‌مرا کُشتند و تن‌کردند رختِ سوگ، یارانمبرایم مضحک است آه و فغانِ سوگوارانمقطاری کهنه‌ام، اما چه جای…

تو کی بودی ای مسافر ! ...

‌‌‌‌‌﷽‌بیا!.. شکسته‌ام امروز توبه و پرهیز حریف می‌طلبد چشمهای خواب‌گریزمنی که زخمیِ انکار واژه‌ها هستم ..در استکان شعورم دوباره شعر بریز‌کنار بستر دلتنگی‌ام کمی‌بنشین نگو گذشته زمان یکی‌شدن ، برخیز !بپوش با تنت عریانی وجودم را مرا رها کن از اندوه بی‌رگ پاییز‌همیشه ابر ، بغل کرده آسمان مرا دلم گرفته از این فصل و بارش یک‌ریزهوای معتدلم باش شهر من سرد است بتاب بر تن برفم شراره‌ی‌ تب‌ریز !‌ولی نه ! ما دو تضادیم و وصل ممکن نیست تو شور زندگی و من سکوت حلق‌آویز‌چگونه شعر بخواند به گوش چلچله‌ای مترسکی که اسیر است بر سر جالیز #پروین_نوروزی ✍

‌ما بی‌تو به دل برنزدیم آب صبوریدرآتش سوزنده صبوری که تواند ؟#سعدی@GhaZalkhaniI

‌من که از آتشِ دل چون خُمِ مِی در جوشممُهر بر لب زده، خون می‌خورم و خاموشمقصدِ جان است طمع در لبِ جانان کردنتو مرا بین که در این کار به جان می‌کوشم#حافظ@GhaZalkhaniI

‌خون گشته مرا ز هجر یاران، دیدهزین غم شده چون سیلِ بهاران، دیدهگر دست به من زنند می‌ریزد اشکمانند درخت‌های باران دیده ...#قپلان_بیگ @GhaZalkhaniI

‌خورشیدمی و عادت هر روزه ام این است؛یک پنجره مبهوت تماشای تو باشم#مهدی_فرجی@GhaZalkhaniI