🖼 بیانیه الجزایر و تحریم داماتو؛ تجربه‌ای دیگر از بدعهدی آمریکا🗓 در ۲۷ مرداد ۱۳۷۵، جمهوری اسلامی ای…

🖼 بیانیه الجزایر و تحریم داماتو؛ تجربه‌ای دیگر از بدعهدی آمریکا🗓 در ۲۷ مرداد ۱۳۷۵، جمهوری اسلامی ایران طی شکایتی رسمی به دیوان داوری ایران و آمریکا در لاهه، از ایالات متحده به دلیل دو اقدام خصمانه شامل «اختصاص بودجه ۲۰ میلیون دلاری برای عملیات خرابکارانه» و «تصویب قانون تحریمی داماتو» شکایت کرد. اما هدف آن ارعاب و تحریم‌ها، کشاندن ایران به پای مذاکره بود و همزمان با تحریمی که شرکت‌های اروپایی و آمریکایی را به خاطر محرومیت از نفت ایران، عصبانی کرده بود؛ در پیش بودن «مذاکره ایران و آمریکا» نقل رسانه‌های آمریکایی بود. 👈 اما ایران مسیر حقوقی را ادامه داد و پیشنهادهای رسمی و غیررسمی برای مذاکره از سوی ایران رد شد و امام شهید در خطبه‌‌های نمازجمعه خود به تفصیل درباره چرایی نیاز آمریکا به مذاکره با ایران پرداخته و گفتند: «کسی که خیال کند اگر ما با آمریکا مذاکره کردیم، محاصره اقتصادی و قانون «داماتو» و ... از بین خواهد رفت، اشتباه کرده است [...] هیچ احتیاجی به مذاکره و به رابطه با این‌ها نداریم و علی‌رغم میل دشمنان ملت ایران، ملت ما ان‌شاءالله مدارج ترقی و پیشرفت را روزبه‌روز بیشتر خواهد پیمود.»⌛ بخش «درس و عبرت تاریخ» رسانه KHAMENEI.IR به بهانه این ماجرا، به بازخوانی تدبیر امام شهید در خنثی کردن این حیله آمریکایی پرداخته است. 📣 تسخیر لانه جاسوسی🔹️ نخستین تحریم آمریکا در آبان ۱۳۵۸ اعمال شد. سیزده آبان ۱۳۵۸، سفارت آمریکا در تهران توسط دانشجویان پیرو خط امام تسخیر شد. این اقدام یک رویداد خلق‌الساعه نبود، بلکه واکنشی دفاعی به زنجیره‌ای از تحرکات خصمانه واشنگتن پس از پیروزی انقلاب اسلامی محسوب می‌شد.🔹️ امام خمینی رحمه‌الله‌علیه در چهارم اسفند ۱۳۵۸، تصمیم‌گیری در موضوع گروگان‌ها را به نخستین مجلس شورای اسلامی واگذار کردند. مجلس در ۱۱ آبان ۱۳۵۹، طی قطعنامه‌ای، چهار شرط قاطع را برای آزادی گروگان‌ها تعیین کرد: آزاد شدن دارایی‌های ایران، ختم همه دعاوی و لغو قرار توقیف‌ها علیه ایران، برگرداندن اموال محمدرضا پهلوی و خانواده او، و مهم‌تر از همه دخالت نکردن آمریکا در امور داخلی ایران 📣 مذاکرات و امضای بیانیه🔹️ هیئت دولت وقت به ریاست محمدعلی رجایی(نخست‌وزیر)، در شرایطی که کشور درگیر آغاز جنگ تحمیلی و کارشکنی‌های داخلی بود، برای اجرای این قطعنامه وارد عمل شد. به دلیل قطع رابطه ایران و آمریکا، دولت الجزایر مبادله نظر دو دولت را بر عهده گرفت... در نهایت در ۲۹ دی ۱۳۵۹، بیانیه‌های الجزایر منتشر شد. 🖼 تعهد صریح آمریکا به عدم مداخله🔹️ بیانیه‌های الجزایر مشتمل بر سه سندِ بیانیه عمومی، بیانیه حل‌وفصل دعاوی و تعهدات دولت آمریکا و دولت ایران بود.🔹️ در بیانیه عمومی، اصول کلی اجرای توافق مشخص شد و مهم‌ترین تعهد آمریکا در بند نخست آن گنجانده شد: «خودداری از هرگونه دخالت مستقیم یا غیرمستقیم، سیاسی یا نظامی، در امور داخلی ایران.📣 سکوت معنادار🔹️ شهید حضرت آیت‌الله العظمی خامنه‌ای رضوان‌الله‌علیه که آن روزگار نماینده مردم تهران در مجلس بودند، در طول سال‌های متمادی بعد، اغلب درباره این مقطع سکوت کردند.🔹️ بیش از چهار دهه بعد،‌ به مناسبتی درباره آن موضوع چنین گفتند:✏️ «بنده آن وقت نماینده مجلس بودم ــ البته در مجلس نبودم، در جبهه بودم، اهواز بودم ــ همان وقت اینجا در تهران همین حضرات نشستند به واسطه الجزایر و بدون رودررویی با آمریکایی‌ها صحبت کردند ــ البته مصوبه مجلس بود، کار غیرقانونی‌ای نبود ــ قرارداد گذاشتند، تعهدهای متعددی گرفتند که ثروت‌های ما را آزاد کنید، تحریم‌های ما را بردارید، در امور داخلی کشور ما دخالت نکنید، و ما هم از این طرف گروگان‌ها را آزاد می‌کنیم. گروگان‌ها را آزاد کردیم، آیا آمریکا به آن تعهدات عمل کرد؟ آیا آمریکا تحریم را برداشت؟» ۱۴۰۱/۹/۵🔍 آسیب‌شناسی🔹️با وجود شفافیت شروط ایران در بیانیه، آمریکا از همان روزهای نخست، مسیر بدعهدی و دور زدن توافق را در پیش گرفت و با بهره‌گیری از تیم‌های حقوقی زبده، تلاش کرد از خلأهای ناشی از شرایط انقلابی و جنگی ایران سوءاستفاده کند.📣 آغاز پیمان‌شکنی‌های عملی🔹️ برخی گروه‌های داخلی مخالف و برخی از مطبوعات از امضای بیانیه الجزایر را «خیانتی جبران‌ناپذیر» خواندند. این بدعهدی‌ها خیلی زود کار را به شکایت کشاند. در ۱۵ مهر ۱۳۶۰، محسن نوربخش، رئیس کل بانک مرکزی، از تقدیم اولین دادخواست ایران برای دریافت ۱۲ میلیارد دلار بابت تسلیحات دریافت‌نشده از آمریکا به لاهه خبر داد و کارشکنی آمریکا در انتقال وجوه را رسماً اعلام کرد.📣 قانون داماتو و تغییر فاز بدعهدی آمریکا🔹️ در دوران ریاست‌جمهوری کلینتون، تحریم اقتصادی ایران وارد مرحله نوینی شد. در ۱۴ مرداد ۱۳۷۵ (۵ اوت ۱۹۹۶)، طرح تحریمی موسوم به «داماتو» به امضا رسید....🔍 متن کامل را از اینجا بخوانید👇farsi.khamenei.ir/others-report?id=63444