ما دلشدگان، خسرو شیرین‌پناهیمما كُشته‌ی آن مهرخ خورشید‌كلاهیم‌ما از دو جهان غیر تو ای عشق نخواهیمما…

ما دلشدگان، خسرو شیرین‌پناهیمما كُشته‌ی آن مهرخ خورشید‌كلاهیم‌ما از دو جهان غیر تو ای عشق نخواهیمما از دو جهان غیر تو ای عشق نخواهیم‌صد شور نهان با ما، تاب‌و‌تب جان با مادر اين سر بی‌سامان، غم‌های جهان با ما‌با ساز و نی، با جام می، با ياد ویشوری دگر اندازیم، در میکده‌ی جان‌جمع مستان غزل خوانيمهمه مستان سر اندازیم،سر اندازیم، سر افرازیم‌جز اين هنر ندانیم، كه هر‌چه می‌توانيمغم از دل‌ها بر اندازیم، بر اندازیم...‌.