🔺سالوادور آپاریسیو اولین سرمربی لیونل مسی: خانوادهٔ لیونل مسی می‌اومدند اینجا. برادرهاش اینجا بازی…

🔺سالوادور آپاریسیو اولین سرمربی لیونل مسی: خانوادهٔ لیونل مسی می‌اومدند اینجا. برادرهاش اینجا بازی می‌کردند. خودش خیلی کوچولو بود، حتی نمی‌دونستم چند سالشه. اونجا داشت توپ رو به دیوار یا جایگاه می‌زد. اون شب یکی کم داشتم. اول منتظر موندیم اون بازیکن بیاد، نیومد. رفتم پیش مادر لیونل و گفتم: «میشه قرضش بدی؟» مادرش خوشش نیومد، گفت: «نمی‌تونه بازی کنه، هیچ‌وقت بازی نکرده.» گفتم مهم نیست، لازم نیست کار خاصی بکنه، فقط بایسته که کامل بشیم. مادربزرگش هم اونجا بود و گفت: «بده بهش، بذار بازی کنه.» خلاصه قرضش دادن به من. اولین توپی که به سمتش اومد، به پای راستش خورد. فقط نگاهش کرد و گذاشت رد بشه، حتی تکون نخورد. بازی ادامه پیدا کرد، دوباره توپ اومد، این بار تقریباً به پاهاش خورد، سمت چپ. اونجا توپ رو کنترل کرد، مرتبش کرد و مورب زد وسط زمین و شروع کرد به دویدن. همهٔ کسانی که سر راهش بودن رو دریبل زد. من داد می‌زدم: «بزن! بزن!» چون خیلی کوچیک بود و می‌ترسیدم بزننش. از همون لحظه دیگه از زمین بیرونش نیاوردم. همیشه توی تیمم موند. از همون اول معلوم بود چیز خاصی‌ه. هر بازی شش‌هفت تا گل می‌زد. به‌جای اینکه منتظر بمونه توپ بیاد پیشش، می‌رفت پیش دروازه‌بان خودمون، توپ رو ازش می‌گرفت و شروع می‌کرد به دریبل زدن تو کل زمین. چیزی بود… چیزی فراطبیعی. واقعاً چیز دیگه‌ای بود. حالا وقتی می‌بینمش برای بارسلونا یا تیم ملی بازی می‌کنه، همون‌جوری می‌شم که الان شدم… گریه می‌کنم. می‌فهمی؟ احساساتی می‌شم. اون روز که اون گل رو زد (مقابل ختافه)، می‌گن مثل گل مارادونا بود، ولی من فکر می‌کنم لئو بهتره. هر بار که اون حرکات رو می‌کنه، گریه می‌کنم، چون یادم می‌افته وقتی کوچولو بود. من نمی‌گم که من کشفش کردم. من فقط اولین نفری بودم که گذاشتمش تو زمین فوتبال بازی کنه. این برای من افتخاره.​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​​آپاریسیو سال ۲۰۰۸ فوت کرد و فرصت دیدن اوج دوران حرفه‌ای مسی را کامل نداشت، اما یکی از اولین کسانی بود که استعدادش را تشخیص داد@Futball_Twitts