فاجعه تنگهفارغ از سبک اطلاعرسانی تحقیرآمیز مسئولان و اینکه شرح و بسط ماوقع را به واسطههای دست چند…
انتشار: 2026/07/08 11:44 UTC
فاجعه تنگهفارغ از سبک اطلاعرسانی تحقیرآمیز مسئولان و اینکه شرح و بسط ماوقع را به واسطههای دست چندم واگذار کردهاند، وقایع ناخوشایندی در رابطه با تصمیم به بازگشایی تنگه هرمز به روی کشتیهای تجاری، رقم خورده که به این شرح است:۱. در حالی که اعلام شده بود آتشبس در ازای پذیرش ۱۰ شرط ایران شامل توقف جنگ در تمام جبههها از جمله لبنان بوده، امروز وزیر خارجه گشودن تنگه را در رابطه با آتشبس لبنان اعلام نمود!یعنی آنچه به عنوان یکی از شروط مذاکرهی ایران اعلام شده بود، در دوبارهفروشی همان به ملت، در ازای گشودن تنگه ذکر گشته!جالب آنکه با اطلاع از حساسیت مردم نسبت به حزبالله، هم این دوبارهفروشی و فاجعه را امتیاز اعطایی ایران در ازای آتشبس لبنان مینامند و هم اصرار دارند آن را یک دستاورد تاریخی برای کشور جا بزنند!۲. در شرایطی که تا پیش از این، ایران سیطره و تسلط خود را با انسداد نسبی تنگه در عمل نشان داده بود و همین موضوع موجب جهش قیمت نفت شد و آمریکا را در موقعیت ضعف گذاشت، اعلام آزادی تردد کشتیهای تجاری، نه تنها تثبیت موقعیت ایران و دستاورد نیست که گامی رو به عقب است که به توفیق ترامپ در «میانه» مذاکره -و نه حتی پس از مذاکره و در مقام معامله- تعبیر میشود. آن هم در شرایطی که محاصره دریایی ایران از جانب ایالات متحده کماکان پابرجاست!یعنی آنچه اتفاق افتاده، گشایش تنگه در عین محاصره دریایی کشور و سقوط قیمت نفت است که در کمال حیرت، دارد از جانب مسئولان به عنوان «دستاورد مذاکراتی ایران» مطرح میگردد!۳. فارغ از اینکه هزینه سیاسی و نظامی انسداد دوباره تنگه برای کشور به مراتب از مسدود نگهداشتن آن بیشتر است، این عقبنشینی و امتیازدهی عجیب، ایران را نزد دوست و دشمن نامعقول و نامعتبر و آمریکا و شخص ترامپ را موفق و معتبر جلوه میدهد. موضوعی که فارغ از بعد حیثیتی، تبعات ضد امنیتی داشته و موجب تسهیل ائتلافسازی دریایی آمریکا علیه ایران و تردید جبهه مقاومت در همراهی با ایران میگردد.۴. آیا واقعا طرف ایرانی متوجه این امتیاز بزرگ و یکطرفه اعطایی به آمریکا و تبعات منفی اقتصادی، حیثیتی و امنیتی آن نبوده؟!و آیا مذاکرهکنندگان ما نمیدانند چنین امتیاز نقدی در میانه مذاکره موجب سلب انگیزه آمریکا از امتیازدهی در معامله میشود و اینکه وقتی اعلام میداریم تردد کشتیها در حین مذاکره و آتشبس آزاد است، همین موضوع انگیزه مضاعف آمریکا برای طولانی نمودن مذاکرات و تمدید چندباره آن برای تجهیز و تسلیح خود و اسرائیل است؟۵. در شرایطی که بیم حمله زمینی و دریایی آمریکا میرود، چه تضمینی هست که کشتیهای «تجاری» همچون اسب تروآ حامل نفرات، تسلیحات و تجهیزات برای اقدام نظامی یا جاسوسی علیه ایران نباشد؟با این همه، وقتی میبینیم (ملت ایران) و میبینند (دولت آمریکا) مذاکرهکنندگان ما چنین به مصاف منطق سیاسی و فرمان صریح رهبری رفتهاند، چگونه انتظار همراهی مردم با خود را دارند و چرا ترامپ نباید همان سیاستهای یکسویه، فریبنده و خصمانه خود را در حمله به ایران تکرار کند؟طرف ایرانی اینبار هم همان خطایی را تکرار کرد که دولتهای اصلاحات-اعتدال به دفعات در مذاکرات هستهای مرتکب میشدند: تعلیقهای موسوم به «داوطلبانه» و «موقت» که رساندن دشمن به اهدافشان از غایت مذاکرات بود، با این تفاوت که خطا اگر تکرار شود دیگر «خطا» نیست، «خط» است.احمد قدیری۱۴۰۵/۱/۲۸@GhadiriNetwork