بله سرانجام عادی میشوم، گاه بیشتر سختیمیکشم و گاه کمتر، بیآنکه هیچ نتیجهای بگیرم، کمتر به خودم…
انتشار: 2026/07/16 09:39 UTCدریافت: 2026/08/08 00:17 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/08 00:17 UTC
بله سرانجام عادی میشوم، گاه بیشتر سختیمیکشم و گاه کمتر، بیآنکه هیچ نتیجهای بگیرم، کمتر به خودم توجّه میکنم،دیگر نه جوش میآورم و نه سرد میشوم،ولرم میمانم، ولرم میمیرم،بیهیچ اشتیاقی مراقب مردنم نخواهم بود،همهچیز را خراب میکند.آیا مراقب زندگی کردنم بودهام؟! آیا تا به حال شکایتی کردهام؟! پس چرا خوشحال باشم؟!من راضیم، به ناچار راضیم، ولی نه به این معنی که با دستانم کف بزنم و شادی کنم،من همیشه راضی بودم.میدانستم که تقاصش را میگیرم، بفرما،حالا او هست بدهکار قدیمی من،آیا باید یقهاش را بگيرم؟!دیگر به سوالها جواب نمیدهم،حتی سعی میکنم که دیگر از خودم سوال نکنم،من راضیم، بله،به قدر کافی دارم، تقاصم را گرفتهام،دیگر به هیچ چیز احتیاج ندارم.مالون میمیرد/ ساموئل بکت
تاریخچه بازدید مشاهدهشده
حدود 4 بازدید تازه در ساعت در این نمونهپستهای تلگرام — Art Ashes
دوستان عزیز، میخواستم یه موضوع رو باهاتون در میون بذارم. گوشیای که باهاش کانالها و گروهها رو مدیریت میکنم خراب شده و متأسفانه فعلاً شرایط خرید گوشی جدید رو ندارم. و بدون گوشی واقعاً نمیتونم مثل قبل به کانالها و گروهها رسیدگی کنم و ممکنه فعالیتهام برای مدتی کمتر بشه.چون خیلی از شما سالهاست همراه این کانال و گروهها هستید، ترجیح دادم خودم این موضوع رو باهاتون در میون بذارم. اگر کسی تمایل و امکانش رو داره که برای تهیه گوشی جدید کمک کنه، حتی مبلغ کم هم میتونه برای من خیلی کمککننده باشه.شماره کارت:6037697596110319کمک کردن کاملاً اختیاریه و طبیعتاً شرایط همه رو درک میکنم. ممنونم از همراهی و محبتی که توی تمام این سالها به کانال و گروهها داشتید. 🤍
«باید پشت در خانۀ هر آدم راضی و خوشبختی، یکی با پتک بایستد و مدام با ضربههاش یادآوری کند که آدمهای بدبخت هم هستند و هر چهقدر هم آدم خوشبخت باشد، باز دیر یا زود زندگی آن رویش را هم نشانمان میدهد و فلاکت، بلا، درد و فقدان به سراغمان میآید.»آنتون چخوف
عجب سال نکبتباری! احساس میکنم گمشدهای در بیابانم، اما مطمئن باش سرور عزیز، که با این وجود شهامتم را حفظ کردهام، و همتی عظیم به کار گرفتهام که آرام باشم و دم برنیاورم. اما مغز بیچارهام کند و ناتوان شده است. تنها یک چیز نیاز دارم (و از آن محرومم)، و آن اندکی شوق و شور است! نامهٔ گوستاو فلوبر به ژرژ ساند@grayart
چه خیرخواه است مرگ، و همه در گریز از او چه دست و پایی میزنند! به دنبال نشانههای او، کنجکاوانه در هر چهرهای دقیق میشدم، بوسه هایش را در هر چینوچروک ایام پیری کشف میکردم. هر بار با چهرهای نو بر من عیان میشد. چه خوشایند بود رنگهایش! نگاهش چنان فریبنده و درخشان بود که قویترینها هم بهناچار تسلیمش میشدند. سپس نقاب از چهره میکشید و میرنده او را عریان میدید، میان تلألؤ الماسها، میان هزاران تراشهی نورانی!الفرد کوبین