بی ادبی یک ثروتمند به ولی الهیشگفتی‌های مهتاببعدازظهر یکی روزهای سال 1361 که جلوی درب حیاط منزلمان…

مقامی که امام رضا (ع) برایم می خواستسال ۱۳۳۹ در ايام سربازي که جواني پُر شور و حرارت و ورزشكار بودم ، يكي از بزرگترين خواسته هايم ، دست يافتن به مقام اول كشتي در مسابقات جهاني بود . از اين رو، براي رسيدن به اين خواسته ، به شدت تمرين مي كردم و در اوقات خلوت و تنهايي ، به خصوص در ساعات نيمه شب و سحرگاه ، دست به دعا برمي داشتم و از خدا مي خواستم كه نظر لطفي به من نمايد تا به آرزويم برسم . حدود چهار ماه که از آن همه تلاش و راز و نياز شبانه گذشت ، شبي در خواب ديدم درون حرم امام رضا (ع) رو به قبله و نزديك ضريح ايشان نشسته ام . احساس مي كردم كه حال و هواي معنوي خاصي دارم و براي گرفتن حاجتم بسيار جدي و مصمم هستم . با خود مي گفتم كه :« تا آقا مرادم را ندهد ، از اينجا نمي روم .» در همين فكر بودم كه ناگهان ندای هولناکی در حرم پیچید که مردم همه باید از حرم خارج شوند . به دنبال این ندا ، جوش و خروشی در بین زائران ایجاد شد و خادمان ، مردم را از حرم به بيرون هدايت نمودند . زائران نيز بدون هیچگونه مقاومت و بي هيچ اعتراضی ، یکی پس از دیگری آنجا را ترک کردند ؛ اما من که در فکر گرفتن حاجتم به سر می بردم ، همچنان استوار و محكم بر جايم نشسته بودم . گويي كه هيچ كس نمي تواند مرا از اينجا بيرون نمايد . بعد از آنکه حرم كاملاً خلوت و ساكت شد ، ديدم آقايي بلندقد با لباسي روحاني كه عمامه اي سبزرنگ بر سر داشت و عده اي نيز ايشان را همراهي مي نمودند ، وارد حرم شدند . با مشاهده سیمای نورانی ایشان ، متوجه شدم که آن بزرگوار ، امام رضا (ع) هستند .وقتی که آن حضرت ، به من رسيدند ، ايستادند و با لبخندی بر لب و نگاهی محبت آمیز به من فرمودند :« تو چه مي خواهي از ما ؟» و من با اين اعتقاد كه آقا همه چيز را مي دانند ، با چشماني پُر از اشك و کلامی جدی پاسخ دادم :«آقا ! خودتان بهتر مي دانيد كه من چه مي خواهم .» ايشان با همان نگاه پُرمهر خود فرمودند :« آنچه بايد به شما بدهيم ، داديم .»اين كلام ، مرا به يقين رساند كه آنچه را از به دست آوردن مقام جهاني در ورزش كشتي می خواستم ، به من عنایت فرمودند . آنگاه از زمين برخاستم . سپس ديدم كه امام و همراهانشان آرام آرام از جلوي چشمانم غیب شدند .من با دلي مطمئن و سرشار از يقين رفته رفته از حرم بيرون آمدم و در صحن ، مردم را با حال و هوايي زشت و زننده ديدم . آنها مشغول انجام اعمالي بودند كه با دين و دينداري سازگاری نداشت . بسيار افسوس خوردم كه چرا آنان بايد در چنين مكان مقدسي ، اين قدر بي توجه باشند. اما از آنجا كه حس مي كردم كسي مرا درك نمي نمايد ، نتوانستم ناراحتي خودم را با كسي در ميان بگذارم . به همین خاطر، از آن صحن مقدس بيرون آمدم و رو به صحرا و بيابان نهادم . پس از مدتی كه بدون اراده ، داشتم با همان حال و هواي معنوي و روحاني در پيچ و خم كوهها سير مي كردم ، به رشته کوههای بلند و در نهایت ، به کوهی عظیم رسیدم و آنگاه از اين رؤياي صادقه بيدار شدم .با وجود مشاهده اين رؤياي معنوي ، به واسطه مشكلات عديده زندگي و فقر شديد مالي ، بر خلاف انتظار از پيشرفت مطلوب در ورزش كشتي و رسيدن به افتخارات بالاتر بازماندم و پيوسته در حسرت عدم نيل به آرزوي خود به سر مي بردم . تا اينكه بعدها به سرّ عنايت امام رضا (ع) پي برده و متوجه شدم كه آن حضرت با تشخيص نياز حقيقي اين حقير ، در واقع ، از جانب خودشان وعده تحقق قهرماني معنوي در عرصه ولايت رحماني را دادند .شگفتی های مهتاب t.me/foroughemahtab

مقامی که امام رضا (ع) برایم می خواستشگفتی های مهتاب t.me/foroughemahtab

عنایات کریمانه امام رضا (ع) سال 1364 من و برادرم یوسف هر دو به اتفاق خانواده ، به همراه برادر بزرگ‌ترم ، رمضان­علی ، عازم زیارت امام رضا (ع) شدیم . یک روز عصر بعد از زیارت‌­های مکرر در حرم امام رضا (ع) ، قصد داشتیم دسته‌جمعی در صحن عتیق کنار سقاخانه اسماعیل طلایی بنشینیم . آن روز خیلی شلوغ بود . به‌سختی در مقابل حرم آقا علی بن موسی الرضا (ع) جایی را برای نشستن پیدا کردیم . روبه‌روی ما گنبد طلا و سمت چپ ما هم نقاره‌خانه قرار داشت . همین طور که سرگرم چای خوردن بودیم، کبوتری از بالای بام نقاره‌خانه به پرواز درآمد که نظرم را به خود جلب کرد . در همان موقع با صدای بلند گفتم : این کبوتر را می‌بینید که بالای سرمان می‌چرخد؟ همه گفتند : بله . گفتم : این کبوتر از طرف آقا امام رضا (ع) پیامی برای من دارد و تا چند لحظه دیگر روی شانه راستم می‌نشیند . همه اطرافیان با حیرت و تعجب به بالا نگاه می‌کردند تا ببینند این گفته حقیقت دارد یا نه ! کبوتر بعد از آن‌که چند دور بالای صحن امام زد ، آرام‌آرام پایین آمد و از میان انبوه جمعیت روی شانه راست من نشست . همه خانواده و همراهان و اطرافیانم با تعجب می‌نگریستند و من کبوتر را گرفته و روی کف دستم گذاشتم . بعد از نوازش ، به او گفتم : تو پیکی از طرف آقا هستی . سلام مرا به آقا برسان . آن‌گاه روی سرش دست کشیدم و بعد دستم را به سمت بالا بردم تا پرواز کند . کبوتر سرش را به طرفم گرداند ، نگاهی به من کرد و به سوی نقاره‌خانه پرواز نمود . همین طور که به آن کبوتر نگاه می‌کردیم ، روی بام نقاره‌خانه نشست و بعد از یکی دو دقیقه ، از آن‌جا به سمت گنبد طلا پرواز کرد و از دیدمان پنهان شد . چهار روز قبل از بازگشت‌مان به تهران ، از انگشترفروشی کنار خیابان ، یک انگشتر عقیق زرد خریدم و به دستم کردم . طبق معمول هر روز ، سحرگاه به حرم مشرف می‌شدم . یک روز بعد از نماز صبح موقع خارج شدن از حرم ، ناخودآگاه چشمم به انگشتر افتاد که دیدم روی آن آیه بسیار مهمی از قرآن با آب طلا نوشته شده بود و حتی بعد از چند مرتبه حمام رفتن و نیز شست‌وشوی دست و صورت با آب و صابون ، نوشته‌های آن پررنگ‌تر و شفاف‌تر شد . با گذشت چهار روز آخر ، در مسیر برگشت با اتوبوس به سمت تهران ، رمضان­علی برادر بزرگم چشمش به انگشتر و نوشته‌های روی آن افتاد و پرسید : انگشتر دیگری خریدی ؟ گفتم : نه ، این همان است . با تعجب گفت : پس چرا آیات قرآن روی آن نوشته شده ! وقتی ماجرا را تعریف کردم ، توجه‌اش به انگشتر جلب شد و اصرار داشت آن را با قیمت بالاتری از من بخرد ؛ ولی من نپذیرفتم . در حال گفت‌وگو بودم که یک‌مرتبه چشمم به انگشتر افتاد ؛ قلبم می‌خواست از حرکت بایستد ؛ چرا که انگشتر به صورت اولش ، بدون نوشته درآمده بود . به همین دلیل ، برادرم از خریدن انگشتر منصرف شد . من هم متوجه شدم که نباید رمز و راز این موضوع را برای کسی بازگو می‌کردم .شگفتی‌های مهتاب t.me/foroughemahtab

عنایت کریمانه امام رضا (ع)شگفتی های مهتابt.me/foroughemahtab

ما منادیان عشق و عرفان راستین، با شعار «لا اله الا الله، محمد رسول الله» قول، قلم و قلب‌مان را از سرچشمه همیشه جوشان پدر نیک‌سیرتِ آسمانی‌مان سیراب نموده‌ایم و از مبدأ حق مکلف شده ایم هرگز نشانه‌ای از شرک و نفاق و کفر در ما پدیدار نگردد و تا ابد منفصل از دنیا به مکتب نورانی و روحانی پدرِ رحیمی‌مان متصل باشیم.صحیفه مقدس روحعارف صاحبدل یعقوب قمری شریف آبادی

موضوع: بهشت محمدسلسله گفتارهای عارف ربانی، هنرمند و نويسنده صاحبدلاستاد يعقوب قمري شريف آبادی