اول هوس و شیطنتی پر هیجان بودنوعی تپشِ قلب، شبیه ضربان بود!کم کم همه‌ی دغدغه‌ام دیدن او شدانگار که…

اول هوس و شیطنتی پر هیجان بودنوعی تپشِ قلب، شبیه ضربان بود!کم کم همه‌ی دغدغه‌ام دیدن او شدانگار که جذاب‌ترین فردِ جهان بود..هی رفتم و هی دیدم و هی آه کشیدم،دلبستگی‌ام بیشتر از تاب و توان بود...میخواستم اقرار کنم عاشقم اما...چیزی که عیان بود چه حاجت به بیان بود؟ :)فهمید که دیوانه و دلبسته‌ی اویم :)از بس‌ که اشارات نظر، نامه‌رسان بود!القصه گرفتارِ دل هم شده بودیمروزی که جوان بودم و او نیز جوان بود...از آنچه میان من و او بود چه گویم؟مجنونِ زمان بودم و لیلایِ زمان بوداما وسط آن‌همه دلبستگی و عشقمعشوقه‌ام انگار کمی دل‌نگران بود...خوردیم به یک مشکلِ معمولیِ سادهمن زاغه نشین بودم و او دختر خان بود!کم کم به خودش آمد و فهمید چه کرده!حق‌ داشت که پا پس بکشد، بحثِ زیان بود...اصلا تو بگو دختر خان با دَکُ پُزَّشهم شأن منِ پاپَتیِ غاز چران بود؟البته که نه! رفت، خدا پشت و پناهشاصرار چرا؟ قسمتِ او با دگران بود...او رفت و غمش شعله به جان قلم انداختمن ماندم و یک دفتر و طبعی که روان بود :)یک مشت غزل شد همه‌یِ دار و ندارمدیوان بزرگی که پر از آه و فغان بود...بیش از دو دهه دور خودم گشتم و گشتمدل در گروِ عشق و سرم در دَوَران بود :)گفتم که بدانید وفا، عشق، دروغ استمن تجربه کردم به همین قبله چاخان بود!حُسنش همه گفتند و من سر به هوا راآگاه نکردند به شری که در آن بود!...ویروس، خطرناک تر از عشق ندیدمیک قاتل بِالفطره اگر بود، همان بود :)هی ریشه زد و ریشه زد و ریشه کَنَم کرداین توده‌ی بدخیم گمانم سرطان بود!#محمد‌رضا_نظری@Graphic_post_Instaa🪭