قطعه‌ی La voce che cantava "صدایی که می‌خواند" 😔🖤🥀پدرم صدات تو گوش و قلبم 😭🪽از پپینو گالیاردی‌ خوان…

بله که توقعی ام ...بله که می‌فهمم و اهمیت می‌دهم و به من بر می‌خورَد،بله که احترام میگذارم و احترام میخواهم و باید در مقابل من محتاط باشید و ملاحظه‌ام را بکنید!بله که عزت نفس دارم و دلخور می‌شوم وفاصله می‌گیرم. بله که من هم صبری دارم وصبر من هم حدی دارد.بله که تا یک‌جایی تحمل می‌کنم و تا یک‌جایی به رو نمی‌آورم و قرار نیست تا همیشه سکوت کنم و کوتاه و کنار و راه بیایم!من هم انسانم و آستانه‌ی طاقتی دارم و حد و مرزی؛ از مرز حرمتم که فراتر رفتید، قطعا که تحمل نمی‌کنم و قطعا که ساکت نمی‌نشینم و همان آتشی که درونم به پا کرده‌اید روی خودتان سر ریز می‌کنم...دور چرا؟ اتفاقا نزدیک بمان و اصرار کن و پس‌زده شو... اتفاقا بگذار بی‌رحمانه دلت را بشکنند و نقاب بی‌نقصی که از خودشان ساخته را کنار بزنند، بگذار خسته و دلزده و خشمگین بشوند و آن‌روی سکه‌ و بخش‌های تاریک وجودشان را نشانت بدهند و تمام ذوق تو نسبت به خودشان را کور کنند، بگذار از چشمانشان بیفتی و از چشمانت بیفتند، بگذار با دست‌های خودشان طناب رابطه‌ های سمی باریک شود. بگذار تمام این‌ها اتفاق بیفتد و باورت درهم بریزد تا بتوانی راحت‌تر با احساسات خودت کنار بیایی و راحت‌تر از آنها بگذری و به سیر طبیعی جهانت برگردی...بگذار تا آدم‌های ناخالص و بلاتکلیف، بظاهر دانای کل اما طبل تو خالی خودشان دلایل واضح و محکمی برای کنار گذاشتنشان به تو بدهند و بگذار خودشان بانیانِ وداعشان با تو باشند...#نرگس_صرافیان_طوفان@galleryebooseaftab

Voice messageدستم را رها نکن پدرم😔😭🤝🙌🥀تو ستاره آسمون منی پدرم✨⭐️✨💫بیشترِ آدم‌ها مثلِ برگ‌هایی هستند که در باد می‌لغزند و به این‌سو و آن‌سو می‌روند، می‌چرخند و سرانجام روی زمین می‌افتند. اما تعدادِ کمی از آن‌ها، ستاره‌هایی هستند که مسیرِ معینی دارند؛ هیچ بادی به آن‌ها نمی‌رسد و در درونِ خود،قانون و راهِ مشخصی دارند. انسان بودن یعنی همین تلاشِ بی‌پایان برایتبدیل شدن از یک "برگ"🍁 به یک "ستاره"✨#هرمان_هسه@galleryebooseaftab

در نبود تو 😔💔❤️‍🩹🖤۱۴۰۵/۵/۵دومین ماه از دست دادن پدرم😭✍ #رضا_باقری_فرد🎙 #حلما_عقیانی@rezabagherifard@galleryebooseaftab

در نبودِ تو،خاطره‌ها از عکس‌های آلبوم بیرون می‌آیند،از کشوهای بستهاز لباس‌ها.یکی روی صندلی می‌نشیند،یکی کنار پنجره.یکی سکوت می‌کند،دیگری کم‌حرف است،و آنی که هرگز اتفاق نیفتاده،تمام شببا من حرف می‌زند.در نبودِ تو،عصرهاروی بندِ رخت،پیراهن‌هایی خشک می‌شوندکه بوی هیچ‌کس را نمی‌دهند.باداز میانِ آستین‌های خالی عبور می‌کند.آدم‌هاابتدا از لباس‌هایشان می‌روند،بعداز خانه.در نبودِ تو،فنجانی روی میز مانده استکه سال‌هاستچایِ آن سرد نشده؛هر شببخارِ خیالشروی شیشه می‌نشیند.گلدانِ کنارِ پنجرههر شب،از انتظار،کمی به شیشه نزدیک‌تر می‌شود.چراغِ راه‌پله نیزتا دیروقت روشن می‌ماند؛نورروی پله‌ها می‌ریزدو سایه‌ای می‌سازدکه هر بارشبیهِ توست.بعد،همه‌چیزبه جای خودش برمی‌گردد:چراغ،پله‌ها،عکس‌ها،سکوت.فقطمن می‌مانمبا ذهنی کهآن‌چه را از من گرفته‌ای،در اتفاق‌های نزیسته‌ام ادامه می‌دهد؛طوری که نبودنت،آینده راتبدیل به خاطره کرده است.#رضا_باقری_فرد

یادی نکردی از من 😔رسم رفاقت این نیست 💔اشکی برام نریختی 🥲عشق و صداقت این نیست❤️‍🩹نوستالژی مهستی جان حال و هوای الآنمباهم بشنویم 🎵🎶@galleryebooseaftab

سخت‌ترین کارِ دنیا توضیح دادنِ چیزی است که خودت هم هنوز راهِ بیان کردنش را پیدا نکرده‌ای. ما همگی در درونمان اقیانوس‌هایی داریمکه هیچ‌کس عمقشان را نمی‌بیند؛ما فقط ساحلِ همدیگر را تماشا می‌کنیم…@galleryebooseaftab