ور نگویی عیبِ خود، باری خَمُشاز نمایش وز دَغَل خود را مَکُش📚(مولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ۷۴۲)گر تو…

ور نگویی عیبِ خود، باری خَمُشاز نمایش وز دَغَل خود را مَکُش📚(مولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ۷۴۲)گر تو نقدی یافتی، مگشا دهانهست در ره، سنگ‌های امتحان📚(مولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ۷۴۳)می‌گوید اگر عیب خودت را نمی‌گویی به مردم، خاموش باش، نه این‌که بگویی که من هیچ عیبی ندارم، هیچ اشکالی ندارم. و از نمایش دادن خود به‌عنوان یک انسان بی‌ عیب و دغل‌کاری، خودت را مکُش. که ما خودمان را می‌کُشیم. ما من‌ذهنی پُرعیب داریم، داریم خودمان را می‌کُشیم می‌گوییم هیچ‌چیزمان نیست.و اگر یک موقعی فضا گشوده شد، وصل شدی، «نقدی یافتی»، واقعاً دهانت را باز نکن، برای این‌که در راه سنگ‌های امتحان هست. و این بیت که «گر تو نقدی یافتی مگشا دهان» واقعاً در تمام جنبه‌های زندگی ما، حتی جنبۀ مادی هم صادق است. اگر تو چیز خوبی پیدا کردی با توجه به این‌که همه تقریباً که من‌ذهنی دارند حسودند و ممکن است خرّوب باشند، دهانت را باز نکن. اگر تو چیز خوبی داری، اگر همسر خوبی داری، اگر خانواده‌ات گرم است، نمی‌دانم بچه‌های خوبی داری، خودت مثلاً می‌بینی داری وصل می‌شوی، واقعاً فضا باز می‌شود، دهانت را ببند و اولاً بدان که حسود زیاد است، ثانیاً در راه امتحانات زیادی هست در هر جنبه‌ای از زندگی. حتی در بیزینس (کسب‌و‌کار :business) شما دارید پیشرفت می‌کنید معلوم نیست که چند وقت دیگر چه بشود. بنابراین حالا صبر کن، دهانت را باز نکن ببین چه می‌شود. امتحان خواهی شد. ممکن است یک چیزی پیش‌ بیاید همه را از دست بدهی.سنگ‌هایِ امتحان را نیز پیشامتحان‌ها هست در اَحوالِ خویش📚(مولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ۷۴۴)گفت یزدان: از ولادت تا به حَینیُفْتَنُونَ کُلَّ عامٍ مَرَّتَیْن📚(مولوی، مثنوی، دفتر سوم، بیت ۷۴۵)حَین : مرگ➖➖➖➖➖➖➖➖➖➖پس حتی سنگ‌های امتحان هم مثل مولانا و این‌ها، این‌ها هم امتحان می‌شوند. همه امتحان می‌شوند، هیچ‌کس نیست که امتحان نشود. می‌گوید خداوند گفته از روز تولد تا مرگ هر سال که سال را به‌نظرم باید این لحظه بگیریم، ما دو بار امتحان می‌شویم.بنابراین «خداوند فرمود: انسان از هنگام تولد تا مرگش مورد امتحان قرار می‌گیرد. آدمیان هر سال، دو بار امتحان می‌شوند.» سال را به‌نظرم نباید دوازده ماه بگیریم، این‌ها با پیغام‌های زندگی کار نمی‌کند. همیشه پیغام‌های زندگی، سال، ماه، روز، ساعت، لحظه، همه‌اش این لحظه است. این لحظه ببینید ما دو بار امتحان می‌شویم. همان صندوق‌ها را نشان دادم، از آن‌جا می‌توانید. اول خداوند خودش را به ما نشان می‌دهد به‌صورت فضای گشوده‌شده. اگر امتحان رفوزه شدیم، در آن صورت آن یکی را نشان می‌دهد که درواقع بلند شدن برحسب من‌ذهنی است و متأسفانه ما از دیدن خداوند رفوزه می‌شویم و فکر همانیده را می‌بینیم و برحسب آن بلند می‌شویم.پس بنابراین می‌بینید که مرتب امتحان می‌شویم، لحظه‌به‌لحظه امتحان می‌شویم. مثلاً هر اتفاقی که اتفاق می‌افتد امتحان ما است. اگر فضاگشایی می‌کنید، خداوند را می‌بینید. اگر منقبض می‌شوید، دیو را می‌بینید. پس لحظه‌‌به‌لحظه داریم امتحان می‌شویم.اما اگر شما فضا را باز کردید، رفتید به‌سوی زندگی، دیگر راهِ مثلاً ذهن بسته شد، آن موقع یک بار امتحان می‌شویم. یعنی مرتب باید دیگر فضا باز کنیم مثلاً. هی مرتب، دیگر آن یکی امتحان لازم نیست دیگر. ما از آن، آن را گذراندیم.پس ممکن است آیۀ قرآن بگوید دوتا یا یک دفعه، حالا فعلاً فرض می‌کنیم که ما هم میل به این‌ور داریم، هم میل به آن‌ور. امتحان ما این است که کدام را انتخاب می‌کنیم. به‌سوی ذهن می‌رویم یا به‌سوی زندگی می‌رویم؟ من امیدوارم که فضای بین دو فکر را انتخاب کنیم، به‌سوی زندگی برویم. خب:«أَوَلَا يَرَوْنَ أَنَّهُمْ يُفْتَنُونَ فِي كُلِّ عَامٍ مَرَّةً أَوْ مَرَّتَيْنِ ثُمَّ لَا يَتُوبُونَ وَلَا هُمْ يَذَّكَّرُونَ.»«آيا نمى‌بينند كه در هر سال يک يا دو بار مورد آزمايش واقع مى‌شوند؟ ولى نه توبه مى‌كنند و نه پند مى‌گيرند.»🌴(قرآن کریم، سورهٔ توبه (۹)، آیهٔ ۱۲۶)«آيا نمى‌بينند كه در هر سال يک يا دو بار مورد آزمايش واقع مى‌شوند؟» در هر لحظه باید باشد. «ولى نه توبه مى‌كنند و نه پند مى‌گيرند». این هم آیۀ قرآن است، مربوط به همین مطلب امتحان.🔟6️⃣2️⃣ ۴۴ 🔟6️⃣2️⃣