ما در این نسبت ژنتیکی شریکیمریحانه از آن چاییخورهاست که میگوید قوت قالبم در ماه رمضان چای است. رس…
انتشار: 2026/07/13 19:54 UTC
ما در این نسبت ژنتیکی شریکیمریحانه از آن چاییخورهاست که میگوید قوت قالبم در ماه رمضان چای است. رسیدیم دور میدانی در سالاریه، گفت بزنم کنار، بریم چایی بگیریم. چای نخورده، حواسم رفت پی پیرْ زنی که پتویی سر کرده بود مثل چادر، نشسته بود روی صندلی و پرچم ایران را تکان میداد.امروز هوا از صبح ابری بود و سوز داشت و کمی هم بارید. رفتم جلو و گفتم «حاج خانوم اجازه میدید عکس بگیرم؟» صدای بلندگو نمیگذاشت بشنود. خانم جوانی که او هم سرپا، پرچم تکان میداد آمد سمتم. سؤالم را از او پرسیدم. با لبخند گفت حاج خانوم رسانهای شده. بگیرید. بعدِ چای رفتم پیش خانم جوان. پرسیدم «مادرتون اذیت نمیشن توی این هوای سرد؟» جوابش بُردم توی فکر. «اتفاقا انرژی میگیره میارمش.» با خودم گفتم هیجانی هم اگر توی خیابان هست مگر مال جوانها نیست؟ زن نود ساله چه انرژیای میگیرد آخر؟ آن هم چند ساعت نشسته روی این صندلی سردِ خشک. سؤال دوم را که پرسیدم «نظرشون چیه دربارهی جنگ؟»، جوابش برایم غیرمنتظره نبود: «میگه ما هشت سال جنگ رو دیدیم. الانم پیروزیم.» چون نه فقط از زنان زیسته در جنگ که از زبان بعضی نسلِ بعدیها هم شنیده بودمش. انگار در این چهل و چند سال ایدهی غلبه بر دشمن در ژنهای خیلی از ما تکثیر شده است.#پرچم_ایرانمیکشنبه ۲۴ اسفند ۱۴۰۴@HarfeHezafeH
پستهای تلگرام — حرف اضافه
بهش گفتیم اینو فقط برای پسرا میخونید دیگه؟ گفت آره. برای دخترا یه چیز دیگه میخوندیم و خوند: به راه دورت نمیدم به مرد پیرت نمیدم میدمت به جایی جات باشه سَغِری به نوکِ پات باشه نقره نمکدونت باشه #دا پنجشنبه بیست و دوم مرداد ۱۴۰۵- کنگاوراحتمالا از فحوای متن فهمیدید که سَغِری یه نوع کفش هست. اما چه کفشی؟در فارسی بهش میگن کفش ساغری. یه کفش ایرانیه که از چرم بسیار محکمی دوخته میشده، مخصوص طبقه ممتاز جامعه و در دوره قاجار پاپوش زنانه بوده.اسم محلهی ساغری سازان رشت از اینجا اومده.#کلمه_بازی
#دا#زبان _لکی#کلمه_بازی
دا برای پسرک یکسالهمون میخونه «شکر خدا تو داسی هفت سال زودتر میاتی» یعنی شکر خدا که تو رو به ما داده. کاش هفت سال زودتر میدادت. #دا پنجشنبه بیست و دوم مرداد ۱۴۰۵- کنگاوربهش گفتیم اینو فقط برای پسرا میخونید دیگه؟گفت آره. برای دخترا یه چیز دیگه میخوندیم و خوند:به راه دورت نمیدمبه مرد پیرت نمیدممیدمت به جایی جات باشهسَغِری به نوکِ پات باشهنقره نمکدونت باشه#داپنجشنبه بیست و دوم مرداد ۱۴۰۵- کنگاور
دا برای پسرک یکسالهمون میخونه«شکر خدا تو داسی هفت سال زودتر میاتی»یعنی شکر خدا که تو رو به ما داده.کاش هفت سال زودتر میدادت.#داپنجشنبه بیست و دوم مرداد ۱۴۰۵- کنگاور
بیست و دو ساله…بیست و دو سال خیلی زیاده برای نبودن. در تمام این سالها لحظات زیادی با خودم گفتم کاش هنوز بودی. لطفا اگه گذرتون به این پست افتاد حمد و صلواتی به خواهر قشنگم هدیه کنید.دوشنبه نوزده مرداد ۱۴۰۵
یه چیزی توی ذهنمه که انگار کسی میره پیش آیتالله بهجت و بهش میگه بهم یه دستورالعمل اخلاقی بده و ایشون میگن برو به همون چیزایی که بلدی عمل کن.الان داشتم فکر میکردم اون کسی که برای مردم منبر میره، داناتره. داناتر دست کم در حیطهی موضوعاتی که بهشون میپردازه و این دانایی باید براش تبدیل بشه به عمل. و اگه نشه چه مسئولیت سختیه. چطور این افراد چنین مسئولیتی رو میپذیرند؟ از منبرهای خرد بگیر تا کلان.دوشنبه نوزدهم مرداد ۱۴۰۵- قم