گزیده‌ای از بخش دوم برنامه شمارهٔ ۱۰۵۷ گنج‌حضور. ☀️ناز و نیاز درجهت یافتن فقرناز کردن خوش‌تر آید از…

گزیده‌ای از بخش دوم برنامه شمارهٔ ۱۰۵۷ گنج‌حضور. ☀️ناز و نیاز درجهت یافتن فقرناز کردن خوش‌تر آید از شِکَرلیک کم خایَش، که دارد صد خطرایمن‌آباد است آن راهِ نیازتَرکِ نازش گیر و با آن ره بسازای بسا نازآوری زد پَرّ و بالآخِرُالْاَمر، آن بر آن کس شد وَبال(مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، ابیات ۵۴۴ تا ۵۴۶) وَبال هم یعنی بدبختی. کم خایَش یعنی کم بِجَو، از مصدر خاییدن به‌معنی جویدن. آخِرُالْاَمر یعنی در آخر. 🧚‍♂️ناز کردن، 🧚‍♂️مقاومت کردن،‌ 🧚‍♂️من احتیاج ندارم، 🧚‍♂️من همه‌چیز را می‌دانم، 🧚‍♂️این‌ها ناز کردن است. 🧚‍♂️ناز کردن برای من‌ذهنی از شِکَر شیرین‌تر است! 🧚‍♂️مولانا میفرماید: اما شما شخصاً این‌ها را که می‌شنوی کمتر به ژاژخایی مشغول شو. 🧚‍♂️ناز کردن و حرف زدن همین ژاژخایی است، که هزاران‌تا 🧚‍♂️خطر دارد. 🧚‍♂️و بواسطۀ آن ما به تله‌های من‌ذهنی می‌اُفتیم.🧚‍♂️و این «راهِ نیاز» با فضاگشایی و رضا دادن «ایمن‌آباد است». 🧚‍♂️یعنی درون شما امن می‌شود، حس امنیت می‌کنید، 🧚‍♂️این حس امنیت را بیرون هم منعکس می‌کنید. تا بیا «تَرکِ نازش گیر»، بیانات ارزشمند آقای  شهبازی👇(ادامه ناز کردن)🧚‍♂️به‌هیچ‌وجه ناز نکن، نگو احتیاج به زندگی ندارم، به خداوند ندارم و اگر این راه سخت باشد و آزاد شدن از همانیدگی‌ها برایتان سخت باشد، ترکِ عادت‌ها و اعتیاد‌ها سخت باشد، که در غزل بود چه؟ گفت چه؟ «صاف شد»، «هر بشری که صاف شد». صاف شدن سخت باشد، زیادی‌ها را کندن سخت باشد. اگر شما حسِ ضرورت را می‌سنجید می‌گویید این را من واقعاً لازم ندارم، ولی یکی آن درون می‌گوید، من‌ذهنی‌تان، من می‌خواهم این را، می‌خواهم خودم را به دیگران نشان بدهم، ضرورت‌سنجی بکنید و بگویید: من می‌خواهم صاف کنم خودم را. پس با سختی بسازید، سختی‌های جدا شدن از همانیدگی‌ها.ای بسا کسانی که ناز کردند و با من‌ذهنی پَر و بال زدند، فکر کردند، عمل کردند، دست‌آخر چه شدند؟ این ناز آوردن، به تأخیر انداختن، احتیاج ندارم، برایشان بدبختی ایجاد کرد. باتشکر ودرود  فراوان  پری ازاصفهان t.me/GanjeHozourMessages