نتایج بازی‌های هفته دوم بوندس‌لیگا ۲ تساوی بدون گل در دربی جنوب غرب، پیروزی ولفسبورگ در خانه هم‌ایا…

ده روز تا آغاز فصل تازهٔ بوندسلیگا باقی مانده‌است. به همین مناسبت، یادی کنیم از شمارهٔ ۱۰ دوست‌داشتنی وولفسبورگ، زویزدان میسیموویچ؛ ستاره‌ای که آمد و بذر نخستین و تنها قهرمانی سبزها در آلمان را در خاک ریخت و به آن آب داد تا ثمره‌اش جام باشد. این روزها وولفسبورگ…نه روز تا آغاز فصل تازهٔ بوندسلیگا باقی مانده‌است. به همین مناسبت، یادی کنیم از کلاوس فیشر، شمارهٔ ۹ سابق شالکه و تیم ملی آلمان، «آقای قیچی‌برگردان».در روزگاری که شالکه بار دیگر به بوندسلیگا بازگشته و هواداران پرشور در فلتینس‌آرنا بار دیگر در سطح نخست فوتبال آلمان به تشویق تیم محبوبشان می‌پردازند، احتمالاً لبخندی از جنس رضایت بر چهرهٔ کلاوس نقش می‌بندد؛ چراکه این مرد هفتادوشش‌ساله که همچنان با ۲۲۶ گل، برترین گلزن تاریخ آبی‌های سلطنتی به شمار می‌رود، خود نیز تنها پس از سقوط شالکه به بوندسلیگا ۲ در سال ۱۹۸۱ باشگاهش را ترک کرد.هنگامی که فیشر در هجده‌سالگی به مونیخ ۱۸۶۰ پیوست، کمتر کسی می‌توانست پیش‌بینی کند که او ستاره‌ای خواهد شد که نامش را بیرون از مرزهای باواریا در تاریخ فوتبال آلمان حک کند. او فصل نخست را با موفقیت پشت سر گذاشت و در فصل دوم برای شیرها ۱۹ گل به ثمر رساند؛ هرچند این درخشش نتوانست تیم را از سقوط نجات دهد.کلاوس سپس در انتقالی جنجال‌برانگیز باواریا را به مقصد شالکه ترک گفت. جالب است بدانید که مدیر وقت باشگاه ۱۸۶۰ قراردادی را به نام او امضاء کرده بود و قصد داشت با نیرنگ مانع خروج ستاره‌اش شود؛ موضوعی که آن زمان حتی منجر به پرداخت جریمه توسط فیشر شد. آغاز دوبارهٔ زندگی او در شالکه آسان نبود؛ چراکه فیشر در رسوایی رشوه‌خواری سال ۱۹۷۱ شرکت کرد و از کل فصل ۷۳-۱۹۷۲ محروم شد.این مهاجم که به «راسویی از تسویزل» (زادگاهش در باواریا) معروف بود، پس از اتمام دورهٔ محرومیت و در فصل ۷۴-۱۹۷۳ بار دیگر خود را پیدا کرد. طی دو فصل نخست پس از آن، او به ترتیب ۲۱ و سپس ۱۷ گل به ثمر رساند؛ پیش از آنکه برای نخستین و تنها بار در فصل ۷۷-۱۹۷۶ با آمار ۲۹ گل، عنوان برترین گلزن بوندسلیگا را از آن خود کند و درخشندگی خود را به حد غایی‌اش برساند.فیشر در مجموع ۲۶۸ بار در رقابت‌های بوندسلیگا و طی ۱۸ فصل مختلف (رکوردی مشترک با کلودیو پیسارو) در برابر ۳۲ باشگاه مختلف (که هنوز هم یک رکورد است) گل‌زنی کرد.از به‌یادماندنی‌ترین روزهای فیشر با پیراهن شالکه در هفتهٔ نهم فصل ۷۷-۱۹۷۶ رقم خورد. طی آن دیدار، شالکه در ورزشگاه المپیا اشتادیون مونیخ با نتیجهٔ ۷ بر ۰ پیروز شد و او در آن پیروزی معروف - که همچنان محقرانه‌ترین شکست بایرن مونیخ به شمار می‌آید - مقابل رقیب سنتی باشگاه اولیه‌اش، ۴ گل را به ثمر رساند.همان‌طور که در ابتدا گفتیم، فیشر به ضربات قیچی‌برگردان تماشایی‌اش شهره بود. بنابراین هیچ صحنه‌ای بهتر از پرش او به هوا و گل‌زنی‌اش برای آلمان مقابل سوئیس در نوامبر ۱۹۷۷ وجود ندارد؛ همان گلی که در آلمان به عنوان گل قرن نیز انتخاب شد. شاید او تا اندازه‌ای به فراموشی سپرده شده بود؛ اما سال‌ها بعد از آن روزهای طلایی و در ۶۹ سالگی (۲۰۱۹)، بار دیگر در برنامهٔ زنده به نسلی متفاوت نشان داد که موهای سپید، جادوی تنش را محو نکرده و هنوز دود از کنده بلند می‌شود.✍️ Soshiyant Nr @Fussball90

بررسی نقل و انتقالات بخش دهم: ماینتس ورودی‌ها: اشتفان پوش (کومو، ۴ میلیون یورو) فابیو گروبر (نورنبرگ، ۳.۵ میلیون یورو) سوتا کاواساکی (کیوتو ژاپن، ۱ میلیون یورو) شرالدو بکر (اوساسونا، ۵۰۰ هزار یورو) اریک مارتل (کلن، بازیکن آزاد) رانسفورد کونیگسدورفر (هامبورگ،…بررسی نقل و انتقالاتبخش یازدهم: اونیون برلینورودی‌ها:میشل ابیشر (پیزا ایتالیا، ۳.۵ میلیون یورو)استنلی انسوکی (هوفنهایم، ۱.۵ میلیون یورو)زنو فان‌دن‌بوش (رویال آنتورپ، بازیکن آزاد)مادوین فریدریش (مونشن‌گلادباخ، بازیکن آزاد)امانوئل لاته لات (آتلانتا آمریکا، قرضی)لینوس گوتر (تیم زیر ۱۹ سال باشگاه)مکی گری (تیم زیر ۱۹ سال باشگاه)تیم بلاژچاک (تیم زیر ۱۹ سال باشگاه)بازگشت از قرارداد قرضی:مارین لیوبیچیچ (فورتونا دوسلدورف)اولوواسئون اوگبمودیا (والدهوف مانهایم)یولین فریدریش (آلتگلینیکه)خروجی‌ها:لاسلو بنِش (خنت بلژیک، ۱.۱ میلیون یورو)کریس بدیا (النصر امارات، ۷۰۰ هزار یورو)داوید پروی (تیم دوم اشتوتگارت، ۱۰۰ هزار یورو)دانیلو دوکی (لاتزیو، بازیکن آزاد)آلکس کرال (کپنهاگن، بازیکن آزاد)یانیک اشتاین (هانزا روستوک)دیوگو لیت (بازیکن آزاد)دمیترو بوگدانوف (انرگی کوتبوس، قرضی)لئون پروشه (ارتسگبیرگه آوئه، قرضی)@Fussball90

ده روز تا آغاز فصل تازهٔ بوندسلیگا باقی مانده‌است. به همین مناسبت، یادی کنیم از شمارهٔ ۱۰ دوست‌داشتنی وولفسبورگ، زویزدان میسیموویچ؛ ستاره‌ای که آمد و بذر نخستین و تنها قهرمانی سبزها در آلمان را در خاک ریخت و به آن آب داد تا ثمره‌اش جام باشد.این روزها وولفسبورگ شرایط مساعدی ندارد و به دستهٔ دوم سقوط کرده‌است. اجازه بدهید به لوگوی تازه و بدقوارهٔ آن‌ها اشاره نکنم... با این وجود، پیش از آنکه بایرن فوتبال آلمان را تحت سلطهٔ خود درآورد و حتی پیش از دو قهرمانی غیرمنتظره و ناگهانی دورتموند، همین وولفسبورگ بود که خلاف انتظارها و در عین گمنامی، تاج را یک مرتبه بر سر گذاشت.حتی اگر جایی در دنیای رسانه‌ای که انگلیسی‌ها تسخیرش کرده‌اند و سایر را کوچک می‌شمارند، از گرگ‌های قلعهٔ سبز یاد شود، گرافیته و ادین ژکو در خط حمله بخش عظیم توجه را به خود اختصاصی داده‌اند؛ اما نباید فراموش کرد که پشت این زوج، معماری نیز بود که نقشهٔ قهرمانی فصل ۰۹-۲۰۰۸ را با ۲۰ پاس گل خود نگاشت. البته اگر صادق باشیم، اینکه توجه‌ها بیشتر به گرافیته و ژکو معطوف می‌شود، چندان هم ناعادلانه نیست؛ چراکه این دو در آن فصل مجموعاً روی ۵۴ گل تأثیر گذاشتند و بالاتر از زوج اتوئو و مسی (مجموعاً ۵۳ گل) جای گرفتند و حتی رکورد تاریخی ۵۳ گل گرد مولر و اولی هونِس در بوندسلیگا را نیز جابه‌جا کردند.سبزپوش‌های گمنام، در سال ۱۹۹۷ برای نخستین بار به بوندسلیگا صعود کرده بودند و تنها پس از ۱۱ سال حضور در سطح اول، به چنین قهرمانی‌ای دست می‌یافتند. باشگاهی که در سال ۱۹۴۵ با عنوان تیم فوتبال کارگران فولکس‌واگن تأسیس شد، فرهنگ و فلسفه ریشه‌دارش حدود ۶۴ سال بعد در مثلثی جادویی و بی‌رحم تجسم یافت که بر پایهٔ پشتکار، عزم و صرف تمام توان شکل گرفت. سه بازیکنی که راه آسان را برای کسب افتخار انتخاب نکردند و از ریشه‌هایی از جنس رنج و مشقت برخاستند.و اما به زویزدان برگردیم. او کندتر و کمی توپرتر از میانگین فوتبالیست‌ها بود؛ اما در عوض نعمتی به او عطا شده بود که جبران‌اش می‌کرد: دید ناب و تکنیکی کم‌نظیر. پسر خانوادهٔ کارگر بوسنیایی‌صرب در باشگاهی با هویت نزدیک به ریشهٔ خود رشد کرد و در کنار هم‌میهن بازماندهٔ محاصرهٔ سارایوو و گرافیته‌ای که در ۲۱ سالگی هر روز کیسه‌های زباله را در خانه‌ها می‌فروخت تا خرج خود و خانواده‌اش را درآورد، تاریخ را نوشت. او با کامیابی‌اش همزمان به ولادیمیر پتروویچی که او را در تیم ملی زیر ۲۱ سال یوگسلاوی بی‌رحمانه و در شرایطی که پس از نتیجهٔ ۳ بر ۰ به نفع حریف در دقیقهٔ ۸۵ وارد بازی شده بود، «چاق و کند» نامیده بود، بار دیگر ثابت کرد که فوتبال ورزشی برای همه است.میسیموویچ می‌توانست علاقه‌اش را پس از آن داوری بیدادگرانه رها کند؛ اما این مرد سخت‌کوش نومید نشد و حفظ پشتکار، او را به اوجی رساند که پتروویچ تنها آن را در رؤیاهایش می‌دید. اگر بخواهیم به آن سرمربی اشاره کنیم، باید گفت که خود جایگاهش در ادامه مسیر حرفه‌ای‌اش حتی تا اندازه‌ای سقوط کرد که یک سال پیش از کناره‌گیری‌اش، در آستانهٔ هدایت باشگاهی گمنام برای اهالی قارهٔ سبز یعنی تراکتور، نایب‌قهرمان فصل گذشته لیگ ۶۱م وقت جهان قرار داشت.امروز که سبزها در دستهٔ دوم باید بار دیگر برای اوج‌گیری تلاش کنند، شاید بد نباشد که به یاد آوریم زمانی این تیم ستاره‌هایی داشت که رد جادوی‌شان، همانند تاریخ این باشگاه، در دفتر تاریخ گم شده‌است.در ویدیو، ۲۰ پاس گل زویزدان میسیموویچ در فصل ۰۹-۲۰۰۸ را مشاهده می‌کنید؛ رکوردی که بعدها توسط بازیکن دیگری در پیراهن وولسفبورگ، کوین دی‌بروین در فصل ۱۵-۲۰۱۴ جابه‌جا شد تا آن‌که توماس مولر نیز چندی بعد آن را از آن خود کند.✍️ Soshiyant Nr@Fussball90

دومین پیشنهاد ایپسویچ هم رد شدبنا بر گزارش نشریه کیکر، لورکوزن هنوز اجازه خروج ازکیل پالاسیوس را نداده است. باشگاه ایپسویچ تاون با پیشنهاد ۲۰ میلیون یورویی قصد جذب او را داشت که موفق نشددومین پیشنهاد ایپسویچ کمی بالاتر از این عدد بوده که بار دیگر رد شده است. لورکوزن برای قهرمان جام جهانی ۲۰۲۲ رقم ۴۰ میلیون یورو را درخواست کرده است@Fussball90

رسمی؛ ویدوویچ به آلمان بازگشتگابریل ویدوویچ با مبلغ ۳ میلیون یورو راهی پادربورن شد. هافبک دینامو زاگرب سال گذشته با ۱.۲ میلیون یورو از بایرن مونیخ به کرواسی رفته بود و حالا بار دیگر می‌تواند در بوندس‌لیگا حضور داشته باشد@Fussball90

یک گزینه جذاب برای هوترنوا اتوبولو گلر آلمانی فرایبورگ در آستانه خروج از این تیم است. دروازه‌بان ۲۴ ساله گزینه مد نظر هوتر برای دروازه عقاب‌ها است.به نظر می‌رسد سانتوس و زترر از نظر هوتر گزینه‌های خوبی نیستند و احتمالا هر دو گلر فرانکفورت را ترک کنندرقم انتقال اتوبولو چیزی بین ۱۵ تا ۲۵ میلیون یورو به نظر می‌رسد. او فقط تا پایان فصل با فرایبورگ قرارداد دارد. تیم‌هایی از جزیره و ایتالیا هم به این گلر لینک شده‌اند@Fussball90