رقص سنگین سماع رقصی است که تمام اجرائیات آن از جمله آوازها،اشعار و موسیقی آن تماما به زبان لکی است.…
انتشار: 2026/06/26 12:52 UTC
رقص سنگین سماع رقصی است که تمام اجرائیات آن از جمله آوازها،اشعار و موسیقی آن تماما به زبان لکی است.رقصی است که با وقار و سنگینی خاصی اجرا می شود و چون در این رقص حرکت گام ها بسیار سنگین و موزون می باشد لذا بیشتر کهنسالان و سالخوردگان تمایل شرکت در مراسم چوپی با این مقام را دارند.برداشتن گام ها آنچنان دقیق و حساس است که اگر فرد مبتدی بخواهد با این مقام چوپی بگیرد خیلی زود مبتدی بودنش مشخص و از صف رقصنده ها بیرون می رود.ریتم منحصر به فرد سنگین سماع سبب اختصاص این مقام تنها به منطقه لک زبانان شده است و از جمله مقام های موسیقی لکی است که هیچ گونه مشابهت یا قرینه ای با مقام های موسیقی نواحی دیگر ایران نداشته و ندارد.@golvani_lakestan
پستهای تلگرام — گلونی لَکی( گلونی نماد وحدت زاگرس نشینان)
قصه دلدادگی پادشاه ایرانی به شیرین، شاهزاده ارمنی را شنیدهاید. خسرپرویز ساسانی در آن ماجرا، عاشق دختری مسیحی به نام شیرین میشود و برای حضورش در خاک ایران، قصر باشکوهی بنا میکند.این قصر را این روزها با نام کاخ خسرو یا در اصطلاح مردم کردزبان، حوش کوری میشناسیمش.تاریخنویسانی که این بنا را دیدهاند، نقل میکنند که کاخ خسرو، بنایی بزرگ و باعظمت بوده و باغی بسیار وسیع داشته است. وسعت باغ تا حدی بوده که بسیاری از حیوانات درنده مانند شیر یا پلنگ در این باغ آزادانه میچریدند. (مانند باغ وحش امروزی)ساخت این سازه به بیش از یک هزار و پانصد سال پیش میرسد.هراکلیوس، در جنگ بین ایران و روم شرقی (امپراطوری بیزانس)، این بنا را ویران کرد و بعد از آن هم این بنا در حمله اعراب و جنگ ۸ ساله آسیب های بسیاری دید.این بنا در استان #کرمانشاه، شمال شهر قصر شیرین قرار دارد.@golvani_lakestan
زیبایی و اصالت نمودی از لباس زنان ایل کلهرتاریخی بودن لباس های مردمان ایل کلهر از کتیبه ها و سنگ نوشته های به جا مانده از دوران مـاد،نشانگر قدمت و اصالتی است که از قرن ها پیش در فرهنگ مردم این دیار تا به امروز باقی مانده است.لباس های سنتی منطقه کرماشان نمودی از این تاریخ کهن است.@golvani_lakestan
قدمخیر قلاوند، شیرزن دلاور و شکست ناپذیر لرستان قدمخیر قلاوند (زاده ۱۲۷۸ اندیمشک - درگذشته ۱۳۱۲ دزفول) زنی زیبا، رشید و جنگجو از طایفه قلاوند ایل بالاگریوه بود.، در دل زاگرس و زندگی عشایری بزرگ شد و مهارت سوارکاری و تیراندازی را به کمال رساند. در سالهای ۱۳۰۵ تا ۱۳۱۱، هنگام هجوم نیروهای رضاشاه برای سرکوب عشایر، او تفنگ بر دوش و سوار بر اسب، دوشادوش برادرانش با متجاوزان جنگید. شجاعتش در رساندن آب، خوراک و مهمات به مبارزان محاصرهشده، او را به افسانه تبدیل کرد. همسرش صفقلی و برادرانش در این نبردها شهید شدند، اما قدمخیر نماد غیرت و مقاومت ایل لر ماند. سخاوت و زیباییاش نیز زبانزد بود و ترانههای محلی هنوز از او میگویند. این شیرزن لرستانی در ۱۳۱۲ بر اثر اندوه و بیماری درگذشت و در گورستان کنار پل دزفول آرام گرفت. نامش جاودانه شد؛ نماد زنانی که تاریخ زاگرس را با دلاوری نوشتند. @golvani_lakestan