دادم به دستهای عمو مشک آب راتا خوش کنم کمی دل خون رباب رادیدم قمر شکست و خجالت کشید و9 رفتدیدم کنار…

بمان ای بیرق سرخ و سفید و سبز ایرانیبخوان الله اکبر را در این دنیای شیطانیدر این دنیا که روباهان لباس شیر می پوشند عیان کن هیبتِ پیل افکنِ شیرِ خراسانی#مهدی_سالاری@hadithashk

از سوز زهر تاب ز پا تا سرت نبودحتی کمی رمق به لب و حنجرت نبودجان دادن تو می شد از این سخت تر اگرمهدی عزیز کرده ی تو در برت نبودکردند حمله بعد تو بر خانه ات ولیشکر خدا که در پس در همسرت نبودلبهای تو ز ضعف به هم خورد،شکر حقزخمی دگر به روی لب اطهرت نبودلرزید دست و پای تو از سوز زهر کیناما دگر به دست حرامی سرت نبودهر چند بی صدا شدی و سوختی ولیهنگام دست و پا زدنت خواهرت نبوداین‌ صحنه‌ دیدنش‌ بخدا سهم‌ زینب ستآقا شما که نیزه به دور و برت نبود می‌دید زینب از روی‌ تل،نیزه‌ خورده‌ رامی گفت کاش گرد تنت، مادرت نبودای نیزه خورده، پاره گلو، ای ذبیح منای کاش جای نعل روی پیکرت نبودبر نعل های تازه تنت گیر کرده بودای کاش شاهد بدنت، دخترت نبود#شعر_شهادت_امام_حسن_عسکری_ع #محمود_اسدی @hadithashk

هوای سامره افتاده در سرم آقادوباره در حرم تو، کبوترم آقااگرچه بال و پرم در گناه سوخته استبه شوقِ صحن و سرای تو می‌پرم آقابرای آنکه طوافی کنم به دور ضریحگرفته شوق پریدن، سراسرم آقامن از دیار جنون، از تبار عشّاقمگدای سامره‌ام، زار و مضطرم آقابه اذن فاطمه اذنِ ورود می‌خوانمگدای خسته دل و سائل درم آقااگرچه غرق گناهم، ولی در این درگاهبه دستِ مهرِ تو امّید می‌برم آقاغلام خانه‌ی تو بوده‌ام ز روز ازلبه لطف فاطمه عمریست نوکرم آقامنم که کاسه‌ی عشقت به دست خود دارمبریز باده‌ی نابی به ساغرم آقاغبار صحن تو را توتیا کنم بر چشمشده است عشق تو رزق مقدّرم آقاتو آفتابِ یقینی و من شبِ تارمز نورِ گنبدِ زردت منوّرم آقامیان این همه ظلمت تویی ستاره‌ی منتویی تویی همه‌ی عشق و باورم آقاتویی حسن، تویی ثانی مجتبی، یعنیگدای لطفِ توام حضرت کرم آقااگرچه دستِ تهی آمدم به درگاهتبگیر دست مرا، سایه‌ی سرم آقامیان غربت این پادگان چه می‌کردی؟فدای بی‌کسی‌ات جان و پیکرم آقاچقدر خون به دلت کرد معتمد، ای وایکه خونِ دل چکد از دیده‌ی ترم آقابرای داغ تو ای جان من، ابالمهدیشبیه شمعِ سحرگاه، پرپرم آقابه زهرِ کینه چنان تار شد نگاهت کهنشسته ماتم عالم برابرم آقاعطش امان تو را بُرد در دم آخربه یاد خشکی لب‌هات مضطرم آقاعطش شراره زد و سوخت تار و پودت راپر از صدای غم توست حنجرم آقابه یاد تشنه‌لب کربلا دلت خون شدزدی گریز به زخم لبِ حرم آقاحسین بود دم آخر تو ای مسمومز ماتمِ تو ببین سوخت حنجرم آقا هزار شکر کفن بر تن تو شد امّابرای جدّ غریبت مکدّرم آقا#شعر_شهادت_امام_حسن_عسکری_ع #جابر_عابدی @hadithashk

با اینکه سال به سال سر مشق گریه های ما روضستمومِ دلخوشیِ سالمِ دنیای ما روضسبرا ما زخم روضه هر دقیقه تازگی داره...از این روضه به اون روضه غمت آوارگی داره...حلال کن که دوباره زنده بیرون اومدیم از غمآره ... شرمنده ایم کم گریه کردیم پای این ماتم...برا جون دادنت باید ما جونامونو می دادیمتو بودی رو به رومون و به پات یک بار نیوفتادیمنگاهی کن به باطن ها میونِ عقل و دل جنگه...تو یک کاری بکن انگاری قلبای ما از سنگه...چطوری شد شب سوم نکردیم دق ما از غمهاشتصور کن یه دختر بچه باشه و سرِ باباش...چجوری هضم کردیم قد کشید قاسم جلو چشمات....چجوری حل شده طفل حسن جان لا به لا زخمات...چطوری رد شدیم از تیرِ توویِ حنجر اصغرشنیدیم و نمردیم از لالایی های اون مادرچجوری این جوونا جون ندادن از غمِ اکبراگه جون میدادی پای تنش شاید میشد بهترعمود آهنی زد به سرش فرق سرش پاشیدشنیدیم زنده بود و دونه دونه تیرارو فهمید...همه این ها کنار... گودال....ما شرمنده ایم آقا...چجوری ما شنیدیم و هنوزم زنده ایم آقا...#وداع #عزیزم_حسین_ع #مصطفی_جلیلی_نژاد @hadithashk

حسین جانمازم راضی شدی یا نه#حلالم_کن#حلالم_کن#حسین_ستوده@hadithashk

یا زهرا(س)دری که بود جهان پای سفره‌ی جودش دری که بود خدا از بهشت مقصودش دری که در همه دوران رسید بی‌زحمت به دیر آمدگان نیز رحمت زودش به آتش غضب و کینه‌ی حسودان سوخت همان دری که نبی جز به مهر نگشودش چه آتشی که به چشم تمام اهل فلک هنوز هم که هنوز است می‌رود دودش که زخم بر گل یاس و دل علی خورده که طعنه می‌کند این زخم را نمک‌سودش به طعنه گفت به حیدر میان کوچه کسی: چنان زدم که نباشید فکر بهبودش.. مرضیه نعیم امینی #حضرت_زهرا_س #محسنیه #مرضیه_نعیم_امینی لینک در سایت 🌹HadithAshk.com🌹