پدرموشکی ایران و مادر فومنی اشکیوان پندی/ سردار شهید حاح حسن طهرانی مقدم در آبان ماه سال ۱۳۳۸ خورشی…
انتشار: 2026/06/30 23:46 UTC
پدرموشکی ایران و مادر فومنی اشکیوان پندی/ سردار شهید حاح حسن طهرانی مقدم در آبان ماه سال ۱۳۳۸ خورشیدی از پدری تهرانی به نام محمود طهرانی مقدم و مادری فومنی به نام حاجیه فاطمه جلیلی در محله سرچشمه تهران زاده شد. وی فعالیت مذهبی و فرهنگی خود را از سن حدود ده سالگی در مسجد محل شروع کرد و بعدها همزمان با تحصیلات، تا پیروزی انقلاب سال ۱۳۵۷ به فعالیت های انقلابی پرداخت و از فعالین مبارزه با رژیم پهلوی بود.در سال ۱۳۵۸ همراه برادرش در غالب یک گروه جهادی ، به فومن آمد تا کار جهادی کند وبرای خانواده های کم برخوردار خدمت رسانی نماید.این شهید بزرگوار بعد از تاسیس سپاه ، در تیر ماه ۱۳۵۹ جذب این نهاد شد.در همان زمان پس از فراگرفتن علوم توپخانهای در ارتش با حمایت امیر سپهبد شهید «علی صیاد شیرازی»، مرکز تحقیقات فنی توپخانهای را سال ۱۳۶۱ در سپاه پاسداران انقلاب اسلامی راهاندازی کرد و فرمانده توپخانه سپاه در دوران دفاع مقدس شد. پس از شروع جنگ ، مسئول اطلاعات سپاه شمال گردید و در سال ۱۳۶۱ بنیانگذار واحد توپخانه در سپاه و اولین فرمانده آن شد. شهید طهرانی مقدم در همان سال پدر مرحومش محمد طهرانی مقدم که سالها با حرفه خیاطی روزگار می گذراند را از دست داد و با تربیتی که شده بود به فعالیت خود ادامه داد. سردار حاج حسن طهرانی مقدم به عنوان یکی از پایهگذاران برنامه موشکی در سپاه پاسداران شناخته میشود و به «پدر موشکی ایران» نیز معروف است.ابتدا موشک وارداتی ایشان با زحمت بسیار مهندسی شد و برای دفاع از ایران عزیز آماده گردید.به گواهی اسناد ؛ اولین موشک وارداتی ایشان بعد از آماده شدن، در بیست ویکم اسفند ماه سال ۱۳۶۳ به کرکوک عراق فرود آمد و پس از این، تلاش برای استقلال در صنعت موشکی صورت گرفت و در سال ۱۳۶۶ اولین موشک ساخت ایران به نام "نازعات" بسوی عراق پرتاپ شدکه موجب دلگرمی و خوشحالی بسیاری گردید.این شهید والامقام پس از سالها رشادت و خدمات، عاقبت در آبان ماه سال ۱۳۹۰ در پی حادثه انفجار زاغه مهمات در پادگان شهرستان ملارد با جمعی از سپاهیان به شهادت رسید و به برادر شهیدش علی طهرانی مقدم که در هیجدهم آبان سال ۱۳۵۹ در جبهه سوسنگر به شهادت رسیده بود پیوست ودر بهشت زهرا ی تهران به خاک باز پس داده شد. روی سنگ مزارش نوشته است: "اینجا مدفن کسی است که می خواست اسراییل را نابود کند." تلاش شعید طهرانی مقدم و همکارانش درحوزه موشکی بود که امروزه در برابر آمریکا و اسراییل ایستاده ایم. یادش سبزاما مادر شهیدان طهرانی مقدم ، همانطور که اشاره شد، مرحوم حاجیه فاطمه جلیلی نام داشت که به گفته فرزندش ، فومنی بود. متاسفانه آگاهی ما از ایشان بسیار ناچیز است . با این همه، میدانیم که ایشان در زمان حضورش در تهران، در دوران جنگ، نقش پشتیانی و حمایت از پشت جبهه را به همراه شماری از بانوان بر عهده داشت و برای رزمندگان کمک می فرستاد. علاوه بر این، خانه ایشان به مرکزی برای مراجعه مردم و نیازمندان تبدیل شده بود و هرکسی میآمد دست خالی برنمیگشت.به گفته شاهدان؛ مرحونه جلیلی انباری پر از کالا در منزل داشتند که برای مردم و جهزیه نو عروسان بود، و دائما پر و خالی میشد.این بانوی مومنه و خادم عاقبت درسیزدهم اردیبهشت ماه سال ۱۳۹۸درگذشت ودر شهر ری حرم شاه عبدالعظیم حسنی ( ع ) مدفون شد. روحش از بخشایش ایزدی برخورار باد@guilan_ghadim
پستهای تلگرام — گیلان قدیم / guilan_ghadim
زنده یاد استاد مصطفی فرض پور ماچیانی، زاده ماچیان رودسر واز پژوهشگران،شاعران ومدرسین گیلان معاصر بود.بعد از تحصیلات ابتدایی و متوسطه، در سال ۱۳۴۱ وارد دانشگاه تبریز شد و در سال ۱۳۴۴ در رشته ادبیات و علوم تربیتی فارغ التحصیل گردید.در سال ۱۳۴۸ و بعد از اتمام دوره خدمت وظیفه به استخدام آموزش و پرورش رشت درآمد. وی همچنین در مدرسه عالی مدیریت گیلان (لاهیجان)، موسسه عالی بازرگانی رشت، دانشگاه ابوریحان (تالش و تنکابن) و مدرسه عالی پرستاری نیز تدریس می کرد.در سال۱۳۵۸ به درخواست مدیرکل آموزش و پرورش وقت استان گیلان، ریاست دانشسرای راهنمایی تحصیلی را قبول کرد و در آبان همان سال با حفظ سمت سرپرستی مرکز تربیت معلم پسران استان به وی واگذار شد. پس از انقلاب مدتی در دانشگاه گیلان و دانشگاه علوم پزشکی و آموزشکده چمران تدریس کرد.فرض پور، مولف کتاب "دستور زبان فارسی" است که از سال هفتادو شس در دانشگاه تدریس می شود.استاد فرض پور مقالات متعددی در زمینه های مختلف منتشر کرده است. وی عاقبت در فروردین ماه ۱۳۹۳ در سن هفتادو سه سالگی درگذشت ودر ماچیان مدفون شد. روحش شاد@guilan_ghadim
بقعه خواهر امام رشت در عصر ناصریناصرالدین شاه قاجار.حوالی سال ۱۲۸۲ قمری@guilan_ghadim
مدیرالملک که بود؟میرزا عبدالحسین خان فومنی ملقب به "مدیرالملک" و"سردار همایون" در سال ۱۲۸۵ هجری قمری تولد یافت. پدرش محمود خان سرتیپ فومنی فرزند حاجی قاسم خان از نوادگان دختری امیر هدایت الله خان فومنی(اتورخان رشتی) و مادرش ملکزاده خانم قاجار قوانلو ملقب به "زینت السلطنه"و معروف به "عمه رشتی"دختر فتح علیشاه قاجار بود.میرزا عبدالحسین خان بعد از رشد ونمو وانجام تحصیلات مقدماتی آن زمان، در سال ۱۲۹۵ قمری به فرمان ناصرالدین شاه به حکمرانی فومن و ماسوله رسید.نامبرده در دوره مشروطه با همراهی میرزا صادق خان اکبر محتشم الملک به حکمرانی گیلان پرداخت. بعد از واقعه باغ مدیریّه توسط کمیته ستّار رشت و فتح تهران توسط مجاهدین در دوره مشروطه، برای مدت کوتاهی حاکم قزوین شدو بعد به رشت بازگشت،تا اینکه سرانجام در سال ۱۲۹۱ خورشیدی ازدنیا رفت.وی درکاسان پسیخان عمارتی داشت و همچنین باغی وسیع موسوم به "مدیریّه" در رشت به همراه عمارتی دو طبقه که امروزه بیمارستان رازی و بازارچه همجوار آن ،در بخشی از محل آن که در دهه سی توسط نوه اش محمود محمودی به مردم رشت اهدا شده بود،ساخته گردیده است. میرزا عبدالحسین خان در ثمره ازدواج خود صاحب چند فرزند شد.پسرانش یکی علی اکبر خان محمودی و یکی هم به نام ابوالفتح خان محمودی ملقب به "امجدالسلطنه "( داماد میرزا صادق خان اکبر محتشم الملک از ملاکین و رجال برجسته) که در سال ۱۳۳۰ خورشیدی درگذشت. محمود محمودی نماینده اسبق فومن، صومعه سرا وانزلی و همچنین شهردار اسبق رشت از فرزندان ابوالفتخ خان بود که در مهرماه سال ۱۳۴۰ خورشیدی در شیمیران تهران بر اثر سانحه تصادف از دنیا رفت. دختران ابوالفتح خان هم، یکی مرحومه شرافت محمودی همسرحاج غلامحسین خان اکبر بیگلربیگی از بانوان فعال در عرصه اجتماعی بود که در سال ۱۳۴۸ خورشیدی درگذشت.دختر دیگر ابوالفتح خان، اشرف الملوک محمودی نام داشت که همسر مهندس یوسف سیمرغ شهرداراسبق رشت بود.دختر دیگر ابوالفتح خان، نصرت الملوک بود که همسر قهرمان میرزا چایکار و عروس محمد میرزا چایکار کاشف السلطنه محسوب می شد.منبع:۱_حکمرانان گیلان در عهد زندیه و قاجاریه،هومن یوسفدهی، با اضافات۲_ سرزمین و مردم فومنات، کیوان پندی، چاپ سوم@guilan_ghadim
عمه رشتی را بشناسیمملکزاده خانم قاجار قوانلو ملقب به "زینت السلطنه" دختر فتحعلی شاه قاجار و نوه دختری ابراهیم خان ظهیر الدوله بود که در تهران متولد شد ودر سال ۱۲۷۲ خورشیدی در سن شصت وچهار سالگی در رشت درگذشت. این شاهزاده خانم از آن جایی که عمه ناصرالدین شاه قاجار بود، به "عمه رشتی " نیز معروف بود. این شاهزاده خانم بعد از اینکه به رشت آمد، با یکی از رجال و حاکمان عهد ناصری فومن به نام محمود خان سرتیپ فومنی از حاکمان فومن دوره ناصری و از نبایر دختری امیر هدایت الله خان فومنی(اتور خان رشتی) ازدواج کرد که از او صاحب هفت دختر ویک پسر به نام میرزا عبدالحسین خان فومنی گردید که بعدها حاکم فومن و ماسوله شد.بنابربرخی از یادداشتها؛ محمودخان سرتیپ به شاد باش تولد تنها پسرش، سکه هایی را در ضرابخانه دارالاماره فومن ضرب کرد که یک طرف آن "محمود خان" و طرف دیگر دعای "مبارکباد" حک شده بود. او این سکه ها را بین رعایای منطقه فومن تقسیم کرد که در پی آن، دشمنان خبر به گوش شاه وقت ایران رساندند و به وی تلقین کردندکه محمود خان داعیه سلطنت دارد. به همین جهت ناصرالدین شاه به شدت خشمگین شد ودستور برکناری وحتی بریدن سر محمود خان را صادر کرد. نوشته اند؛ یحیی خان مشیرالدوله حاکم وقت گیلان طبق دستور ناصرالدین شاه ، محمود خان را دستگیر و زندانی نمود،ولی با پادرمیانی ملکزاده خانم و در ازای پرداخت دو هزار تومان خون بها، مجازات محمود خان به چوب وفلک تقلیل یافت. در این ماجرا محمودخان به خاطر ناراحتی و آسیب زیاد ، به بیماری روحی مبتلا شد و سالها با آن دسته و پنجه نرم کرد ، تا اینکه عاقبت در سال ۱۳۰۲ هجری قمری درگذشت.امروزه فرزندزادگان این خانواده اغلب نام خانوادگی "محمودی" دارند.منبع:۱. حکمرانان گیلان در عهد زندیه و قاجاریه، هومن یوسفدهی، با اضافات۲. سرزمین و مردم فومنات، کیوان پندی، چاپ سوم@guilan_ghadim