چه میدانی تو از جانی ڪه در شب‌هاے تنهاییمیان بسترے بی‌تو برایت شعر مۍبافد پروانہ‌حسینی

﷽هنوز در پس تدبیرمان جنونی هستبرای حق و حقیقت هنوز خونی هستهمیشه در صف جنگیم و با اراده هنوزدلیر معرکه ماییم و ایستاده هنوز#سیدتقی‌سیدی‌‌‍‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌❁ᭂ࿐✰•✦❀𝓛𝓞𝓥𝓔

*لمس دستانت مرا تا عرش اعلی می بردتاب مژگانت دلم را تا ثریا می بردشَرّه ی چشمان تو آتش به جانم می زندعطر یوسف را به اهرام زلیخا می بردگر بلرزد طرّه ی لرزان تو _چون ارگ بم  قلب بی سامان عاشق را به یغما می بردشعرهایم واژگانی ساده اند و عشق تونرخ اشعار مرا اینگونه بالا می بردتار ناکوک غمت هم دلنوازی می کندسُلفژ عشقت مرا تا گام یلدا می برداز سمرقند لبانت  ترک شیرازی  من خال هندویت دلم را تا بخارا می برد

‌دوشینه، کجا رفتی و مهمان که بودی؟دل بی‌تو به‌جان بود، تو جانان که بودی؟این غصّه مرا کشت، که غمخوارِ که گشتی؟وین درد مرا سوخت، که درمان که بودی؟با خالِ سیه، مردم چشمِ که شدی باز؟با روی چو مه، شمعِ شبستان که بودی؟ای دولت بیدار، به پهلوی که خفتی؟وی بختِ گریزنده، به فرمانِ که بودی؟من با دل آشفته چه دانم که تو امشبجمعیتِ احوالِ پریشان که بودی؟دور از تو سیه بود شب تارِ هلالیای ماه، تو خورشید درخشان که بودی؟#هلالی_جغتایی

☘ من به چشم‌های بی‌قرارِ تو قول می‌دهم؛ ریشه‌های ما به آب و شاخه‌های ما به آفتاب می‌رسد.          ما دوباره سـبز می‌شویم☘ _قیصر_امین‌پور ‎‌‎‌‌   

ای قلم از حسرت تقدیر واز هجران بگو خسته از هجران شدم از شوق یک زندان بگو سوز دارد این دلم گویی به تنگ آمد ولی بیخیال از این دل و از گردش دوران بگو شب میان واژه ها کم دلبری کن ای قلم تا توانی از وصال زاهد و مستان بگو

جهان یادگارست و ما رفتنیبه گیتی نماند به جز مردمیبه نام نکو گر بمیرم رواستمرا نام باید که تن مرگ راست#فردوسی‌    ‌‌‌𝄠💕‍🍃