آمدهام که تا به خود گوش کشان کشانمتبیدل و بیخودت کنم در دل و جان نشانمتآمدهام بهارِ خوش پیشِ تو…
انتشار: 2026/07/21 18:13 UTC
آمدهام که تا به خود گوش کشان کشانمتبیدل و بیخودت کنم در دل و جان نشانمتآمدهام بهارِ خوش پیشِ تو ای درخت گلتا که کنار گیرمت، خوش خوش و میفشانمتآمدهام که تا تو را جلوه دَهَم در این سراهمچو دعای عاشقان فوقِ فلک رسانمتآمدهام که بوسهای از صنمی ربودهایبازبده به خوشدلی خواجه که واسِتانمتگل چه بُوَد که کُل تویی ناطقِ امرِ قُل توییگر دگری نداندت چون تو منی بدانمتجان و روان من تویی فاتحه خوان من توییفاتحه شو تو یک سری تا که به دل بخوانمتصیدِ منی شکارِ من گرچه ز دام جَستهایجانبِ دام باز رو وَر نروی بِرانمتشیر بگفت مَر مَرا نادره آهوی برودر پی من چه میدوی تیز که بردَرانمتزخم پذیر و پیش رو چون سپرِ شجاعتیگوش به غیر زِه مَده تا چو کمان خَمانمتاز حدِ خاک تا بشر چند هزار منزلستشهر به شهر بُردمت بر سَرِ ره نمانمتهیچ مگو و کف مکن سَر مگشای دیگ رانیک بجوش و صبر کن زانکِ همی پزانمتنی که تو شیرزادهای در تَنِ آهوی نهانمن ز حجاب آهوی یک رَهه بگذرانمتگوی منی و میدوی در چوگانِ حکمِ مندر پی تو همی دَوَم گرچه که میدوانمت#دیوان_شمس