کمد لباسها را که میریزی بیرون انگار خاطراتت را ریختهای روی دایره. توی یکی از آن ساکهای طبقه بال…
انتشار: 2026/07/13 20:09 UTC
کمد لباسها را که میریزی بیرون انگار خاطراتت را ریختهای روی دایره. توی یکی از آن ساکهای طبقه بالایش پیراهن چهارده سالگیام را پیدا کردم. تور گیپور صورتی ظریفی که طرحش پر است از گلهای ریز و درشت پنجپری شبیه گل ختمی. بابا وقتی رفته بود سوریه سه طاقه ازش آورده بود. صورتی، سرخابی و آبی کاربنی.خانم پاکزاد دبیر زبانم برای دریا دخترش از آبیاش پیراهن دوخت. میگفتم لابد به خاطر اسمش این رنگ را انتخاب کردهاند. البته به پوست سفید و بورش هم میآمد.خواهر بزرگترم با سرخابیاش دامن دوخت. من و خواهر دومم اما صورتیاش را برداشتیم. پارچهام ماند تا عروسی برادرم که باهاش پیراهنی دوختم با آستین کوتاه پفی و دامنی با سه طبقه چین. پارچهی خواهر قشنگم هم ماند که ماند. هیچ کس دلش نیامد بعد مرگش بدوزدش.امروز پیراهن چینچینی را تنم کردم. همچنان اندازهام بود. رفتم جلوی آینهی قدّی، چرخیدم و با خود چهاردهسالهام از ته دل خندیدیم. برای اولین بار در جنگ از ته دل خندیدم. پنجشنبه ۲۸ اسفند ۱۴۰۴- کنگاور @HarfeHezafeH
پستهای تلگرام — حرف اضافه
بهش گفتیم اینو فقط برای پسرا میخونید دیگه؟ گفت آره. برای دخترا یه چیز دیگه میخوندیم و خوند: به راه دورت نمیدم به مرد پیرت نمیدم میدمت به جایی جات باشه سَغِری به نوکِ پات باشه نقره نمکدونت باشه #دا پنجشنبه بیست و دوم مرداد ۱۴۰۵- کنگاوراحتمالا از فحوای متن فهمیدید که سَغِری یه نوع کفش هست. اما چه کفشی؟در فارسی بهش میگن کفش ساغری. یه کفش ایرانیه که از چرم بسیار محکمی دوخته میشده، مخصوص طبقه ممتاز جامعه و در دوره قاجار پاپوش زنانه بوده.اسم محلهی ساغری سازان رشت از اینجا اومده.#کلمه_بازی
#دا#زبان _لکی#کلمه_بازی
دا برای پسرک یکسالهمون میخونه «شکر خدا تو داسی هفت سال زودتر میاتی» یعنی شکر خدا که تو رو به ما داده. کاش هفت سال زودتر میدادت. #دا پنجشنبه بیست و دوم مرداد ۱۴۰۵- کنگاوربهش گفتیم اینو فقط برای پسرا میخونید دیگه؟گفت آره. برای دخترا یه چیز دیگه میخوندیم و خوند:به راه دورت نمیدمبه مرد پیرت نمیدممیدمت به جایی جات باشهسَغِری به نوکِ پات باشهنقره نمکدونت باشه#داپنجشنبه بیست و دوم مرداد ۱۴۰۵- کنگاور
دا برای پسرک یکسالهمون میخونه«شکر خدا تو داسی هفت سال زودتر میاتی»یعنی شکر خدا که تو رو به ما داده.کاش هفت سال زودتر میدادت.#داپنجشنبه بیست و دوم مرداد ۱۴۰۵- کنگاور
بیست و دو ساله…بیست و دو سال خیلی زیاده برای نبودن. در تمام این سالها لحظات زیادی با خودم گفتم کاش هنوز بودی. لطفا اگه گذرتون به این پست افتاد حمد و صلواتی به خواهر قشنگم هدیه کنید.دوشنبه نوزده مرداد ۱۴۰۵
یه چیزی توی ذهنمه که انگار کسی میره پیش آیتالله بهجت و بهش میگه بهم یه دستورالعمل اخلاقی بده و ایشون میگن برو به همون چیزایی که بلدی عمل کن.الان داشتم فکر میکردم اون کسی که برای مردم منبر میره، داناتره. داناتر دست کم در حیطهی موضوعاتی که بهشون میپردازه و این دانایی باید براش تبدیل بشه به عمل. و اگه نشه چه مسئولیت سختیه. چطور این افراد چنین مسئولیتی رو میپذیرند؟ از منبرهای خرد بگیر تا کلان.دوشنبه نوزدهم مرداد ۱۴۰۵- قم