در مورد دریای خزر یک سوءتفاهم تاریخی زیاد تکرار میشه، اینکه ایران در زمان شوروی مالک ۵۰٪ خزر بوده.…
انتشار: 2026/08/07 15:04 UTCدریافت: 2026/08/08 23:59 UTCآخرین مشاهده: 2026/08/08 23:59 UTC
در مورد دریای خزر یک سوءتفاهم تاریخی زیاد تکرار میشه، اینکه ایران در زمان شوروی مالک ۵۰٪ خزر بوده. در واقع، ایران و شوروی هیچوقت خزر را بهصورت ۵۰/۵۰ تقسیم نکردند و ایران تا پیش از آن به علت عهدنامه با روسیه تزاری حق کشتیرانی در خزر را هم نداشت،طبق معاهدات ۱۹۲۱ و ۱۹۴۰، دو کشور بر سر کشتیرانی و استفاده از خزر توافق کرده بودند. هر دو کشور حق داشتند آزادانه در خزر کشتیرانی کنند و در مورد ماهیگیری هم یک نوار ۱۰ مایل دریایی در امتداد ساحل هر کشور برای ماهیگیری اختصاصی همان کشور تعیین شده بود.➖➖➖➖➖➖➖➖یعنی، خزر یک پهنه مورد استفاده مشترک بین دو کشور بود و مرز مالکیتی مشخصی در وسط آن وجود نداشت. بنابراین نمیتوان از معاهده ۱۹۴۰ یک «سهم ۵۰ درصدی ایران» استخراج کرد.چه بسا که در همان زمان هم ایران پهلوی و شوروی درباره استخراج نفت در محدوده خارج از ۱۰ مایل با هم صحبتی نکردند و هرکدام از این دو کشور در محدوده ۱۰ مایلی خودشون شروع به استخراج نفت و گاز کردند.اما بعد از فروپاشی شوروی در ۱۹۹۱، وضعیت عوض شد. حالا بهجای دو کشور، پنج کشور ساحلی وجود دارند: ایران، روسیه، آذربایجان، ترکمنستان و قزاقستان. بنابراین باید مشخص شود هر کشور دقیقا در چه محدودهای حق بهرهبرداری از ماهی، نفت و گاز و بستر دریا را دارد.در کنوانسیون ۲۰۱۸، برای سطح آب یک چارچوب جدید در نظر گرفته شد: ۱۵ مایل دریایی آب سرزمینی برای هر کشور، سپس ۱۰ مایل منطقه انحصاری ماهیگیری، و بعد از آن پهنه آبی مشترک برای هر ۵ کشور.📖 #Historical👑@Historical_Meme | تاریخ میم👑




