خواهر شهید قدس نمیشناسمت. اسمت را هیچ خبرگزاری تا حالا مخابره نکرده. نمیدانم چادری بودهای یا نه؟…
انتشار: 2026/07/13 19:51 UTC
خواهر شهید قدس نمیشناسمت. اسمت را هیچ خبرگزاری تا حالا مخابره نکرده. نمیدانم چادری بودهای یا نه؟ توی عکسها دیدهام یک بلوز چهارخانهی مشکی و سفید تنت کردهای با یک شلوار جین. من هم امروز که رفتم راهپیمایی لباسم شبیه تو بود. امشب خواهرم وقتی میخواست نشانیات را بدهد گفت دور از جانت لباسش مثل تو بود. پیراهن من اما سرمهای بود که باهاش یک شال سرمهای ست کرده بودم. تو چه؟ شاید یک روسری یا شال مشکی سرت کرده بودی. آخ از سرت. توی عکسها رویش یک پرچم سیاه آجرک الله یا صاحبالزمان انداختهاند و انگار بعد یک پرچم ایران هم بهش اضافه شده. شاید پرچم ایرانش مال خودت بوده باشد. صبح که با همسرت از خانه زدهاید بیرون، وضو گرفتهاید و پرچم به دست افتادهاید توی مسیر راهپیمایی روز قدس. گمانم توی آن نایلون سفید دیور سجاده گذاشته بودی که بعد از راهپیمایی بروید نماز جمعه.توی ویدئویی میدیدم یکی مادر خطابت میکرد. اگر هستی صبح چطور از بچه یا بچههایت خداحافظی کردی؟ لابد خواب بودند و قبل از بیرون زدن بوسیدیشان.ادوارد سعید میگوید فلسطین آگاهی است. یقین دارم تو هم با همین آگاهی آمده بودی برای دفاع از این ملت مظلوم و علیه رژیم غاصبی که چهارده روز است دارد همان نسخه را برای مردم ایران هم میپیچد و از حمله به مناطق مسکونی، درمانی، غیرنظامی، آموزشی و فرهنگی ابایی ندارد. نمونهاش تو که دوست دارم خواهر شهید راه قدس صدایت بزنم.#پرچم_ایرانمجمعه ۲۲ اسفند ۱۴۰۴@HarfeHezafeH
پستهای تلگرام — حرف اضافه
بهش گفتیم اینو فقط برای پسرا میخونید دیگه؟ گفت آره. برای دخترا یه چیز دیگه میخوندیم و خوند: به راه دورت نمیدم به مرد پیرت نمیدم میدمت به جایی جات باشه سَغِری به نوکِ پات باشه نقره نمکدونت باشه #دا پنجشنبه بیست و دوم مرداد ۱۴۰۵- کنگاوراحتمالا از فحوای متن فهمیدید که سَغِری یه نوع کفش هست. اما چه کفشی؟در فارسی بهش میگن کفش ساغری. یه کفش ایرانیه که از چرم بسیار محکمی دوخته میشده، مخصوص طبقه ممتاز جامعه و در دوره قاجار پاپوش زنانه بوده.اسم محلهی ساغری سازان رشت از اینجا اومده.#کلمه_بازی
#دا#زبان _لکی#کلمه_بازی
دا برای پسرک یکسالهمون میخونه «شکر خدا تو داسی هفت سال زودتر میاتی» یعنی شکر خدا که تو رو به ما داده. کاش هفت سال زودتر میدادت. #دا پنجشنبه بیست و دوم مرداد ۱۴۰۵- کنگاوربهش گفتیم اینو فقط برای پسرا میخونید دیگه؟گفت آره. برای دخترا یه چیز دیگه میخوندیم و خوند:به راه دورت نمیدمبه مرد پیرت نمیدممیدمت به جایی جات باشهسَغِری به نوکِ پات باشهنقره نمکدونت باشه#داپنجشنبه بیست و دوم مرداد ۱۴۰۵- کنگاور
دا برای پسرک یکسالهمون میخونه«شکر خدا تو داسی هفت سال زودتر میاتی»یعنی شکر خدا که تو رو به ما داده.کاش هفت سال زودتر میدادت.#داپنجشنبه بیست و دوم مرداد ۱۴۰۵- کنگاور
بیست و دو ساله…بیست و دو سال خیلی زیاده برای نبودن. در تمام این سالها لحظات زیادی با خودم گفتم کاش هنوز بودی. لطفا اگه گذرتون به این پست افتاد حمد و صلواتی به خواهر قشنگم هدیه کنید.دوشنبه نوزده مرداد ۱۴۰۵
یه چیزی توی ذهنمه که انگار کسی میره پیش آیتالله بهجت و بهش میگه بهم یه دستورالعمل اخلاقی بده و ایشون میگن برو به همون چیزایی که بلدی عمل کن.الان داشتم فکر میکردم اون کسی که برای مردم منبر میره، داناتره. داناتر دست کم در حیطهی موضوعاتی که بهشون میپردازه و این دانایی باید براش تبدیل بشه به عمل. و اگه نشه چه مسئولیت سختیه. چطور این افراد چنین مسئولیتی رو میپذیرند؟ از منبرهای خرد بگیر تا کلان.دوشنبه نوزدهم مرداد ۱۴۰۵- قم