خانه دوست كجاست؟در فلق بود كه پرسيد سوارآسمان مكثي كردرهگذر شاخه نوري كه به لب داشتبه تاريكي شن ها…
انتشار: 2026/06/23 01:55 UTC
خانه دوست كجاست؟در فلق بود كه پرسيد سوارآسمان مكثي كردرهگذر شاخه نوري كه به لب داشتبه تاريكي شن ها بخشيد و به انگشتنشان داد سپيداري و گفتنرسيده به درختكوچه باغي است كه از خواب خداسبزتر استو در آن عشق به اندازه پرهاي صداقت آبي استميروي تا ته آن كوچهكه از پشت بلوغ سر به در مي آردپس به سمت گل تنهايي مي پيچيدو قدم مانده به گل پاي فواره جاويد اساطير زمان مي مانيو تو را ترسي شفاف فرا مي گيرددر صمیمیت سیال فضا، خشخشی میشنوی:كودكي مي بينيرفته از كاج بلندي بالاجوجه بردارد از لانه نورو از او مي پرسيخانه دوست كجاست؟سهراب_سپهری
پستهای تلگرام — خدا با ماست
دلم هوای تو دارد ولی چگونه ببندمهزار نامه به پای کبوتری که ندارم؟
با هرکسی مثل خودش رفتار نکن. اگر خوبی دیدی مثل خودش باش و اگر بدی دیدی ازش فاصله بگیر. نیازی نیست پلیدی به روحت راه بدی، در حالی که میتونی با فاصلهگرفتن از روحت محافظت کنی..
سختترین مفاهیم را میتوان به سادهترین ذهنها آموخت، اگر باوری از پیش در آن جا نیفتاده باشد. تولستوی
یه جا آلبر کامو تو سقوط میگه:شما از روز داوری الهی سخن میگویید. اجازه بدهید که با کمال احترام به این حرف بخندم. من بدون ترس و تزلزل در انتظار آن روزم: من چیزی را دیدهام که به مراتب از آن سختتر است؛ من داوری آدمیان را دیدهام...
خداوند تو را از شرّ کسانی که وانمود میکنند نیت خیر دارند، اما در خفا برای سقوط تو دعامیکنند؛ حفظ کند...
