باید بنویسند مرا فاطمهیِ شامهم روضه و هم مقتل و هم زمزمهیِ شامکرسیِ حکومت مگر از آنِ یزید است؟نه!…
انتشار: 2026/07/18 19:30 UTC
باید بنویسند مرا فاطمهیِ شامهم روضه و هم مقتل و هم زمزمهیِ شامکرسیِ حکومت مگر از آنِ یزید است؟نه!، خونِ تو حاکم شده در محکمهیِ شاماز کوچه و بازار، دلم خون شده بابابیزارم از این مردم و این همهمهیِ شام"در مجلس ما ماهِ رخ دوست تمام است"*از نورِ تو روشن شده امشب همهیِ شامپهلویِ شکسته، دلِ زخمی، نفسی سردباید بنویسند مرا فاطمهیِ شامشرحِ غمِ من چیست؟، همین مویِ سفیدممن وارثِ درد و غمِ زهرایِ شهیدمقربانِ لبِ خشک و جراحاتِ گلویَتمن سوختم از اینکه چنین سوخته مویَتآه از لب و دندانِ تو و داغِ دلِ منای وای، بمیرم ردِ خون است به رویَتآغوشِ تو کو؟، حرفِ پدر-دختریام کو؟وقتش شده که پر بکشم باز به سویَتدلتنگِ تو و خندهیِ زیبایِ توام مندلتنگِ همان خندهیِ هنگامِ وضویَتهرچند که مویِ سرِ من سوخته امّامن سوختم از اینکه چنین سوخته مویَتویرانه چه سرد است، ولیکن به تو گرم است"ای عشقِ دل افروز دلِ من به تو گرم است"*تو قاریِ قرآنِ منی هرچه که باشدبابایِ منی جانِ منی هرچه که باشدبالا بروَد آب، وَ یا سنگ بباردآرامشِ چشمانِ منی هرچه که باشددر تشتِ طلا یا به رویِ نیزهیِ دشمنتو زینتِ دامانِ منی هرچه که باشداسبابِ پذیراییِ من دستِ پر از خاراما تو که مهمانِ منی هرچه که باشددندانِ شکسته، لبِ پر خون شده، امّا تو قاریِ قرآنِ منی هرچه که باشدتو آمدهای پیشِ منِ خسته شبانه"ای تیرِ غمت را دل عشّاق نشانه"*حافظفصیحیشیخ بهایی#شعر_شهادت_حضرت_رقیه_س #علی_گلچین_پور @hadithashk
