«اگر بصیرت نباشد، عاشورا تنها یک تقویم است، نه یک تغییر؛ و گریه بر مقتول، بیاعتنایی به قاتل است.»…
انتشار: 2026/06/26 11:18 UTC
«اگر بصیرت نباشد، عاشورا تنها یک تقویم است، نه یک تغییر؛ و گریه بر مقتول، بیاعتنایی به قاتل است.» تبریز، عاشورای ۱۲۹۰ خورشیدی.هوا آغشته به بوی اسفند و خون . صدای طبل و سنج،کوچهپسکوچههای شهر را میلرزاند و دستههای عزاداری در تلاطم زنجیر و علم، راهی میدان میشدند. اما در میدان باغشمال، تعزیهای دیگر برپا بود؛ تعزیهای واقعی، بیپرده و خونبار.قزاقهای روس، چهارپایهها را زیر پای ۹ دلاور آزادیخواه تبریز گذاشته بودند. «ثقةالاسلام»، آن عالم با بصیرت، در صدر بود و در کنارش هشت آزادیخواه دیگر.فرمانده قزاق، بعدها اعتراف کرد:«در آن لحظات، قلبم از وحشت میتپید. میترسیدم که آن دریای خروشان ناگهان طوفانی شود. میترسیدم زنجیرزنها، زنجیر بر گردن ما بیندازند و علمداران، تیرک خیمهی حکومت ما را فرو بکشند. اگر آن جمعیت به یاری این ۹ مبارز برمیخواستند، خاک تبریز گورستان لشکرما میشد»اماجمعیتِ عظیم، تنها گریستند! طبلها بلندتر کوبیده شد علمها بالاتر رفت . مردم،بر سر و سینه میزدند و برای مظلومیتِ حسین (ع) در سال ۶۱ هجری مویه میکردند .تلگرام👇✅ T.me/ghochanایتا👇✅ eitaa.com/ghochan
