‌من که از آتشِ دل چون خُمِ مِی در جوشممُهر بر لب زده، خون می‌خورم و خاموشمقصدِ جان است طمع در لبِ ج…

تو کی بودی ای مسافر ! ...

‌‌‌‌‌﷽‌بیا!.. شکسته‌ام امروز توبه و پرهیز حریف می‌طلبد چشمهای خواب‌گریزمنی که زخمیِ انکار واژه‌ها هستم ..در استکان شعورم دوباره شعر بریز‌کنار بستر دلتنگی‌ام کمی‌بنشین نگو گذشته زمان یکی‌شدن ، برخیز !بپوش با تنت عریانی وجودم را مرا رها کن از اندوه بی‌رگ پاییز‌همیشه ابر ، بغل کرده آسمان مرا دلم گرفته از این فصل و بارش یک‌ریزهوای معتدلم باش شهر من سرد است بتاب بر تن برفم شراره‌ی‌ تب‌ریز !‌ولی نه ! ما دو تضادیم و وصل ممکن نیست تو شور زندگی و من سکوت حلق‌آویز‌چگونه شعر بخواند به گوش چلچله‌ای مترسکی که اسیر است بر سر جالیز #پروین_نوروزی ✍

‌ما بی‌تو به دل برنزدیم آب صبوریدرآتش سوزنده صبوری که تواند ؟#سعدی@GhaZalkhaniI

‌مرا کُشتند و تن‌کردند رختِ سوگ، یارانمبرایم مضحک است آه و فغانِ سوگوارانمقطاری کهنه‌ام، اما چه جای شکوه از مردم !شکسته شیشه‌ام را سنگِ لطفِ هم‌قطارانممرا از لشکر دشمن هراسی نیست می‌ترسمکه خونم را بریزند آخرِ سر جان‌نثارانمتو را با دیگران می‌بینم و در صبر می‌سوزمکی‌ام من؟ روزه‌داری در میان روزه‌خوارانمبه تو اصلا نمی‌آیم، به تو ای خوبی مطلقکنارِ تو چنان عکس رضاخان در جــــمارانمتو هم نه، دیگری با چشم مستش می‌کشد ما راامید زنده ماندن نیست، شمعی زیر بارانم #حسین_زحمتکش@GhaZalkhaniI

‌خون گشته مرا ز هجر یاران، دیدهزین غم شده چون سیلِ بهاران، دیدهگر دست به من زنند می‌ریزد اشکمانند درخت‌های باران دیده ...#قپلان_بیگ @GhaZalkhaniI

‌خورشیدمی و عادت هر روزه ام این است؛یک پنجره مبهوت تماشای تو باشم#مهدی_فرجی@GhaZalkhaniI