آیی دوردستیک ساعت مانده به غروب پردهی اتوبوس را زدم کنار. آن دورها کوهها پشت در پشت هم ایستاده،…
انتشار: 2026/07/13 20:06 UTC
آیی دوردستیک ساعت مانده به غروب پردهی اتوبوس را زدم کنار. آن دورها کوهها پشت در پشت هم ایستاده، رنگ آسمان و رنگ ابرها تیره و روشن بود در تناژهای مختلف. یکی از جاذبههای جاده برای من همین چشم انداز است. هزاری هم دوربین گوشیام با کیفیت باشد هیچ وقت نمیتواند این همه زیبایی متکثر را ثبت کند. ربکا سولنیت در یکی از جستارهای آبی دور دست* بهترین توصیف از این صحنه را روایت کرده.از تماشا لذت میبردم و توأمان غم داشتم و امیدوار بودم و بغض داشتم و خشم.غمگین بودم از شهادت آقای لاریجانی و فرماندهی بسیج و همراهانشان و دیگر هموطنانم، از زدن عسلویه، از آنانی که راه جنگ را هموار کردند. بغض داشتم از زخمی شدن کشور و مردمم و مقاومت اهالی این سزمین شریف و نجیب و امیدوار بودم به سرافرازی و جاوادنگیاش.و خشمگین بودم از دشمنان درنده و ابلیسوارش.و خدا را قسم دادم به استواری هر چه کوه است که خودش پناه محکم همهمان باشد.*از کتاب نقشههابی برای گم شدنچهارشنبه ۲۷ اسفند ۱۴۰۴- جاده همدان@HarfeHezafeH
پستهای تلگرام — حرف اضافه
بهش گفتیم اینو فقط برای پسرا میخونید دیگه؟ گفت آره. برای دخترا یه چیز دیگه میخوندیم و خوند: به راه دورت نمیدم به مرد پیرت نمیدم میدمت به جایی جات باشه سَغِری به نوکِ پات باشه نقره نمکدونت باشه #دا پنجشنبه بیست و دوم مرداد ۱۴۰۵- کنگاوراحتمالا از فحوای متن فهمیدید که سَغِری یه نوع کفش هست. اما چه کفشی؟در فارسی بهش میگن کفش ساغری. یه کفش ایرانیه که از چرم بسیار محکمی دوخته میشده، مخصوص طبقه ممتاز جامعه و در دوره قاجار پاپوش زنانه بوده.اسم محلهی ساغری سازان رشت از اینجا اومده.#کلمه_بازی
#دا#زبان _لکی#کلمه_بازی
دا برای پسرک یکسالهمون میخونه «شکر خدا تو داسی هفت سال زودتر میاتی» یعنی شکر خدا که تو رو به ما داده. کاش هفت سال زودتر میدادت. #دا پنجشنبه بیست و دوم مرداد ۱۴۰۵- کنگاوربهش گفتیم اینو فقط برای پسرا میخونید دیگه؟گفت آره. برای دخترا یه چیز دیگه میخوندیم و خوند:به راه دورت نمیدمبه مرد پیرت نمیدممیدمت به جایی جات باشهسَغِری به نوکِ پات باشهنقره نمکدونت باشه#داپنجشنبه بیست و دوم مرداد ۱۴۰۵- کنگاور
دا برای پسرک یکسالهمون میخونه«شکر خدا تو داسی هفت سال زودتر میاتی»یعنی شکر خدا که تو رو به ما داده.کاش هفت سال زودتر میدادت.#داپنجشنبه بیست و دوم مرداد ۱۴۰۵- کنگاور
بیست و دو ساله…بیست و دو سال خیلی زیاده برای نبودن. در تمام این سالها لحظات زیادی با خودم گفتم کاش هنوز بودی. لطفا اگه گذرتون به این پست افتاد حمد و صلواتی به خواهر قشنگم هدیه کنید.دوشنبه نوزده مرداد ۱۴۰۵
یه چیزی توی ذهنمه که انگار کسی میره پیش آیتالله بهجت و بهش میگه بهم یه دستورالعمل اخلاقی بده و ایشون میگن برو به همون چیزایی که بلدی عمل کن.الان داشتم فکر میکردم اون کسی که برای مردم منبر میره، داناتره. داناتر دست کم در حیطهی موضوعاتی که بهشون میپردازه و این دانایی باید براش تبدیل بشه به عمل. و اگه نشه چه مسئولیت سختیه. چطور این افراد چنین مسئولیتی رو میپذیرند؟ از منبرهای خرد بگیر تا کلان.دوشنبه نوزدهم مرداد ۱۴۰۵- قم