانی بوندسلیگا، ۱ جام حذفی و ۲ جام یوفا را با نسل طلایی «کره اسب‌ها» به دست آورد و دو بار، در سال‌های ۱۹۷۱ و ۱۹۷۹، بازیکن منتخب سال آلمان شد.در تیمی که گونتر نتسر، یوپ هاینکس و راینر بون‌هوف با بداهه‌پردازی و خلاقیت خود درون زمین می‌درخشیدند، فوگتس پایهٔ تثبیت‌کنندهٔ دفاع بود؛ مدافعی خستگی‌ناپذیر که با تکل‌های سنگین و سبک دفاع بی‌رحمانه‌اش سال‌ها بازوبند کاپیتانی را با شایستگی تمام بست. هنگامی که بسیاری از ستاره‌ها راهی باشگاه‌های بزرگ‌تر یا خارج از آلمان شدند، او در زادگاهش ماند و تا آخرین فصل، گلادباخ را روی ریل موفقیت نگه داشت.بسیاری از سبک بازی پرخاشگرانهٔ او خاطر خوشی نداشتند و او چهرهٔ محبوب هیچ رقیبی نبود؛ اما فوگتس برای کسی تره خرد نمی‌کرد و کار خودش را پیش می‌برد. نقل قول معروفی از او وجود دارد که بارها تکرار شده: «حتی اگر روی آب راه می‌رفتم، همهٔ منتقدانم می‌گفتند که او حتی نمی‌تواند شنا کند!» و شاید خوب باشد که وقتی از کار خود رضایت داریم، به یاد داشته باشیم که حرف مردم در نهایت باد هواست.«Soshiyant Nr»@foot_twitte