دوستت دارم…نه به خاطر چشم‌هایی که می‌شود در آینه‌شان آسمان را دید،نه به خاطر آن موهایی که شبیه نسیم…

دوستت دارم…نه به خاطر چشم‌هایی که می‌شود در آینه‌شان آسمان را دید،نه به خاطر آن موهایی که شبیه نسیم،آرام‌ترین آشوب را دارند…دوستت دارم به خاطر آن لبخند ساده‌ای که،وقتی بر لبانت می‌نشیند،همه‌ی خستگی‌های یک روز شلوغ را از جانم می‌برد…دوستت دارم چون وقتی کنارم هستی،حتی سکوت هم معنا پیدا می‌کند،و وقتی نیستی،تمام صداها کم می‌آورند…تو را نه به خاطر بودن،که به خاطر «حس بودنت» می‌خواهم…حسی که حتی در دورترین فاصله‌ها،دست از شانه‌های روحم برنمی‌دارد.گاهی فکر می‌کنم اگر زندگی فقط یک دلیل بخواهد برای ادامه دادن،نامت را آرام زمزمه می‌کنمو همه‌ی جهان دوباره روشن می‌شود...✿⃟♥️ @GhalamdanEshgh