به نام خداوند مهر گستر مهرباننکاتی از بخش دوم برنامه ۱۰۵۷🕊کار آن دارد که حق افراشته است، آخر آن روی…

به نام خداوند مهر گستر مهرباننکاتی از بخش دوم برنامه ۱۰۵۷🕊کار آن دارد که حق افراشته است، آخر آن روید که اول کاشته است(مولوی، مثنوی، دفتر دوم، بیت ۱۰۶۱)۱- خداوند چه جوری خودش را در ما زنده می کند؟ شما این را یاد بگیرید که خداوند هر لحظه در کار جدید است. این خیلی مهم است، شما اگر سبب سازی ( علت و معلول) می کنید، فکر ها را تکرار می کنید، باید بدانید که دارید اشتباه می کنید، اعمال تکراری انجام می دهید، اینها را من ذهنی انجام می دهد. 🕊هر لحظه و هر ساعت یک شیوه نو آردشیرین تر و نادرتر زان شیوه پیشینش(مولوی، دیوان شمس، غزل شماره، ۱۲۲۷)۲- یعنی این لحظه و‌ در تمام عمر، لحظه به لحظه یک شیوه جدید ، یک فکر جدید، یک کار جدید پیش می آورد، کسانی که یک باور قدیمی و فاسد را دارند هی تکرار می کنند، چسبیده اند به آن، این راه را نمی روند، پس نمی شود گفت اینها دین دارند، اینها من ذهنی دارند.۳- چرا نادر تر از شیوه پیشین؟ این لحظه که شما فضا گشایی می کنید، بر اساس این فضای گشوده شده یک شیوه جدید می آورد، برای اینکه شما آماده تر شدید، یعنی اینکه شمارا مرتب آماده می کند تا به مقدار بیشتری در شما به خودش زنده شود.🕊عاشقان از بی مرادی های خویش با خبر گشتند از مولای خویش( مولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ۴۴۶۶)۴- بانگ الست تقریبا در همه موارد به صورت بی مرادی ممکن است بیاید، چون که ما در جهان سیلی باره زندگی می کنیم.۵- شما که عاشق هستید، وقتی بی مرادی می آید، می گویید ها! من با خبر شدم از خداوند و زندگی. زندگی می خواهد چیزی به من یاد می دهد، پس بی مرادی شما سبب فضا گشایی می شود.۶- هر چیز که من ذهنی دوست دارد، شهوت در آن است و ما را به دوزخ می برد. دوزخ یعنی فضای ذهن همانیده که پر از درد است. فضای سختی و سیلی بارگی، فضای رنجش، حسادت، خشم، حس تأسف به گذشته، نگرانی از آینده و فضای انساب.۷- هر چیز که من ذهنی از آن متنفر است، در آن جا درسی هست که راه بهشت را باز می کند. بهشت یعنی، فضای گشوده شده است.🕊ساخت موسی قدس در، باب صغیرتا فرود آرند سر قوم زحیرزانکه جباران بُدند و سرفرازدوزخ آن باب صغیر است و نیاز(مولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت های ۲۹۹۶و ۲۹۹۷)۸- ذهن شما باب صغیر است، تمام عواملش می گوید باید سرت را خم کنی پیش زندگی و خداوند. و گرنه، سختی ها شما را خواهد کُشت. برای اینکه ما فضای ذهنی درست کرده ایم که پر از درد است.۹- فقر( فضای گشوده شده) گنج شماست، ولی ما چون همانیده با چیزها هستیم، هوشیاری جسمی داریم، جسمها را گنج می دانیم، کی باید این را بفهمیم؟ شاید روز مرگ، ولی دیگر دیر شده است.🕊ایمن آباد است آن راه نیازترک نازش گیر و با آن ره بساز(مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت۵۴۵)۱۰- مطلب دیگری که شما در راه پیدا کردن این فقر شاید رعایت نکنید«نیاز» است. در سختیها باید بگوییم ما نیاز به خداوند داریم، فضا را باز کنیم، خدا به ما کمک کند. اما بشر دچار «ناز» شده. همین تأخیر ما و عمل نکردن ما به آموزه های مولانا، ناز کردن است.🕊خانه را من روفتم از نیک و بدخانه ام پرّ است از عشق احد(مولوی، مثنوی، دفتر پنجم، بیت ۲۸۰۴)۱۱- در فقر،شما خانه را از هر جسمی که در مرکزتان است که شما را به دویی ( لیبل خوب یا بد زدن به وضعیتها زدن) جارو می کنید و از عشق خداوند، از عشق احد درونتان پر می شود. پس فقر مساوی این است که از عشق احد درونتان پر می شود.۱۲- شما باید فاصله بین فکر ها را تجربه کنید. عجله در گفتگو های ذهنی نکنید، تند تند حرف نزنید، حاضر جواب نباشید، کاهل باشید، تأمل کنید، اگر نمی توانید فضا را باز کنید، حزم داشته باشید.t.me/GanjeHozourMessagesهستی، بندرعباسادامه👇👇👇