جُورِ دَوران و هر آن رنجی که هستسهل‌تر از بُعدِ حَقّ و غفلت استجُور: ستم کردنبُعد: دوریزآنکه اینها…

جُورِ دَوران و هر آن رنجی که هستسهل‌تر از بُعدِ حَقّ و غفلت استجُور: ستم کردنبُعد: دوریزآنکه اینها بگذرند، آن نگذرد دولت آن دارد که جان آگَه بَرد (مولوی، مثنوی، دفتر ششم، بیت ۱۷۵۶ و ۱۷۵۷)هر گاه دیدی که در یک وضعیت و سیلی خوردن و یک اتفاق، بخصوص تلخ :می خواهی؛قضاوت کنیمقاومت کنیشکایت کنیبا اتفاق، اتفاق بیفتی !بلافاصله با خودت بگو:من اتفاق نیستممن فقط باید یاد بگیرم چرا این اتفاق یا سیلی برای من پیش آمد،چون خدا دارد با اتفاق و سیلی به من یک پیامی، یک الهامی می دهد!او امتداد خودش را که خودش است!!به بیراهه نمی کِشَــــــــــد، او خودش را که ماییــــــــم و در این تن قرار است، او را بیــــــــان کنیم، بد بیان نمی کند!!*او آگاهیست و آگــــــــــــاهی، هرگـــــزخطا نمــــــــــــی کند!!!*پس با خودت دور اندیشی کنلحظه ای که کمتر از یک دقیقه است!!!حـــــــــــزم کنفکـــــــــــر کنعاقبت اندیش شو و بگو واکنش و قضاوت و مقاومت من،مـــــــــرا از حضور و ناظر بودن خارج می کنــــــد!!من سالــــــها زحمت می کشمابیات مولانا را می خوانم مولانا راهکار می دهد صبر را اساس و پایه قرار داده و می گوید:"صبــــــر کیمیاست، و انسان را از جنس ناظــــــر می کند و نگه می دارد،"پس من صبر می کنم و اجازه می دهم،خلقتم را خدا با تجلّیِ خود در من !!_هر جور او بخواهد_تکمیل کند!پس: صبر در کار،سهل تر از صبر در فراقِ یار است....صبر در کار،سهل تر ازصبر در فراقِ یار است....با تشکـــــــــــــــر :شاد و شاهد بمانیم فرح . یزد