حتی این شعر 👆 هم وقتی خونده میشه توسط هیچ کس انگار داره به یه «من» دستور میده که: تو کمتر حرف بزن،…
انتشار: 2026/08/12 18:34 UTCدریافت: 2026/08/13 05:00 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/13 05:00 UTC
حتی این شعر 👆 هم وقتی خونده میشه توسط هیچ کس انگار داره به یه «من» دستور میده که: تو کمتر حرف بزن، ساکت شو، گنگ باش. ولی حرف اینه که اصلاً منی در کار نیست که این متن رو بخونه و بعد تصمیم بگیره بهش عمل کنه. 😄 شعر خونده میشه، فکر میاد، حرف زدن رخ میده، سکوت…سلام و عرض ادبیه نقد کوچولو نسبت به مطالب چنل و ادمین عزیزمن از وقتی تو این چنل عضو شدم همواره سخن از هیچ گفته میشهاز اینکه دوگانگی (duality) یک توهمهدر واقع Ego داخل ذهن ما واقعی نیستاما ذهن انسان نمیتونه بدون دوگانگی از عالم شناخت پیدا کنهنقد من اینه کههر سوالی ک پرسیده شده از همون زاویه نگاه هیچ پاسخ داده شده و به نظر من این نوع پاسخ کمی مغلطه و دور باطل درون خودش دارهدر عالم واقعیت محض هرچقدر هم ک دوگانگی یک توهم باشه، ما به عنوان انسان جهان رو این چنین میفهمیم و باید مقدماتی رو از عالم واقعیت تا هیچ پشت سر بگذاریم تا هیچ رو درک کنیمچرا Ego یک توهمه؟چرا هرچه ک ما داریم زندگی میکنیم هیچ تلقی میشه؟چطور و با چه مقدماتی از دوگانگی به وحدت وجود میرسیم؟چیزی که من تا به حال در پاسخ پرسش ها ندیدم مبانی و مقدماتِ سفر از جهان درک شده توسط ذهن انسانی به جهان وحدت وجودی و هیچ استتنها چیزی که در چنل هست توصیف هیچهچرایی هیچ رو برای درک با ذهن انسانی نیافتممن از انتخاب کلمه هیچ این نتیجه رو میگیرم که هیچ همان بودن است که در دوگانگی نمیگنجه و هیچ ماهیتی نداره ک بتونه توصیفش کنه،توصیف شدنی نیست و فقط هستهرچه که هست بودن است که شاید ماهیت آگاهی هم همان باشد که نمیتواند نباشدامیدوارم تونسته باشم منظورم رو رسونده باشم که کمبود چه چیزی رو به شدت در مطالب چنل حس میکنمامیدوارم پاسخ این نقد دوباره دچار دور باطلی ک گفتم نشه#جوابشما میگید خب اگه «منِ جدا» توهمه، اول باید توضیح بدیم چرا توهمه و آدم چطوری کمکم از دوگانگی برسه به وحدت.ولی حرف این کانال دقیقاً اینه که کسی قرار نیست از جایی بره جای دیگه.یه مثال ساده:الان یه صدای بلند یهو کنار گوشتون بیاد، قبل از اینکه فرصت کنید تصمیم بگیرید، سرتون برمیگرده سمت صدا. 😄یا دستتون اتفاقی به قابلمه داغ بخوره، اول دست کشیده میشه عقب، بعد فکر میاد که «وای سوختم!»یا شب توی تخت خوابیدید و میخواید بخوابید. میتونید شرایط خواب رو فراهم کنید، ولی اون لحظهای که خواب اتفاق میفته رو شما انتخاب نمیکنید.خیلی از زندگی همین شکلی داره میگذره: فکر میاد، تصمیم گرفته میشه، حرف زده میشه، بدن واکنش نشون میده...حرف این نیست که اینا وجود ندارن.حرف فقط اینه که وقتی میگردیم ببینیم اون «من» که پشت همه ایناست و داره همه رو کنترل میکنه کجاست، پیداش نمیکنیم.برای همین اینجا نمیگیم: اول مرحله ۱ رو برو، بعد مرحله ۲، بعد یه روز میرسی به «هیچ». 😄چون همین فکر که: «من الان اینجام و باید برسم به وحدت» باز یه «من» ساخته که قراره به یه مقصد برسه.و «هیچ» هم یعنی دنیا نیست یا زندگی پوچه؟ نه.همین غذا خوردن، خندیدن، گریه کردن، کار کردن، پول درآوردن، دعوا کردن، آشتی کردن... همه هست. فقط یه صاحبِ جدا وسط این زندگی پیدا نمیشه.قرار نیست «هیچ» رو بفهمیم و بهش برسیم. همین زندگی که الان داره اتفاق میفته، بدون اون صاحب و کنترلکنندهای که فکر میکنیم پشت فرمونه، تمام حرف ماست. 😉@Hich6o
پستهای تلگرام — هیچ
سوالی بود بپرسید جواب میدم
سوالی بود بپرسید جواب میدمسلام و دروداینجا یه بدن هست که داره حس میکنه و متعلق به زندگیه و یه نفر هم داره فکر میکنه، حرف میزنه و قصه میگه... و کسی که خبر داره که این حس ها و صحبت ها هستاین کسی که خبر داره کیه! ؟؟و کلا اگر من لازم نبود الان چرا هست!؟؟#جوابهمین که میگی «یه نفر داره فکر میکنه» و بعد «یه کسی هم هست که از فکرها خبر داره»، دوباره دوتا آدم ساختیم 😄مثلاً صدای ماشین میاد و شنیده میشه.واقعاً لازمه یه «کسی» توی سرت نشسته باشه که صدا رو بشنوه؟یا گرسنگی میاد و حس میشه. لازمه یکی پشت بدن وایساده باشه و گرسنگی رو تماشا کنه؟فکر میاد، حس میاد، صدا شنیده میشه، حتی فکرِ «من از اینا خبر دارم» هم میاد.اما وقتی میپرسی اون کسی که خبر داره کیه؟بگرد ببین واقعاً «کسی» پیدا میشه؟ یا فقط خبر داشتن و تجربه کردن هست؟ 😉و اینکه «اگه من لازم نبود چرا هست؟»اتفاقاً حرف اینه که حسِ من هست؛ ولی اون شخصِ جدایی که این حس ادعا میکنه هست، پیدا نمیشه.مثل خواب که «منِ داخل خواب» هست و کلی هم داستان داره؛ ولی وقتی بیدار میشی میبینی اون آدمی که فکر میکردی واقعاً اونجاست، فقط بخشی از خود خواب بوده. 😁@Hich6o
سوالی بود بپرسید جواب میدمشما جواب نمیدید،مدام تکرار میکنید...بله توهم جدایی و دوگانگی ولی بهرحال این توهم واقعی و موجوده و مسبب رنج ودرد#جوابنه، کسی نمیگه درد و رنج نیست. درد هست، رنج هم هست.حرف سر اینه که چون حس میکنی «منِ جدا هستم»، دلیل نمیشه واقعاً یه «منِ جدا» وجود داشته باشه.مثلاً تو خواب از یه چیزی میترسی؛ ترست واقعیه، ولی چیزی که ازش ترسیدی ممکنه اصلاً واقعی نباشه.اینجا هم رنج هست، ولی اون «منی» که میگه این رنج مال منه، پیدا نمیشه.درد هست؛ صاحبِ جدا براش پیدا نمیشه.همین. 🙃مثل تپش قلب؛ تپش کاملاً واقعیه، ولی «تپشدهنده»ای پشت قلب ننشسته که هی دکمه بزنه 😉@Hich6o
سلام و عرض ادب یه سوال لطفا ایا انسان جبر داره یا اختیار؟ #جواب نه جبر، نه اختیار شخصی. چون هر دوتاش اول فرض میکنن یه «منِ جدا» وجود داره: اختیار یعنی «من انتخاب کردم». جبر یعنی «من مجبور شدم». ولی سؤال اساسیتر اینه: این «من» که یا آزاده یا مجبوره، کجاست؟…درود واحترام بزرگوار چه تفاوتی داره حالا، منِ جدا هس یا نگرچه ک از هر طرف حلاجی کردم منِ هست به زبون ساده ما ک داریم تجربه می کنیم درد میکشیم، میخندیم، ناکامی ها رو تجربه میکنیم، گریه می کنیم، لذت میبریم زجر میکشیم حالا چه تفاوتی داره چیزی جدا وجود داره یا ن در هر حال ما حسش می کنیم#جواببله، درد حس میشه، خنده و گریه و لذت و ناکامی همگی اتفاق میفتن. قرار نیست اینا انکار بشن.تفاوت فقط اینجاست:درد یه چیزه، «این درد مالِ منه و چرا باید برای من اتفاق میافتاد؟» یه چیز دیگه.مثلاً درد جسمی میاد و درد داره. ولی بعد فکر شروع میکنه: «چرا من؟» «نباید اینجوری میشد.» «زندگی من خراب شد.» «اگه اون تصمیمو گرفته بودم الان این نبودم...»اینجاست که علاوه بر خودِ درد، یه داستانِ «من» هم دورش پیچیده میشه و رنج چند برابر میشه.👈پس بحث این نیست که چون «منِ جدا» نیست، دیگه درد و گریه و لذت نیست.👈همهش هست؛ فقط صاحبِ جداگانهای که اینا دارن برای اون اتفاق میفتن، پیدا نمیشه.و اینکه میگید «منِ جدا هست»، اتفاقاً اصل بحث همونجاست 😄اگه هست، کجاست؟ غیر از بدن، فکر، خاطره و احساس، خودِ اون «من» رو میشه پیدا کرد؟@Hich6o
مرگ(چه كسي در حال رانندگي اتوبوس رويايي است )١٠@Hich6o
چه کار میتوان انجام داد (چه کسی در حال رانندگی اتوبوس رویایی است) ۹@Hich6o