داشتم متن بلندی میخواندم دربارهی اینکه جنگ آدمها را محتاط میکند و همین باعث میشود انجام بعضی…
انتشار: 2026/07/21 17:12 UTC
داشتم متن بلندی میخواندم دربارهی اینکه جنگ آدمها را محتاط میکند و همین باعث میشود انجام بعضی کارها را متوقف کنند یا به تعویق بیندازند که این باعث رکود اقتصادی و روانی در جامعه میشود بنابراین بهتر است مردم به کمپین دوباره زندگی بپیوندند و از همین خریدهای…سر سجادهام بودم هنوز. سجدهی آخر مانده بود. داشتم خبرهای این سه چهار ساعتِ خوابیده را میخواندم. شش دقیقه به طلوع آفتاب (۵:۵۰) آوازشان حیاط را پرکرد. تعقیبات مانده را به جا آوردم. مهر را بوسیدم و شکراً لله و استغفرالله و الهی العفوها که تمام شد، دو سه دقیقه بعد رفتم پشت پنجره.باران نمیبارید حیاط تر بود اما. گنجشکها از بوتهی رز بال گرفتند. رفتم سمت راست پنجره. دو دستم را گذاشتم دو سمت صورتم که سایه نیفتد و ببینم لای سرو هستند؟ نبودند. صدایشان میآمد اما گنگ و کمی دور. شاید از حیاط همسایهی کوچه پشتی. آنها هم مثل من گیج و مبهم بودند یعنی؟+ بر خلاف هر روز جز چندثانیه، هنوز هم برنگشتند به رز، به جای هر روزشون.چهارشنبه نوزدهم فروردین ۱۴۰۵- کنگاور@HarfeHezafeH
پستهای تلگرام — حرف اضافه
بهش گفتیم اینو فقط برای پسرا میخونید دیگه؟ گفت آره. برای دخترا یه چیز دیگه میخوندیم و خوند: به راه دورت نمیدم به مرد پیرت نمیدم میدمت به جایی جات باشه سَغِری به نوکِ پات باشه نقره نمکدونت باشه #دا پنجشنبه بیست و دوم مرداد ۱۴۰۵- کنگاوراحتمالا از فحوای متن فهمیدید که سَغِری یه نوع کفش هست. اما چه کفشی؟در فارسی بهش میگن کفش ساغری. یه کفش ایرانیه که از چرم بسیار محکمی دوخته میشده، مخصوص طبقه ممتاز جامعه و در دوره قاجار پاپوش زنانه بوده.اسم محلهی ساغری سازان رشت از اینجا اومده.#کلمه_بازی
#دا#زبان _لکی#کلمه_بازی
دا برای پسرک یکسالهمون میخونه «شکر خدا تو داسی هفت سال زودتر میاتی» یعنی شکر خدا که تو رو به ما داده. کاش هفت سال زودتر میدادت. #دا پنجشنبه بیست و دوم مرداد ۱۴۰۵- کنگاوربهش گفتیم اینو فقط برای پسرا میخونید دیگه؟گفت آره. برای دخترا یه چیز دیگه میخوندیم و خوند:به راه دورت نمیدمبه مرد پیرت نمیدممیدمت به جایی جات باشهسَغِری به نوکِ پات باشهنقره نمکدونت باشه#داپنجشنبه بیست و دوم مرداد ۱۴۰۵- کنگاور
دا برای پسرک یکسالهمون میخونه«شکر خدا تو داسی هفت سال زودتر میاتی»یعنی شکر خدا که تو رو به ما داده.کاش هفت سال زودتر میدادت.#داپنجشنبه بیست و دوم مرداد ۱۴۰۵- کنگاور
بیست و دو ساله…بیست و دو سال خیلی زیاده برای نبودن. در تمام این سالها لحظات زیادی با خودم گفتم کاش هنوز بودی. لطفا اگه گذرتون به این پست افتاد حمد و صلواتی به خواهر قشنگم هدیه کنید.دوشنبه نوزده مرداد ۱۴۰۵
یه چیزی توی ذهنمه که انگار کسی میره پیش آیتالله بهجت و بهش میگه بهم یه دستورالعمل اخلاقی بده و ایشون میگن برو به همون چیزایی که بلدی عمل کن.الان داشتم فکر میکردم اون کسی که برای مردم منبر میره، داناتره. داناتر دست کم در حیطهی موضوعاتی که بهشون میپردازه و این دانایی باید براش تبدیل بشه به عمل. و اگه نشه چه مسئولیت سختیه. چطور این افراد چنین مسئولیتی رو میپذیرند؟ از منبرهای خرد بگیر تا کلان.دوشنبه نوزدهم مرداد ۱۴۰۵- قم