سلام و درودباسپاس فراوان از شما و جناب استاد شهبازی. مراقبه یعنی توجه آگاهانه برفرایند توجه در ضمیر…

سلام و درودباسپاس فراوان از شما و جناب استاد شهبازی. مراقبه یعنی توجه آگاهانه برفرایند توجه در ضمیر نهانمان، توجه به اینکه توجهمان روی چه مسیر یا مسیرهایی متمرکز است. هر کجا که ما آگاه نباشیم به صورت شرطی شده ذهنمان بر نداشته‌ها، اشکالات، مسئله، مانع، دشمن و از این قبیل چیزها متمرکز می‌شود ، یعنی توجهمان به سمت به اصطلاح کاستی، کمی، اشکال و این قبیل چیزها متمرکز می‌شود،واز این طریق با واکنش‌های منفی انرژی حیات ما دزدیده میشود. مراقبه اصلاح تمرکز ما از روی شکایت و ناله به شکرگزاری است، و این مهم باعث می‌شود فرکانس و ارتعاشمان از بدترین حالت به بهترین حالت تغییر کند، این کار در ابتدا با تمرکز بر به اصطلاح نیمه پر لیوان و برشمردن داشته‌هایمان میسر می‌شود، و باعث نوعی آرامش ابتدایی ناشی از دیدن داشته‌هایمان و شکرگزاری بابت آنها باعث می‌شود، تا از این طریق بتوانیم به سکوت ذهن رفته و مسیر ارسال انرژی زنده حیاتمان را برای نفس انرژی‌ خوارقطع کنیم. در صورت تداوم مراقبه و جلوگیری از هدر رفتن انرژی حیاتی، به مرور این انرژی حیات در ما به صورت انرژی حضور انباشته می‌شود( عمق بخشیدن به حضور در لحظه) و این انباشت حیات و حضور کمک می‌کند تا بتوانیم شروع کنیم به جدا شدن از ذهنمان. مَنفَذی داری به بحر، ای آبگیرننگ دار از آب جُستن از غدیرمولوی،مثنوی،دفتر پنجم بیت 1070 به اندازه همین روزن آب حیاتی می‌رسد، و به دلیل عدم توجه و تمرکز صحیح و آگاهانه از طریق سوراخ‌های دل به لاغ می‌رود. پس توجه و تمرکز بر مسیر تمرکز‌هایمان جهت انباشت حضور ضروریست، انباشت حضور می‌تواند باعث جذب شوداصل، خود جذب است، لیک ای خواجه‌تاشکار کن، موقوفِ آن جذبه مباشمولوی،مثنوی،دفتر ششم بیت 1477​زانکه تَرکِ کار چون نازی بُوَدناز کی در خوردِ جانبازی بُوَد؟مولوی،مثنوی، دفتر ششم بیت 1478​ ​مرغِ جذبه ناگهان پَرَّد ز عُشچون بدیدی صبح، شمع آنگه بکُشمولوی،مثنوی، دفتر ششم، بیت ۱۴۸۰​ پس مراقبه نوعی به اصطلاح میرآبی است، یعنی مواظبت از عدم هدر رفت آب و انرژی حیاتمان. *تنها اختیاری که ما داریم* این است که در هر لحظه انتخاب کنیم توجه و تمرکزمان بر چه چیز یا مسیری برود. و می‌دانیم که، کار حق بر کارها داردسبق، اولویت در حضور است، و همه افکار غیر ضروری هستند. در کودکی و اوایل نوجوانی در اکثر مواقع شاد بودیم چون ذهنمان همانیدگی‌ها و سبب سازی‌های کمتری داشت، چون کمتر فلسفی بودیم و بدون چون و چرای ذهن، بیشتر در لحظه سیر می‌کردیم. فرجه صندوق نونو مسکر است در نیابد کو به صندوق اندر است. مولوی، مثنوی، دفتر ششم بیت 4516خواندن مداوم ابیات مسیر توجه مان را بر حضور، فراوانی و شکرگزاری متمرکز می‌کند و رفته رفته کمک می‌کند تا آب حیاتمان انباشت بیشتر و بهتری داشته باشد، و کمتر به لاغ برود. صبر یعنی زمان خدا،توجه به انباشت آب حیات حضور برای جذب. پرهیز یعنی مراقبت از حضورمان و مراقبت از هدر نرفتن آب حیاتمان در هر وضعیتی. شکر توجه به فضاگشایی و حضور درخودمان و این لحظه. ما همی گفتیم: کم نال از حَرَجصبر کن کِالصَّبْرُ مِفتٰاحُ‌الْفَرَجمولوی مثنوی، دفتر ششم، بیت ۳۸۹۴​ حق همی خواهد که تو زاهد شویتا غرض بگذاری و شاهد شوی مولوی، مثنوی، دفتر ششم بیت 2873سعید از اصفهانبا سپاس🙏🙏🙏🌹🌹🌹t.me/GanjeHozourMessages